
Marhé doorbrak met haar boek een zeer groot Surinaams taboe, zij durfde de Surinaamse code van stilzwijgen, van tapu sjén – bedek je schande -, bloot te leggen en daartegen in te gaan. “Ik ben zeer onder de indruk”, aldus Frank Martinus Arion (auteur van Dubbelspel) over Tapu Sjén. ‘Een moedig boek’, oordeelde Chandra van Binnendijk in een recensie in het dagblad De Ware Tijd (Paramaribo) na de verschijning van Tapu Sjén. Ook de tweede druk is inmiddels uitverkocht. Marhé heeft sinds het verschijnen van haar boek ook lezingen en presentaties over dit onderwerp verzorgd, in zowel Suriname als Nederland, om de awareness van zowel hulpverleners als het publiek te vergroten. In 2007 maakte zij samen met directeur Glenn Leckie van Stichting Lobi een info-documentaire over incest voor de Surinaamse tv-zenders.
In 2007 verscheen haar fictiedebuut: Dulari – De weg van mijn naam. Een boek met zes korte verhalen. Het boek werd in zowel Nederland als Suriname gepresenteerd en goed ontvangen. “Elke vrouw in Suriname zou dit boek moeten lezen”, aldus Mevrouw Liesbeth Venetiaan-Vanenburg, aan wie zij haar boek officieel aanbood. In januari 2008 trad Usha Marhé op tijdens het internationale literatuurfestival Winternachten in Den Haag. En vanaf december zal zij columns schrijven voor Waterkant. Wie meer over haar wil weten: www.ushamarhe.nl.
De eerste column van Usha is hier te lezen.




hopelijk is usha minder bounty dan Iwan Brave> Het is nog steeds jammer dat With door de bounty redactie van Waterkant terzijde is geschoven.
Rapporteer een reactie
Hoi Usha
vraagje hoe zit dat met die nieuwe tv zender voor Surinamers waar ze mee bezig zijn hier in Nederland. Weet jij daar wat van RTVSU of zo
Rapporteer een reactie