Bus- en boothouders NVB vanaf vandaag in actie

10
Landelijke staking van particuliere bussen in Suriname

Bus- en boothouders die hun diensten verlenen aan het Nationaal Vervoer Bedrijf (NVB) in Suriname zijn vanaf vandaag in actie. Dit omdat de overheid nog niet heeft uitbetaald voor de maanden juni en juli.

Iwan Woon, ondervoorzitter van de Organisatie van Bushouders in Suriname laat weten dat de overheid weer laat is met uitbetalen. Dit ondanks alles vanuit de organisatie is bewerkstelligd om de betaling te kunnen ontvangen. De bus -en boothouders hebben woensdagmiddag nog geen geld gezien op hun rekening en zijn zeer gebelgd over deze situatie. Vandaar er volgens hem massaal besloten is vanaf vandaag in actie te gaan.

“Alle bussen zullen in de garage gehouden worden en de boten zullen ook niet varen. Wij hebben geen keus om de gelden middels actie te eisen, omdat wij nu helemaal geen geld meer hebben om onze diensten te blijven leveren”, aldus de ondervoorzitter. Gebruikers van het openbaar vervoer in Suriname zullen ernstig gedupeerd worden door de staking. Woon hoopt dat de overheid de uitbetaling vandaag nog in orde maakt. Dit zodat de actie meteen opgeheven kan worden en de diensten weer normaal geleverd worden aan de Surinaamse gemeenschap.

UPDATE: Actie opgeschort

De Bus- en boothouders hebben de actie in de middag opgeschort. Dit nadat zij voor de maand juni geld hebben ontvangen. De diensten worden nu weer normaal geleverd.

- Advertentie -

10 REACTIES

  1. Bus en boot vallen onder kleine zelfstandigen. Wat voor geld zoeken deze mensen in hemelsnaam. Passagiers betalen voor een rit, er worden hiervoor geen betalingsbewijzen afgestaan. Dus de ontvangen inkomsten van deze kleine zelfstandigen is niet controleerbaar en dan nog geld van de overheid willen vangen???
    Ik denk dat dit anders moet. Dan voorkomt je stakingen. Mensen moeten nu meer gaan bewegen, pak de fiets of lopen. Goed voor je gezondheid.

  2. Zoncer subsidie is een buskaartje te duur voor de gewone man en vrouw. De dreiging om actie te voeren is he!aas nodig om de subsidie gelden los te krijgen.

  3. Deze mensen werden in 2015 gechanteerd. het was met een paarse vlag rondrijden of rondvaren of vergunning verliezen. Ja en als de overheid een paar maanden achter loopt met betaling wordt je voor de keuze gesteld: verlies van geld van een paar maanden of helemaal geen inkomsten meer,. Deze mensen zijn dus bang gemaakt en uit broodvrees hebben ze in 2015 NDP gestemd.. Ik hoop dat de NPS of de VHP het voor alle politieke slachtoffers gaat opnemen in die zin dat als je ten onrechte je vergunning kwijtraakt , je deze terugkrijgt. En bus en boothouders. Ik heb één advies aan jullie. Stem niet meer op de NDP. Stemmen is geheim, Wat je in het stemhokje doet weet jij alleen. Zolang jij je mond houdt kan niemand achteraf bewijzen dat je op de verkeerde partij hebt gestemd. Jaag Bouterse en de NDP weg door slim te stemmen in 2020 en blijf ook niet thuis. Ga stemmen of stem desnoods blanco. Niet stemmen betekent dat jij je stem juist aan de tegenpartij ( in dit geval de NDP) geeft. Wweg met deze slechtste regering aller tijden van Suriname.Vergruis ze.,.

  4. RobGay / Paki-RAT-igri,

    200 miljard in de grond, maar toch al 9 jaar lang, maandelijks gaan liggen knokken om je salaris te krijgen, dankzij het paarse wanbeleid van de Bouta-maffia.
    Kom het maar weer recht lullen, stelletje notoire domoren.

  5. Kennelijk wordt bus-/bootvervoer door de overheid gesubsidieerd. Hoe een en ander met de vervoerders is geregeld, is mij niet bekend. Maar het is wel absurd dat deze mensen 2 maanden op het hen toekomende geld moeten wachten.
    In dit licht bezien, is het voeren van actie wel te begrijpen.

  6. Het in stand houden van deze manier van openbaar vervoer is je reinste verspilling van belastinggeld. De bus- en boothouders zijn zzp-ers die opereren op een vrije markt met burgers die voor Denk dit moeten betalen. Je gaat denken dat de mensen gratis worden vervoerd omdat de overheid de rekening betaald.

  7. Men moet weten dat de bus&boot tarieven door de overheid bepaalt worden en dat die niet marktconform zijn om de mofinawangs te sparen. De afspraak is dat het verschil als subsidie uitbetaald moet worden aan de bus&boothouders door de overheid.

    De overheid moet zich aan de afspraken houden en als men dat niet kan doen dan moet men de vaststelling van de tarieven maar overlaten aan de bus&boothouders die dan een marktconform tarief zullen hanteren. Wie niet kan betalen moet maar gaan lopen of fietsen.

  8. Het wordt hoogtijd dat er in Suriname een door de overheid opgezette, uitgevoerde en onderhouden systeem van openbaar vervoer wordt ingevoerd (zowel stads- als streekvervoer), zoals men dat in veel landen kent. Een systeem compleet met herkenbare bussen, geschoold personeel, vaste routes, vaste haltes, vaste ritprijzen en vaste reisschema’s. Suriname kent geen grote vervoersondernemingen, die door middel van inschrijving het ov kunnen uitvoeren, vandaar dat hier een taak ligt voor de overheid.
    Dan is het land af van dit soort toestanden. Nu lijkt het meer een ‘zooitje ongeregeld’, dat de samenleving met stakingen gijzelt als de overheid niet op tijd over de brug komt met subsidies, terwijl ze helemaal geen verantwoording afleggen over hun inkomsten.

    Voor de invoering van het systeem kunnen heel veel van de huidige ambtenaren worden omgeschoold om daarin een baan te krijgen. Zo kunnen deze werknemers effectief worden ingezet. Ook kunnen de huidige buschauffeurs solliciteren naar een baan, komen in loondienst bij de overheid en krijgen een vast dienstrooster. De inkomsten kunnen worden benut om het systeem draaiende te houden (evenals de bestaande subsidies die nu de pan uitrijzen!). En het wiel hoeft niet opnieuw te worden uitgevonden, want de opzet kan zo worden overgenomen van landen waar dit al perfect is georganiseerd.

    Politici vallen over elkaar heen om betere tijden en ontwikkeling te beloven. Maar een basisvereiste voor ontwikkeling is ordening. In een geordende samenleving zullen de burgers eerder geneigd zijn zich aan de regels te houden. Maar dan wel regels die voor iedereen gelden, ongeacht de positie of naam die men heeft in het land. Het land heeft meer behoefte aan doeners, dan aan podiumtaal en loze beloftes.

    Als ik dit hier vanachter mijn pc kan bedenken, moet er bij de verantwoordelijke instanties in Suriname toch ook wel voldoende know how aanwezig zijn, om eveneens op zo’n idee te komen, en dat in een uitvoerbaar plan om te zetten?

    Alles wat voor de uitvoering nodig is, is lef, organisatievermogen en creativiteit. De Minister die dit voor elkaar krijgt, maakt zich onsterfelijk in de geschiedenis van de logistiek in Suriname. Wie durft?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.