VIP editie BIG Comedy Jam in Suriname

1

PARAMARIBO, 28 nov – Het is de derde succesvolle editie van de BIG Comedy Jam en dit keer met een nieuw VIP concept. Eind 2009 zullen de komedianten Stephan Westmaas, Bob Mc Laren (NL), Clifton Braam, Big Ed (NL) en Howard Komproe (NL) act de présence geven in het congresgebouw te Paramaribo.

Bij de kick off van Big Comedy Jam VIP, 26 december (2e kerstdag), wordt speciaal voor de bezoekers de rode loper uitgerold en maak je kans op een meet & greet met een van de komedianten! Om je ontvangst zo goed mogelijk te laten verlopen is de dress code: Dress to impress! Na ontvangst over de rode loper wordt je welkom geheten met een heerlijk glaasje Kerstbubbels.

De shows starten om 20.30 uur en de kaarten zijn verkrijgbaar bij alle Boembox filialen en Zus & Zo. Om teleurstellingen te voorkomen adviseren wij iedereen om op tijd te komen, want vol = vol. En onthoud goed; een dag niet gelachen is een dag niet geleefd.

Wat: Big Comedy Jam VIP en Big Comedy Jam
Wie: Stephan Westmaas, Bob Mc Laren, Clifton Braam, Big Ed en Howard Komproe
Wanneer: 26, 27 en 28 december
Waar: Ball Room Torarica (VIP Gala) en de Congreshal in Paramaribo
Deuren open: 19.30 uur
Shows start: 20.30 uur
Voorverkoop 26 december: 100 SRD
Voorverkoop 27 december: 50 SRD
Voorverkoop adressen: Boembox en Zus & Zo
Dresscode: Dress to impress

- Advertentie -

1 REACTIE

  1. Ontmoeting met Leo de tekenleraar.

    Leo, een kunstschilder, was vroeger tekenleraar in Nederland. Hij besloot twintig jaar geleden terug te keren naar Suriname.’Ik hoor u graag zeggen dat u het in Suriname goed vindt’, Zegt Leo tegen mij. ‘Ik woon hier nu al twintig jaar en ik vind het hier nog even prachtig als toen ik hier de grond kocht om te bouwen’. Leo geeft tekenles op een school voor voortgezet onderwijs in Suriname. Zijn huis staat ergens op Blauwgrond, maar misschien ook net buiten Blauwgrond. Leo vertelt over toen hij hier pas kwam wonen: ‘Toen was het hier nog iets eenzamer dan nu’. ‘Maar druk zal het hier wel nooit worden omdat alle woningen op vrij grote stukken grond zijn gebouwd. Wij hebben het grote voordeel midden in de natuur te wonen en toch niet zo ver van de stad af te zijn’. ‘Een klein half uur rijden en ik ben in het hart van Paramaribo’. Leo denkt terug aan zijn leven in Nederland,’ Om je te blijven waarderen moet men je soms missen!’, Zegt hij.’ Elk jaar tracht ik met mijn vrouw een grote reis te maken in het buitenland. Dit jaar bijvoorbeeld was ik wekenlang in Amerika. Verleden jaar was het de Antillen. Ik heb deze drukte zo nodig als de stilte hier. Het vernieuwt ook de inspiratie, want je weet dat die voor een groot deel van buiten tot je komt’, hoor ik Leo zeggen. ‘Niet noodzakelijk, maar wel goed’, Vervolgt Leo. ‘Dat kan toch overal: ook hier in Suriname’, Zeg ik. ‘Je kunt inspiratie opdoen, zelfs als er veel lawaai is, maar het mag geen muziek zijn, waar je niet van houdt’, Zegt Leo de tekenleraar.’ De beweging, de mensen die voorbijgaan en met hun gezicht iets zeggen, is toch ook inspiratie. Inspiratie is een woord dat veel kan dekken’, Zeg ik. ‘Ik geloof in zoverre aan inspiratie dat, als de nodige tijd van meditatie over het onderwerp is voorafgegaan en de schilder, in het bezit van een volledige en degelijke vakkennis, zich dusdanig in de sfeer van het werk heeft ingeleefd, het schilderij als het ware vanzelf ontstaat’, Zegt Leo. ‘Ik werk voornamelijk uit het hoofd: ik hou niet van strakke regels’, Vervolgt hij . ‘Heel Suriname houdt niet van strakke regels Leo’, Zeg ik. ‘Zullen we nu binnen wat gaan zitten?’, Zegt Leo. ‘Men went aan Suriname als je weer je thuis hier hebt hoor’, Mijmert Leo.’ Kom, we gaan nu binnen eens kijken’, Zegt hij nu op een andere toon. ‘Ja, en in elk seizoen krijgen we andere tonen en kleuren in Suriname. Als de regentijd er is veranderd het landschap in een groen paradijs.’, Zeg ik.’ Maar gaat u zitten’, Zegt hij nu op een gedempte toon.’ Ik ben van Surinaamse afkomst en dat maakt heel wat verschil! Mijn ouders waren zeer eenvoudige mensen. Mijn vader werkte bij Suralco, terwijl mijn moeder thuis bleef’, Zegt Leo. ‘Ik heb thuis nooit geschilderd hoor, maar ik had een hobby en dat was: op alle voetbaltoernooien aanwezig zijn, een goede voetballer ben ik nooit geweest’, Vertelt Leo lachend.’ Een tekenleraar hier op de MULO leerde mij toevallig een beetje tekenen; ik deed verder wat oefeningen thuis en na een jaar kon ik goed tekenen’.’ Maar wij hadden het niet breed; van de 8 kinderen waren er nog 7 in leven en in huis, dus zoiets mocht in geen geval veel geld kosten. Aan de tekenleraar heb ik veel gehad. Toen hij mij voor het eerst zag tekenen, keek hij verbaasd: waar hebt u dat geleerd, zei hij? Ik geloof dat ik op school het beste van de klas was met tekenen. Ik had een portret van de schooldirecteur gemaakt. Sindsdien noemde men mij op school de tekenaar‘het wonderjongetje’ en er werd van alles over mij gefantaseerd. Mijn ouders wilden me toen in Suriname voor schoolmeester laten studeren, maar een buurman kon ze overtuigen mij naar Nederland te sturen om verder onderricht te krijgen. Ik kwam in Nederland terecht bij leermeesters in Amsterdam die mij boeken gaven en zegden: studeer maar, teken maar, zo ging mijn leven’, Vertelt Leo tot diep in de nacht.-Varma R-

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.