En nu het toezicht op kinderopvang in Suriname

3

PARAMARIBO, 22 feb – Suriname mag best meer vaart zetten achter het formaliseren van toezicht op kindertehuizen. Het zal wel aan allerlei bureaucratie liggen, feit is dat het er nog niet is. De wetgeving blijft maar ontbreken. En, het seksueel en anderszins misbruiken van de allerjongsten gaat maar door. Met de regelmaat van de klok. De case van het Nederlandse echtpaar De G. mag toch minstens een eyeopener zijn.

Dat de twee nu vrij zijn is niet meer dan een juridisch gegeven. Wat ook waar mag zijn of onwaar, Suriname faalt en blijft falen. Een hele samenleving blijkt onvoldoende te kunnen opbrengen om zijn eigen kinderen te beschermen. Kinderen zijn van hun aard ‘andere’ mensen dan volwassenen. Ze kijken letterlijk en figuurlijk op naar de ‘grote mensen’. Vanwaar hun hulp komen zal. En wat doen die volwassenen? Misbruik maken of de andere kant op kijken. En in het ergste geval, helpen ontkennen.

Volgens het medisch rapport in de zaak De G., waren er cliëntjes bij met tekenen van seksueel misbruik. Wie daar ook verantwoordelijk voor mag zijn, het is daar. En het zal waarschijnlijk nooit bestraft worden. Wat een boodschap! Opmerkelijk is ook het gemak waarmee het paar toegaf de kinderen af en toe een ‘tikje’ te hebben verkocht. Of bedreigd te hebben met een “schop onder de kont.” Zouden deze mensen dat ook in Nederland durven of acceptabel bevinden?

Kennelijk verschaft Suriname sommigen een andere, softere indruk. Een indruk van: hier mag het wel. Een ander schreeuwend voorbeeld is het geval van de autochtoon Nederlandse mevrouw in de woongemeenschap Sekrepatoe. In een uitzending van het televisieprogramma In de Branding klaagden haar buren over mishandelpraktijken. De mevrouw vangt kinderen op en volgens de buren worden zij met allerlei materiaal ‘bewerkt’. “Af en toe een tikje als ze ongehoorzaam zijn”, zei mevrouw in een reactie. Mama Sranan!

- Advertentie -

3 REACTIES

  1. “Een ander schreeuwend voorbeeld is het geval van de autochtoon Nederlandse mevrouw in de woongemeenschap Sekrepatoe”

    Wat een misser. Deze dame is in Suriname gewoon een witte allochtoon. Deze misser heeft alles te maken met de hardnekkige koloniale conditionering onder Surinamers. Maar wat het misbruik in de kindertehuizen betreft: Ik heb al aangegeven deze witte Calimerostanen goed in de gaten te houden. De reputatie van kindermisbruik onder deze lieden dient men in Suriname zeer serieus te nemen.

  2. Ik ben net een week thuis ik heb 2 maanden bij familie gelogeerd daar zijn 14 kleinkinderen en 8 kinderen 3 kinderen wonen thuis 1van 16 1 van20 2 jongens 1dochter van 21 met 3 kindjes baby van 3 maanden en zij heeft2 broertjes van 4en 5 jaar de andere kinderen komen bijna dagelijks langs niemand vraagt hoe gaat het?kinderen groeten de grote worden door oma aan het werk gezet.dekleinere zitten op het balcon of voor de tv er is geen speelgoed nets te doen ze kijken film met veel geweld sex enz. want de grotere besissen.klikt een van de kleinere hij heeft mij geslagen moet hij bij oma komen krijgt een flinke klap en zit de rest van de tijd in de hoek en valt vaak in slaap.de grotere slaan er ook op los als ik daar op reageer komt er geen enkele reactie.Toen de kinderen buiten zich te vuil hadden gemaakt heeft oma de riem gepakt en er op los geslagen.dat komt dus nog steeds voor in gesprek met oma mijn stief dochter ben ik met haar de discussie aan gegaan maar oma wil daar niets van weten want volgens haar komt geen kind op haar kop zitten haar vader en veel ander die ik persoonlijk ken zijn een beschadigde generatie geslagen en vernederd of door tante of buurvrouw onderhande genomen die generatie zegt het h0orde erbij je wist niet beter.Ikvond het een schok te zien en te horen dat er niets is veranderd te zien dat de kleine kinderen geen boter op hun brood eten geen fruit eten en neem va mij aan ze vinden het lekker het is niet zo dat ze het financieel slecht hebben zeker niet veel rijst en nauwelijks groenten wit brood met pindakaas en als dat op is gewoon brood ik ben echt geschokt teruggekomen kindermishaneling ondervoeding geen gesprek met het kind je telt niet mee ik weet ook niet wat ik hier mee aanmoet.oma adrienne.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.