Surinaamse moet taboe borstkanker doorbreken

10

PARAMARIBO, 21 jan – De Surinaamse vrouw zal zelf het taboe op borstkanker moeten doorbreken. Dit zegt Karin Refos, zelf gewezen patiënt en initiatiefnemer van de lokale tak van Pink Ribbon. De komende tijd wordt alles gericht op het bespreekbaar maken van ‘a takru siki’ (die afschuwelijke ziekte, red.). Lucia Rijker geeft een duwtje in de rug.

De wereldkampioen boksen en actrice prijkt prominent op de campagneposter. “We gaan de strijd aan”, zegt Refos. Ze is er van overtuigd dat veel minder slachtoffers zullen vallen als de ziekte op tijd onder ogen wordt gezien. Maar ook als mensen er al aan lijden, hoeft dit niet het einde te betekenen. Sterven aan borstkanker hoeft al lang niet meer. Dat moet ook in Suriname meer en meer gaan doordringen. Folders en televisiespots moeten de boodschap overbrengen.

Op Internationale Vrouwendag, acht maart, wordt een wandelloop gehouden. Refos’s stichting Pink Ribbon wil op die dag genoeg mensen op de been krijgen om het langste roze lint ooit te kunnen vormen. “We mogen echt niet in de taboesfeer blijven en bang zijn”, aldus Refos. Bronwaterproducent Para Springs stort de komende tijd een deel van de opbrengst van elke verkochte fles water in het fonds van Pink Ribbon. De Nederlandse ambassade gaf al honderdduizend euro.

- Advertentie -

10 REACTIES

  1. Heel goed als het taboe doorbroken wordt, maar om te beweren dat je allang niet meer dood hoeft te gaan aan borstkanker, dat is een leugen. Als je een agressieve vorm van borstkanker hebt, ga je, ondanks vroeg ontdekken toch dood aan borstkanker.

    Wat gaat Refos deze mensen vertellen? Dat dat een schande is? Alsof het al niet erg genoeg is om te overlijden en dierbaren achter te laten, gaat mevrouw Refos ze ook nog vertellen dat dat een schande is.

    De enige die zich moet schamen, dat is mevrouw Refos omdat ze valse informatie verstrekt.

  2. Nobel!
    Nobel streven die ondersteund moet worden. Zodra ik in Suriname terug ben ga ik mijn steentje bijdragen. Veel Succes!

  3. Ik vind dit een geweldig initiatief en hulde aan Lucia Rijker om haar steentje bij te dragen aan deze campagne tegen borstkanker.

  4. Dat het nog erger kan dan in Nederland en Amerika bewijst deze campagne die is gestart in Suriname. Met veel trots worden daar dus de grootste leugens verkondigd. Het is toch grof dat onder het mom van awareness / bewustwording onwaarheden mogen worden verspreid omdat ze “lekker bekken” en de boel in beweging brengen. Vrouwen die in Suriname overlijden aan borstkanker zitten in het verdomhoekje: te laat aan de bel getrokken, niet hard genoeg gevochten en daarmee een schande voor de Surinaamse samenleving. Met dank aan de Nederlandse ambassade voor de subsidies… Hoe ver mag men gaan? Dit is toch uitermate pijnlijk, onbeschoft en laakbaar?

    Ik hoop dat het volgende bericht PR Suriname bereikt:

    Geachte mevrouw Refos,

    Ik wil oprecht geloven dat u het beste voor heeft met Surinaamse vrouwen die borstkanker krijgen, maar als u hen benadert én tegelijkertijd schoffeert met de opmerking dat u kunt vechten, kunt genezen en er niet meer aan dood hoeft te gaan, wat heeft de Surinaamse dan misdaan die daar wél aan overlijdt?
    Want weet u, het maakt voor veel (jonge) vrouwen niet uit of het vroeg wordt ontdekt of niet. Ondanks chemo’s, amputaties en bestralingen winnen zij de strijd niet. En volgens u is dat een schande. Ik vind het schandalig dat u dit zegt, dat u liegt en met die leugen Surinaamse vrouwen beschuldigt van het verliezen van een strijd die zij niet konden winnen. Als er niemand meer dood hoefde te gaan aan borstkanker zou ik dat graag met u van de daken schreeuwen, maar het is niet waar; het is nog steeds doodsoorzaak nummer één onder jonge vrouwen. We weten niet waarom de ene vrouw ziektevrij blijft en de andere uitzaaiingen krijgt. En tot we dat wél weten mogen dit soort onjuiste en zelfs kwetsende uitspraken niet worden gedaan. Leugens mogen toch nooit? En mogen dan toch zeker niet de basis zijn voor bewustwording? Schaamt u zich!

  5. Ik ben benieuw of die ANNA_Z de voodoopriesteres het goed vind dat de Ned. Ambasade 1 ton euros gedoneerd heeft.

  6. ik ben zelf borstkankerpatiënt … en nog niet er helemaal uit. Ben ermee eens dat het uit de taboesfeer moet komen … want er samen over kunnen praten en de pijn kunnen delen kan een grote bijdrag zijn op de weg naar genezing. maar ook elkaar troosten als we een dierbare eraan hebben verloren. Die bijdrage probeer ik hier te leveren door 1x per jaar een benefiet te organiseren en het geld te doneren aan de organisaties die zich bezighouden met onderzoeken en ontwikkelen van nieuwe medicaties. ook dit jaar komt er een benefiet waarvan de opbrengsten deels naar de kankerstichtingen nederland zullen gaan en deels wil ik schenken aan de kankerstichting Suriname. (tot 2 weken geleden wist ik niet eens dat een kankerstichting Suriname was).

    maar die opmerking dat je niet doodgaat van borstkanker is natuurlijk onzin. Je hoeft er niet dood te gaan als ze er op tijd bij zijn. Maar dat is niet altijd zo. Een knobbel in je borst voel je, maar een vlek in je borst voel je niet. En als het bij toeval wordt ontdekt dan is het te laat. ik had geluk: een knobbel, maar mijn schoonzus niet: ze had een vlek .. en is eraan gestorven.

    Wat ik wil zeggen is dat ieder geval anders is … en er overal anders mee wordt omgegaan, omdat een ieder anders reageert. Laten we gewoon er voor elkaar zijn .. en elkaar steunen daar we kunnen .. want kanker, in welk deel ook van ons lichaam is een sluipmoordenaar die rangen, standen of kleur kent.

  7. Correctie op de laatste regel: want, in welk deel dan ook van ons lichaam is een sluipmoordenaar die geen rangen of standen kent.

  8. heel goed initiatief.ik hoop dat de vrouwen in Suriname niet verlegen zijn om over borstkanker te praten,het helpt jou en anderen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.