Geweld tegen kinderen in Suriname is lang niet altijd zichtbaar. Naast lichamelijke mishandeling en seksueel geweld laten ook beledigingen, vernederingen, pesten en cyberpesten diepe sporen na. Dat was dinsdag 9 juni 2026 een belangrijk aandachtspunt tijdens de themadag ‘Geweld tegen kinderen in Suriname’ in de Ballroom van het Lalla Rookh-gebouw.
Dat meldt de Communicatie Dienst Suriname. De bijeenkomst werd georganiseerd door Stichting Projekta en bouwde voort op de bevindingen van een nationaal onderzoek dat in 2018 werd uitgevoerd door de Anton de Kom Universiteit van Suriname, in opdracht van De Nationale Assemblee en met ondersteuning van UNICEF.
Het meest opvallende signaal tijdens de bijeenkomst was dat veel geweld tegen kinderen niet wordt geregistreerd, omdat het van buitenaf niet zichtbaar is. Vooral psychisch geweld blijft vaak onder de radar, terwijl de gevolgen voor kinderen groot kunnen zijn. Het gaat onder meer om woorden en gedragingen waardoor kinderen het gevoel krijgen dat zij niets waard zijn of niets kunnen.
Ook pesten en cyberpesten werden genoemd als zorgwekkende ontwikkelingen. Waar pesten vroeger vooral in de klas of op het schoolplein plaatsvond, gaat het tegenwoordig ook door via sociale media. Vooral meisjes blijken in hun tienerjaren kwetsbaar voor deze vorm van geweld.
Volgens socioloog Julia Terborg is een duurzame en geïntegreerde aanpak dringend nodig. In een gesprek met de Communicatie Dienst Suriname gaf zij aan dat het meeste geweld tegen kinderen binnen het gezin plaatsvindt. Daarbij gaat het vooral om lichamelijk en psychisch geweld, maar ook om kinderen die getuige zijn van geweld tussen volwassenen.
Terborg waarschuwde dat de uitkomsten van het onderzoek uit 2018 nog altijd actueel zijn en op sommige punten zelfs zijn verslechterd. Volgens haar maakt gewelddadige discipline nog steeds deel uit van de opvoeding in Suriname. Wat begint als een corrigerende tik, kan uiteindelijk uitmonden in ernstige mishandeling.
De socioloog pleit daarom voor geweldloos opvoeden. Volgens haar is er voldoende bewijs dat opvoeden zonder geweld mogelijk is en zijn er ook genoeg ouders die laten zien dat het kan.
Tegelijkertijd wijst Terborg erop dat gezinnen onder zware druk staan door moeilijke economische omstandigheden. Financiële problemen en sociale spanningen kunnen stress vergroten en daarmee ook het risico op geweld in huis. Ouders hebben volgens haar daarom betere ondersteuning nodig.
Met het oog op de komende begrotingsbehandeling werd opgeroepen om kinderbescherming hoger op de nationale agenda te plaatsen. De boodschap van de themadag was duidelijk: geweld tegen kinderen beperkt zich niet tot zichtbare verwondingen. Ook wat niet te zien is, kan blijvende schade veroorzaken.
