Doordat Stephano ‘Pakittow’ Biervliet als activist eerder veel ondersteuning tijdens diverse straatacties heeft gehad, daarna politicus werd en nu na de verkiezingen namens de NDP geaccommodeerd is met een RvC-post, geeft dit volgens DA ’91-voorzitter Angelic del Castilho veel Surinamers het gevoel dat zij zijn gepakt.
Volgens de politica zorgt dit gedrag van activisten ervoor dat mensen geen geloof meer zullen hebben in toekomstige activisten. “De kritische burger die de straat opging voelt zich gepakt en voor het karretje gespannen. En dan ontstaat er meer en meer wantrouwen.
Dus al zou morgen iemand anders opstaan, die wel het hart op de juiste plaats heeft en mensen oproept, dan zullen mensen zeggen: ‘nee hoor, echt niet. Ik ga mijn tijd niet verdoen. Ik ga mijn werk niet laten liggen en een hele dag opofferen om daar te zijn voor iemand die weer een positie voor zichzelf zoekt. Omdat het elke keer weer gebeurt”, zei Del Castilho in een interview op Radio Awaaz.
Volgens de politica kregen veel van de activisten, zoals Biervliet, Curtis Hofwijks, Maisha Neus en Xaviera Jessurun, bekendheid met hun straatacties in de periode van de regering van oud-president Desi Bouterse. Toen zeiden zij allemaal dat zij geen politieke ambities hadden en slechts activisten waren.
Vervolgens was het grootste deel van hen ineens in politieke organisaties. Jessurun werd tijdens de vorige regeerperiode geaccommodeerd als president-commissaris bij de SLM en is nu zelf adviseur van de secretaris-generaal van de OAS.
“Ik ga ook op straat, maar ik roep mensen met mij met open vizier. Want ik ben politicus en ik kom als voorzitter van DA ’91. Dus ik maak er geen geheim van wie ik ben en als wat ik daar ben. Maar wanneer je zegt dat je activist bent, het volk komt en je vervolgens politicus bent en je je bezighoudt met het beijveren van een functie, dan voelen vele mensen zich uit de samenleving gepakt.
Dus er is heel veel wantrouwen in de samenleving. Ook naar vakbonden toe, omdat je vaker merkt dat ze zich ook bij een politiek verbond gaan aansluiten. Terwijl een vakbondsoriëntatie heel anders ligt dan een politieke organisatie”, aldus de DA ’91-voorzitter.
Angelic del Castilho, je hebt volkomen gelijk, maar niet alleen de burger, maar ook de politiek weet zich geen raad met deze figuren. De oplossing van vroeger onder het bewind van Johan Adolf Pengel was simpel. Als hij last van jou had stuurde hij je weg naar Nederland met een studiebeurs. Weet je hoeveel activisten, vakbondsleiders en lastige figuren op die manier het zwijgen door deze man op die manier zijn opgelegd? Heel veel en ik hoef geen namen te noemen. Nu die mogelijkheid is afgesloten heeft de politiek de weg voor de benoeming van een functie binnen een RvC gekozen om lastige figuren het zwijgen op te leggen.
Het gevolg hiervan is dat de burgers geen vertrouwen meer zullen hebben in zulke activisten, maar ook in de politiek. Het vertrouwen in Jennie is intussen behoorlijk gedaald. Ik hoop niet dat we straks geen enkele vrouw meer in de politiek gaan vertrouwen., want dat zou jammer zijn.
Rapporteer een reactie
Hadden jullie wat anders verwacht? Het is en blijft een bakba winkrie. Het zal niet veranderen de mindsetting is go in a politiek mek a njang zo snel mogelijk en strooi de domme surinamer die daarop stemt nog meer zand in de ogen. Hmm mi mama, dang de tap oen sodro( Hersenpan). Mooi land, jammer dat het nog meer naar de knoppen gaat door de vele politieke incompetente ezels. Maar neks no fout,we blijven op ze stemmen toch
Rapporteer een reactie
Het doet mij denken aan een ex politie man die een paar dagen terug is komen praten en zeggen dat men hem bij de rechter kan uitdagen.
Hij geeft aan dat hij gebruik gemaakt heeft van zijn democratishe recht.
Ik dacht dat je 24 uur per dag politie man bent en als je als burger iets ziet gebeuren je het door moet geven.
Als politie man wist hij dat er zonder vergunning gedomonstreerd werd maar hij gaf dat niet door.
Sterker nog hij nam de politie auto, tankte op staats kosten en meldde zijn vrije dagen niet aan en ging ook protesteren. ( volgens de gegevens die ik uit de krant heb ).
Wat ik veel zie gebeuren in Surianme is inderdaad wat mevrouw Del Castilho aangeeft.
Velen nemen een klein onderdeel van een geheel waar men weet dat men gelijk heeft om te protesteren. ( bekijkt men naar het geheel dan hebben ze ongelijk )
Dat haalt men eruit om te protesteren en scoren ze ermee en denken ze dat ze activist zijn geworden. ( ze scoren ermee omdat een heel groot deel van de Surinaamse bevolking niet verder denkt en omdat zij ook willen scoren )
In Suriname denken veel mensen hoe geld te verdienen en proberen veel dingen uit. legaal of illegaal.
Vandaag de dag levert veel dingen plaatsen op het internet veel geld op.
Ook daar kan men zien dat velen elkaar voor vies en vuil uitschelden en daardoor veel lezers en aanhang krijgen. ( dat trekt veel van de doomme Surinamers aan )
In de Surinaamse politiek is het niet anders.
Degenen die meer kunnen liegen en bedriegen winnen de verkiezingen.
We horen toch allemaal de geluiden dat de 2 voor laatste; de 1 voor laatste en de laatste regeerders door liegen en bedriegen hebben gewonnen.
Rapporteer een reactie
Niets aan de hand. Gewoon frustraties van een partij zonder aanhang en zonder zetels in DNA. Del Castilho moet een toontje lager zingen.
Rapporteer een reactie