Stichting Wi Tru Sranan, een organisatie die zich richt op nationale eenheid, waarden en normen, heeft op 13 februarieen drukbezochte dialoogsessie gehouden in Assuria High Rise. Centraal stond de vraag of het nuttig en wenselijk is om Surinaamse nationale waarden beter te formuleren en actiever uit te dragen.
De bijeenkomst trok een divers gezelschap. Onder de aanwezigen bevonden zich vertegenwoordigers van politieke partijen, maatschappelijke organisaties, de gewapende machten, universiteitsstudenten en ook de minister van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, Dirk Currie.
Internationale voorbeelden als spiegel
Bestuurslid Jean-Pierre Polanen verzorgde het keynote address en benaderde het thema vanuit verschillende invalshoeken. Hij haalde landen aan zoals Singapore, Bhutan, Nigeria en de Verenigde Arabische Emiraten, waar nationale waarden expliciet zijn gedefinieerd en bewust worden ingezet in uiteenlopende processen.
Volgens Polanen kunnen nationale waarden in andere landen onder meer dienen om de nationale identiteit te verduidelijken, trots en eenheid te versterken en nationale waarden- en normencampagnes vorm te geven. Ook worden ze gebruikt bij het ontwikkelen van nationale visies, beleidsstrategieën en plannen, voor onderwijs over waarden en normen aan jongeren en volwassenen, en voor inburgerings- en voorlichtingsprogramma’s voor immigranten en expats. Daarnaast wees hij erop dat sommige landen nationale waarden gebruiken om brede maatschappelijke vooruitgang te meten.
Breed draagvlak voor sterker verhaal
In de daaropvolgende dialoog kwam naar voren dat de meeste deelnemers een betere definitie, communicatie en promotie van Surinaamse nationale waarden zinvol vinden. Vooral in een diverse samenleving als Suriname kan het volgens de participanten bijdragen aan een sterkere nationale eenheid en het vergroten van nationale trots.
Ook was er consensus dat het onderwijs een sleutelrol kan spelen bij het versterken van waarden en bijbehorende gedragsnormen, niet alleen bij leerlingen, maar ook bij leerkrachten en ouders.
Nationale dialoog en enquêtes genoemd als route
Tijdens de sessie werd eveneens gesproken over de manier waarop nationale waarden kunnen worden geformuleerd. Als mogelijke aanpak werd geopperd om een breed opgezette nationale dialoog te voeren, aangevuld met enquêtes. Zo’n traject zou kunnen verbinden, verschillende perspectieven samenbrengen en zorgen voor een breed draagvlak, zowel voor de waarden zelf als voor de beleidsstrategieën, doelstellingen en plannen die daarop voortbouwen.
Wi Tru Sranan kreeg tijdens de bijeenkomst veel bijval voor het initiatief. Meerdere deelnemers gaven bovendien aan de stichting te willen ondersteunen bij het verder ontplooien van haar activiteiten.
Suriname altijd met eenheid bezig surinaams identiteit is belangrijk. Zeer knap dit maar vergeleken met de hollanders in nl denken hollanders slavernij, ellende verderf en dood zo zitten hun genen en hersens in elkaar.
Rapporteer een reactie
Verspilde tijd en geld zij er iemand daar zinvol die gelooft ook in sprookjes is er nog iemand die in dat sprookje geloofd Sur is en blijft crimineel al lul je er 100 jaar over met je waanideeën het is veel
verspilde tijd gericht aan dovemans oren wordt nooit wat .
Rapporteer een reactie
De mens is een universeel wezen, dus de rechten (en plichten) van de universele verklaring hiervan, zouden gekoppeld moeten worden aan nationale ‘normen en waarden’, waar ook ter wereld. T.d.l.S.
–
Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (korte versie). De leden van de Verenigde Naties hebben de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM) in 1948 aangenomen, zonder tegenstemmen, maar met acht onthoudingen.
In de preambule (inleiding) van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens staat, samengevat:
Mensenrechten zijn de basis van vrijheid, gerechtigheid en vrede.
Minachting voor de mensenrechten heeft geleid tot barbaarse handelingen.
Als mensen niet worden beschermd, is opstand tegen onderdrukking de laatste toevlucht.
Mensenrechten zijn een plicht van iedereen: regering, individu of maatschappelijk orgaan.
DE UVRM IN HET KORT:
– Iedereen wordt vrij en met gelijke rechten geboren.
– De mensenrechten gelden voor wie je bent, waar je bent.
– Je hebt recht op leven, vrijheid en veiligheid.
– Slavernij is verboden.
– Martelen is verboden.
– Je hebt het recht op erkenning voor de wet.
– De wet is voor iedereen gelijk.
– Als je onrecht is aangedaan, moet je rechtsbescherming krijgen.
– Je mag niet zomaar worden opgesloten, of het land uitgezet.
– Je hebt recht op een eerlijke en openbare rechtszaak met een onafhankelijke rechter.
– Je bent onschuldig tot het tegendeel is bewezen.
– Je hebt recht op privacy en op bescherming van je goede naam.
– Je mag je vrij verplaatsen in je eigen land. Je mag ieder land (ook je eigen) verlaten.
– Als je mensenrechten bedreigd worden, mag je in een ander land asiel aanvragen.
– Je hebt recht op een nationaliteit.
– Je mag trouwen met wie je wilt en een gezin stichten.
– Je hebt recht op bezit en dat mag niemand zomaar van je afnemen.
– Je mag je eigen godsdienst of overtuiging kiezen en daarnaar leven.
– Je mag uitkomen voor je mening en je mag overal informatie vandaan halen.
– Je mag een vereniging oprichten en niemand mag je dwingen ergens lid van te worden.
– Iedereen mag meedoen aan verkiezingen en zich verkiesbaar stellen.
– Je hebt recht op maatschappelijke zekerheid.
– Je hebt recht op werk naar keuze, met een eerlijk loon. Vakbonden zijn vrij.
– Je hebt recht op rust, vrije tijd en betaalde vakantie.
– Je hebt recht op voldoende inkomen, zo nodig moet de staat voor je zorgen.
– Je hebt recht op onderwijs.
– Je hebt recht om te genieten van kunst en cultuur. Cultuur moet worden beschermd.
– Alle regeringen moeten ervoor zorgen dat de mensenrechten worden nageleefd.
– De wetten en de democratie moeten de mensenrechten beschermen.
– Niets van het bovenstaande mag misbruikt worden om de mensenrechten teniet te doen.
De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens werd ontworpen door de VN Commissie voor Mensenrechten en aangenomen op 10 december 1948.
Bron: Amnesty International
Rapporteer een reactie