Bink: “Duizenden vreemdelingen hebben geen verzekering; weigeren te betalen na medische behandeling”

NDP-parlementariër Ingrid Bink heeft donderdag haar bezorgdheid in De Nationale Assemblee (DNA) geuit over wat zij noemt een immens probleem met de vele vreemdelingen die Suriname binnenkomen. Het gaat volgens haar onder andere om niet-ingezetenen die zonder een geldige ziektekostenverzekering gebruikmaken van het Surinaams zorgsysteem.

Wat de situatie erger maakt, is dat zij niet willen betalen na medische behandelingen. “Onze zorginstellingen worden hierdoor in een kwaad daglicht geplaatst. Ik wil u in herinnering brengen dat eenieder in Suriname, ook die buitenlander, verzekerd moet zijn als die in Suriname wil wonen of werken. A BaZo-carta na gi Srananman”, zei de politica.

Zij vroeg de regering of er een beleid is ten aanzien van de immigratie. Want wanneer Surinamers een ticket naar het buitenland kopen, worden zij wel verplicht om een reisverzekering af te sluiten en hun verblijfplaats in dat land aan te geven.

“Maar hoe komen dan zoveel duizenden vreemdelingen als ‘toeristen’ in ons land en zijn nu illegalen? Gaan we de illegalen die al jaren in ons land wonen een generaal pardon geven? Wat zal het beleid zijn van de regering om deze mensen toch zekerheid te geven?”, aldus de NDP’er.

Minister Harish Monorath van Justitie en Politie (JusPol) vond de opmerking van Bink terecht. Volgens de bewindsman is JusPol al geruime tijd bezig het vraagstuk van vreemdelingen die zich in Suriname niet hebben geregistreerd, alsnog te registreren.

“Daartoe zijn meerdere initiatieven genomen. En terecht zegt zij dat het niet alleen drukt op de gezondheidszorg, maar op alle niveaus in de samenleving. Dan denken we aan de duizenden Cubanen, maar ook Haïtianen, Venezolanen en Dominicanen die Suriname rechtsgeldig zijn binnengekomen met een toeristenkaart en nu een ICF-formulier dat wordt ingevuld. Hiermee wordt hun rechtsgeldig toestemming verleend om het land te betreden. Echter blijkt dat duizenden van hen hun papieren niet op orde hebben. Dat blijkt uit het feit dat bij binnenkomst we vluchten hebben met 180 tot 200 Cubanen en nog geen 30 Cubanen per vlucht teruggaan.

Als we dat tegen het licht bezien van de afgelopen jaren, van 2019 naar heden, is er een voorzichtig vermoeden dat er enkele tientallen duizenden Cubanen zich in Suriname bevinden. We hebben echter geen registratie van tientallen duizenden Cubanen in Suriname”, zei de minister.

Aansluitend hierop zijn er volgens hem meerdere vluchten per week waarbij de Cubanen blijven komen naar Suriname. De wet is duidelijk, maar de naleving moet op alle niveaus worden versterkt. Volgens de minister mogen mensen verlenging aanvragen van hun verblijf, maar dan dienen zij tegelijkertijd een verzekering af te sluiten en toestemming te krijgen bij het directoraat Arbeid om te kunnen werken in Suriname. Na twee jaren mogen zij weer verlengen, of permanent verblijf aanvragen of zelfs de Surinaamse nationaliteit. Aangezien duizenden vreemdelingen dat niet hebben gedaan, drukt dat volgens Monorath heel zwaar op de begroting van Suriname, waaronder ook het zorgsysteem.

Erger nog: kinderen die meekomen met hun ouders naar Suriname volgen geen onderwijs en blijven hierdoor opgesloten in hun huizen en appartementen. Hierdoor worden een aantal internationale regels overtreden door Suriname. “De mensen hebben geen toegang tot gezondheidszorg, melden zich aan bij de ziekenhuizen en worden niet weggestuurd, omdat Suriname nog steeds een zorgstaat is en wij zorgen voor eenieder die zich in Suriname bevindt. Maar de ziekenhuiskosten zijn nog steeds 900 dollar per dag”, aldus de minister.

In overleg met de ministers van BIS, VWA en Defensie wordt er nagegaan op welke wijze dit beter kan worden gestroomlijnd. Het visumbeleid ligt bij BIS, terwijl het verblijf bij JusPol ligt. Voor een werkvergunning moet VWA zorgen en het immigratiebeleid is bij Defensie. Opvallend volgens Monorath is dat de duizenden Cubanen in Suriname zonder papieren werken en hierdoor ook niet SOR-verzekerd zijn.

“Dus wanneer er zich ongevallen voordoen op de werkplek, moet of de werkgever dat betalen of het komt ten koste van de werknemer zelf. Wij zullen enkele voorstellen binnenkort doen aan de president”, aldus de minister.