De bewoners van Bende Kondre en omliggende dorpen kunnen voortaan rekenen op een stevigere en veiligere oversteek. Op vrijdag 6 februari 2026 is in het dorp een nieuwe betonnen brug officieel in gebruik genomen door minister Miquella Huur van Regionale Ontwikkeling in Suriname (RO). De opening vond plaats in aanwezigheid van granman Albert Aboikoni, districtscommissaris Humphry Jeroe en leden van de lokale gemeenschap.
De nieuwe oeververbinding bestaat uit een betonnen constructie van 16 meter lang en 3 meter breed. De brug is aangelegd over een kreek die intensief wordt gebruikt door bewoners van Bende Kondre en omliggende dorpen. Met de bouw is volgens betrokkenen niet alleen de bereikbaarheid verbeterd, maar vooral ook de veiligheid voor dagelijks verkeer in de gemeenschap.
Minister Huur sprak tijdens de ceremonie haar tevredenheid uit over de oplevering. Zij gaf aan verheugd te zijn dat het project is afgerond en benadrukte dat niet alle wensen tegelijk kunnen worden uitgevoerd. Volgens de bewindsvrouw blijft haar ministerie zich echter inzetten om ontwikkeling stap voor stap naar alle gemeenschappen in het land te brengen. Ze bedankte zowel de aannemer als de dorpsbewoners voor hun bijdrage en betrokkenheid bij de uitvoering.
Districtscommissaris Jeroe noemde het een bijzonder moment en deed een nadrukkelijk beroep op de gemeenschap om de brug goed te onderhouden en te koesteren. Ook granman Aboikoni sprak zijn waardering uit voor de inspanningen van de regering en het ministerie van Regionale Ontwikkeling. Vanuit het dorp, via een van de basja’s, werden eveneens woorden van dank uitgesproken richting de regering en het Traditioneel Gezag.
Binnen de gemeenschap heerst tevredenheid over het resultaat en wordt uitgekeken naar vervolgprojecten. Minister Huur gaf aan dat met Bende Kondre volgens haar een belangrijke eerste stap is gezet. In de komende periode zal het ministerie stapsgewijs ook andere gebieden bezoeken en ondersteunen, met als doel duurzame regionale ontwikkeling verder vorm te geven.
Districtscommissaris Jeroe noemde het een bijzonder moment en deed een nadrukkelijk beroep op de gemeenschap om de brug goed te onderhouden en te koesteren.
Bij het lezen van deze woorden trek ik de conclusie dat de Surinamers intussen weten wat hun tekortkoming is en dan moet ik denken aan de huidige situatie van het Seedorf stadion. Ja Surinamers: onderhoud is behoud, Surinamers: ik wil eigenlijk geen woorden hieraan wijden, maar jullie zijn een ondankbaar volk. Ik ken de voorwaarden niet vooronder Seedorf het stadion aan Suriname heeft geschonken, maar ik zou geld verdienen daarmee. Kaartverkoop en de opbrengsten daarvan gebruiken om het stadion te laten floreren. Ik heb de stand van zaken van het stadion op internet gezien en ik vraag me af of ik Suriname (als ik rijk was ) een cadeau van miljoenen zou geven om het op die manier te laten verkwanselen. Een schip op het strand is een baken in zee. Ik denk dat jullie hiermede Seedorf enorm veel pijn hebben gedaan en dat hij zoiets nooit meer zal doen. Leer dus zakelijker worden en jouw dankbaarheid tonen door een gegeven paard in leven te houden door het goed te verzorgen en niet dood te laten gaan en stap af van de gedachte dat iets wat gratis is gegeven en/of verkregen geen waarde heeft
Rapporteer een reactie
Dus het is niet van hout, dat na 3 maanden rot.
Want wo siting hield van hout en de rest gingen in hun zakken. Ding sakasaka.
Rapporteer een reactie
Mooie brug hoor. Het volk is zeer tevreden. De vorige minister van OW is er niet meer om het volk te straffen, die nietsnut.
Rapporteer een reactie
Erratum
vooronder moet zijn waaronder
Rapporteer een reactie
Ik ga dit artikel even schaamteloos misbruiken om een punt te maken over een vervallen stadion. Daarbij ga ik heel Suriname de schuld geven van die ruïne, om vervolgens een conclusie over álle Surinamers te trekken die kant noch wal raakt. Deze volstrekt onlogische conclusie baseer ik op een waarschijnlijk goedbedoelde uitspraak van een DC, ook al besef ik ergens wel dat het onderhoud van een brug helemaal niet bij de dorpelingen hoort.
Eigenlijk wilde ik hier geen woorden aan vuilmaken, maar ik doe het toch — puur om mijn domme statement over het volk te kunnen droppen. Ik weet weliswaar niets van de hoed en de rand wat betreft de totstandkoming van dat stadion, maar ik voel de dringende behoefte om er iets over te roepen, gewoon uit pure dommigheid.
Daarnaast heb ik al allerlei fantasie-events georganiseerd in die halfbakken betonnen doos. Het staat immers in het geografische centrum van Suriname; de meest toegankelijke plek van het land, echt waar! O ja, en voor ik het vergeet: de rijken onder ons nemen natuurlijk nooit domme beslissingen.
Tot slot heb ik nog wat wijze lessen voor jullie. Die zal ik op een lekker belerende toon brengen, zodat jullie mijn superieure wijsheid makkelijk kunnen slikken.
Rapporteer een reactie
Wat een mooie formulering van de gedekte aftocht om het Surinaams “a no mi” syndroom met het kleed der liefde te bedekken. Een goed verstaander heeft een half woord nodig, zegt men. Soms gebruikt men een geval om via een ander geval een niet nader te noemen groter probleem aan de kaak te stellen. Ik zou het Seedorf stadion probleem kunnen afdoen door een vergelijking te maken met het Eddy Blackman stadion te Livorno. Het stadion vernoemd naar mijn oude onvergetelijke vriend en sparring partner van de v.v. Marilva. Beide stadions zijn in een bakka bini gebouwd alleen is het eerste intussen wijlen en het tweede leeft gelukkig nog voort. Neen, ik heb het indirect over die zoveelste klote regering, een samenraapsel van figuren voortgekomen uit een niet economisch denkend volk dat kennelijk ook geen vooruitgang wilt. Mijn stelling is: Uit een niet economisch denkend en integere bevolking kunnen geen grote leiders voortkomen. Het probleem Suriname, dat ik niet nader hoef te omschrijven omdat ik de ellende van Land van Dijk ken, moet totaal anders aangepakt worden. Hoe dat vertel ik lekker niet want dat is een probleem, dat door onze overgesalariëerde bestuurders moet worden opgelostl. Ik ben het nooit eens geweest met Julian Wit, die gezegd heeft dat Suriname niet meer te redden is, maar ik begin aan mezelf te twijfelen.
Amen.
Rapporteer een reactie