In Suriname wordt 135 jaar Javaanse immigratie vandaag groots herdacht op het Onafhankelijkheidsplein. Ook in Nederland wordt bij dit moment stilgestaan. Precies 135 jaar nadat de eerste Javaanse contractarbeiders in Suriname aankwamen, krijgt hun geschiedenis deze maand een tastbare plek in Nederland middels een eigen monument.
Op de Javaanse begraafplaats bij het voormalige seminarie Beekvliet in Sint-Michielsgestel wordt een herdenkingsmonument onthuld voor de vele overledenen die daar liggen, onder wie minstens 75 voormalige contractarbeiders. De datum, 9 augustus, markeert een beladen mijlpaal in een verhaal dat lang onderbelicht bleef.
Na de afschaffing van de slavernij in 1863 wierf Nederland tussen 1890 en 1939 tienduizenden arbeiders uit het huidige Indonesië voor de Surinaamse plantages. Het werk was zwaar, de lonen laag en de omstandigheden hard.
Vrijwilligheid was vaak een mythe, benadrukt Listy Groenland-Pasaribu, dochter van mede-initiatiefnemer Nurman Pasaribu. Haar overgrootmoeder verdween als jonge vrouw op een markt, ontwaakte aan boord van een schip en werd na aankomst tewerkgesteld op plantage Waterland. Over zulke ervaringen werd binnen de gemeenschap veel gezwegen – uit schaamte, pijn en verdriet.
Het monument is een initiatief van Hariëtte Mingoen en de inmiddels overleden Nurman Pasaribu. Groenland-Pasaribu vertelt hoe haar vader de familiegeschiedenis reconstrueerde ondanks ontbrekende archieven in het geboortedorp van haar overgrootmoeder. Een laatste reis naar Indonesië bracht haar voor overlijden alsnog vrede.
In Nederland is volgens haar weinig kennis over de Javaans-Surinaamse contractarbeid; mensen die op zee tot een nummer werden gereduceerd, krijgen nu erkenning in steen.
De nieuwe generatie nazaten zoekt actief naar die geschiedenis. Onderzoeker Amber Moehamadkasbi (28) wijst op de poenale sanctie die in Suriname de slavernij opvolgde en contractarbeiders vrijwel rechteloos maakte. Contractbreuk werd hard gestraft, terwijl plantagehouders vrij spel hadden; misbruik, verminking en verkrachting bleven onbestraft. Die erfenis werkt door in intergenerationeel trauma, stelt ze, maar ze getuigt ook van veerkracht.
Moehamadkasbi pleit voor historisch bewustzijn en ruimte voor een eerlijker verhaal. De koloniale periode wordt volgens haar nog te vaak geromantiseerd, terwijl sociale ongelijkheid voortduurt en hardnekkige misvattingen – zoals het idee dat contractarbeiders uit vrije wil vertrokken – blijven rondzingen. Het monument in Sint-Michielsgestel moet daarom niet alleen herdenken, maar ook vieren: de bijdrage van Javaans-Surinaamse arbeiders en hun nazaten, wier plek in Nederland is bevochten en verdiend.
die paarse javanen somo en bronto zullen wel verstek laten gaan, deze moordenaars vervuilen de dag van de Javanen hier in Suriname
Rapporteer een reactie
Herdenk maar hoor, op het postkantoor.
Rapporteer een reactie
Het gaat om Je Maintiendrai en niet ten ondergaan en te verdwijnen.
Veni, Vidi, Visie.
Rapporteer een reactie
Joostafges
we blijven herdenken voor alles maar levert niks zaken wel zoals tweede wereld oorlog
etc de vermoorde mensen i fort Zeelandia door die paarde moordenaars dat mag nooit
vergeten worden ook oorlogen niet . Wij kunnen de Franse regering toch ook niet laten
opdraaien voor wat Napoleon aangericht .Slavernij afgeschaft 1 juli 1863 162 jaar geleden
wie maalt daar nog om wie heeft er nu nog slapeloze nachten van en al onnodige standbeelden
en anderen onzin gedenktekens er is niemand meer die er iemand kent van die tijd emotionele
onzin men rook geld daar en toen werden bepaalde Surinamers wakker gauw kijken of we afstammelingen zijn in stamboom van de slaven dan kunnen misschien geld krijgen ..
hebzucht en geld daar worden ze daar actief van .Beo je hebt gelijk al die poppenkast .als we
alles moeten herdenken stonden er meer standbeelden dan stoplichten in Nederland en elders
En wat slaven betreft die zijn er nog steeds in andere vorm arbeiders etc zijn de moderne slaven die uitgebuit worden door bazen om hun rijker te maken .Echte slachtoffers zijn mensen die in een
land wonen waar oorlog en honger en ellende is zoals nu in de wereld is vroeger haalden ze slaven
uit Africa nu de moderne slaven uit andere landen .
door veel bedrijven geestelijk mishandel door zwaar werk en onderbetaald worden
Rapporteer een reactie
Goedzo, landgenoten, creolen hebben tal van monumenten kunnen realiseren, helaas voor onze Hindustaanse landgenoten, ze hebben niets kunnen realiseren als monument niet eens een Baba Mai herdenkingsmonument, deze volk denkt meer naar geld rijkdom en niets als om aan iets herinnerd te worden, dom volk.
Rapporteer een reactie
ha ha die paarse idioot rakram , noem eens een monument op die alle Surinamers zullen aanvaarden , nou paarse azijnpisser geen een hé , en waar is dat monument van jou papa de laffe hond en als oudvuil verbrande massamoordenaar d.d.bouterse , kan niet hé paarse droplul van paarse as kan jij geen monument maken een klein windje of een druppel regen en weer is het mislukt hé mislukkeling rakram
Rapporteer een reactie