Het is vandaag precies 36 jaar geleden dat Anthony Nesty geschiedenis schreef op de Olympische Spelen van 1988 in Seoel. Hij werd de eerste zwarte mannelijke zwemmer die een Olympische gouden medaille won. Hij veroverde goud voor Suriname.
Nesty, die een imposante carrière kent, werd op 25 november 1967 te Port of Spain (Trinidad) geboren. Hij was een baby van slechts negen maanden toen hij 1968 met zijn ouders mee naar Suriname ging. In de tachtiger jaren drukte hij zijn stempel op de Surinaamse zwemsport door tientallen records op verscheidene zwemonderdelen te vestigen.
Na zijn olympisch debuut in 1984 besloten hij en zijn toenmalige coach Kenneth McDonald dat het verstandiger was voortaan in Amerika te trainen. Nesty verliet zijn club De Dolfijn in Paramaribo, en sloot zich aan bij het zwemteam van de Bolles Prep School in Jacksonville (Florida).
In Florida zette de zwemmer zijn carrière voort en dat heeft hem geen windeieren gelegd. Hij werd uiteindelijk coach en ontving meerdere awards.
Nesty (56) is momenteel hoofdcoach van het mannen- en vrouwenzwemmen van Florida. Eerder deze maand heeft hij de prestigieuze George Haines Coach of the Year 2024 award van de American Swimming Coaches Association (ASCA) ontvangen.
De ASCA George Haines Coach of the Year award wordt jaarlijks toegekend aan de coach wiens effectiviteit het meest heeft bijgedragen aan de Amerikaanse zwemuitmuntendheid op het wereldtoneel.
Nesty was dit jaar een van de vijf finalisten, samen met Bob Bowman, Todd DeSorbo, Dave Durden en Greg Meehan, die allen een aanzienlijke bijdrage hebben geleverd aan de prestaties op de Olympische Spelen van 2024 in Parijs.
Surinames Golden Boy leidde het Amerikaanse Olympische zwemteam voor mannen naar een indrukwekkende medaillescore tijdens de recente Spelen, met drie gouden, vier zilveren en drie bronzen medailles.
Caeleb Dressel, een andere ster onder Nesty’s leiding, voegde drie Olympische medailles toe aan zijn verzameling. Hij won twee gouden medailles op de 4x100m vrije slag estafette voor mannen en de gemengde 4x100m wisselslag estafette, en een zilveren medaille op de 4x100m wisselslag estafette voor mannen.
Was hij in Sur gebleven zat hij zn dagen te slijten in een stoffig kantoortje.
SUR doet geen hol vr sporters
Rapporteer een reactie
Wat was er van Antony geworden als hij niet naar Amerika was geweest, zou hij t nog ver geschopt hebben, zou hij t net als de andere Surinamers gedurfd hebben om t overzees te gaan proberen, deze vragen zou ik zelf aan hem willen stellen
Rapporteer een reactie
Als hij hier was gebleven stond hij natuurlijk ook in de rij voor een waardeloos pakket en.moest protesteren voor zijn koopkracht voor het dna markt
Rapporteer een reactie
Niemand haalt het in zijn stomme kop om de mogelijkheden en de vuurkracht van het Surinaamse leger te vergelijken met dat van het Amerkaanse leger, maar men vergelijkt de mogelijkheden en de faciliteiten van Suriname op sportgebied wel met die van de VS. Natuurlijk hebben Surinasmse sporters, die in Suriname blijven sporten, minder mogelijkheden om zich te ontwikkelen in vergelijking met Surinaamse sporters die gaan trainen in een rijk land zoals Nederland of de VS. Het zou vreemd zijn als dat niet zo was, Suriname valt in dit geval niets te verwijten. Het zou hetzelfde zijn als wij verbaasd zouden zijn dat een baby, die gaat boksen tegen Mike Tyson, de wedstrijd verliest. Het ligt toch in de lijn van verwachting?
Rapporteer een reactie
Ik vind je wel Henkes zo makkelijk praten, ik vind su een rijk land ,je geeft zelf de vergelijkingen aan, maar ik zeg dit kan beter, je hoeft alleen maar naar de bureaucratie te kijken ,dan denk ik dat je gewoon in je mind gaat krijgen eigenlijk kan dit anders.Tegenwoordig is alles geld en kost alles geld.De vraag is hoe ga je daarmee om .
Rapporteer een reactie