Reactie op artikel ‘President Santokhi aangeklaagd bij Volkstribunaal’

[INGEZONDEN] – Het dagblad ‘De ware Tijd’ publiceerde op 13 september 2023 een bericht onder de kop: “President Santokhi aangeklaagd bij volkstribunaal voor misdaden tegen menselijkheid. Die misdaden zouden zijn gepleegd met moedwillig laten lozen van overtollig water uit het Brokopondo-stuwmeer in maart”.

Geïnterviewde Frank King en schrijver Wilfred Leeuwin hebben het over een openbare aanklager en een eis van compensatie ad, = € 150 miljoen.  Zie artikel https://dwtonline.com/president-santokhi-aangeklaagd-bij-volkstribunaal-voor-misdaden-tegen-menselijkheid/.

Het is duidelijk dat DWT en de journalist Wilfred Leeuwin zich laten lenen om dit soort nietszeggende beschouwingen te publiceren zonder een gedegen journalistiek onderzoek en feitenrelaas.

De eerste vraag die rijst is of dit tribunaal wel of niet bestaat? De tweede vraag is of schrijver Frank King zich openbare aanklager mag noemen. De derde vraag is of Frank King die niet in Suriname woonachtig is, zich een ’openbare aanklager’ waant van een ‘volkstribunaal’ zonder een wettelijke grondslag. Het hele artikel is doorspekt met fictie die DWT zelf heeft gepubliceerd.

Op 28 aug jl. zegt King tegen DWT dat het volkstribunaal moet worden opgericht.  Zie https://dwtonline.com/jurist-frank-king-vervolgen-daders-moiwana-moet-naar-volkstribunaal/. Vier weken verder, dus op 13 sept doet King en Leeuwin voorkomen alsof het tribunaal bestaat maar in feite bestaat het tribunaal niet.

Op 29 juni zegt de dc uit Brokopondo Mendelzoon dat King met uit het net geplukte informatie werkt.

Op 31 mei zei mensenrechtenjurist en oud-minister van Justitie Miesiedjan dat het volkstribunaal onbekend is.  https://dwtonline.com/instelling-volkstribunaal-onbekend-binnen-saramaccaanse-cultuur/.

DWT citeert zelf ook drie andere kenners van de Saramaccaanse cultuur: oud-districtscommissaris tevens advocaat Ricken Libretto van Nieuw-Koffiekamp, cultureel antropoloog en oud-staatsadviseur Salomon Emanuels van Saigon en socioloog en onderzoeker Soul Amy Laurens uit Nieuw-Ganzè. Ze zijn allemaal afkomstig van of wonen in gebieden die onder granman Aboikoni vallen.

Alle vier zeggen dat de instelling van een Volkstribunaal onbekend is binnen de Saramaccaanse cultuur. Afzonderlijk van elkaar vinden ze dat de toekomst zal uitwijzen of en zowat voor rol het tribunaal kan hebben binnen de tribale gemeenschap. Ook advocaat Milton Castelen, die was aangewezen als eerste president van het Volkstribunaal en meerdere advocaten die medewerking hadden toegezegd als lid hebben zich in een vroeg stadium teruggetrokken.

Ze deden dit vanwege een meningsverschil met Frank King, de “openbare aanklager” van het tribunaal. De drie advocaten, die zich terugtrokken, verklaarden eerder tegenover DWT dat zij zich niet kunnen verenigen met de opvatting van King dat het tribunaal een gerechtelijke instantie is, waarin ‘rechters’ zitting hebben. Eén van hen stelde dat het aan de Staat ligt om gerechtelijke instanties, zoals rechters en een procureur-generaal, te benoemen.

Onlangs stelde advocaat Hugo Essed in het ABC-programma Welingelichte Kringen dat berichten over cyanidevervuiling en vergiftiging in Brokopondo vooral op fake news duiden. Essed vermoedt dat het Volkstribunaal onder aanvoering van Frank King willens en wetens deze fake news verspreidt, met als doel verkrijgen van legitimiteit. Zo zou een jongetje in Brokopondo overleden zijn aan de gevolgen van cyanidevergiftiging. https://www.youtube.com/watch?v=3_eb8eENIxU

Suriname is een eenheidsrechtstaat, ondeelbaar in rechtspraak en hiertegen kan de VN-verklaring over de Rechten van Inheemse Volken en het OAS-verdrag of welk ander verdrag dan ook, niets aan veranderen, ook de heer Frank King, evenmin het zogenaamde tribunaal.

Artikel 131, lid 1, van de Grondwet luidt:
1.             Er wordt in Suriname recht gesproken in naam van de Republiek.
Artikel 133 luidt: 
2.             De Rechterlijke Macht wordt gevormd door de President en de Vicepresident van het Hof van Justitie, de leden en de ledenplaatsvervangers van het Hof van Justitie, de Procureur-Generaal bij het Hof van Justitie en de overige leden van het Openbaar Ministerie, alsmede de andere rechterlijke ambtenaren, die de wet aanwijst.
3.             De wet kan bepalen dat aan de werkzaamheden van de Rechterlijke Macht mede wordt deelgenomen door niet tot de Rechterlijke Macht behorende personen.
4.             De President, de vice- president, de leden en de ledenplaatsvervangers van het Hof van Justitie vormen de Rechterlijke Macht met rechtspraak belast. 

Welnu, uit het voorgaande volgt ondubbelzinnig, dat de Surinaamse Grondwet geen ruimte laat voor een rechtelijke macht anderszins, welk “binnenlands supranationaal” karakter zou hebben. In Suriname kan nationaal bindend recht alleen gesproken worden in naam van de Republiek en niet door een interne Volkstribunaal of in naam van iemand anders op welke grondslag dan ook. De VN-verklaring over de rechten van Inheemse Volken en het VN-Handvest erkennen expliciet soevereiniteit van een Staat en de ondeelbaarheid, ook in rechtspleging, tenzij nationaal anders is bepaald.

Artikel 34 van de VN-Verklaring over de Rechten van Inheemse Volken, luidt:

“Inheemse volken hebben het recht hun institutionele structuren en hun onderscheidende gewoontes, gebruiken, spiritualiteit, procedures en, in de gevallen waar ze bestaan, juridische systemen of gebruiken, te bevorderen, ontwikkelen en in stand te houden in overeenstemming met de standaarden voor internationale mensenrechten”. 

Deze bepaling heeft het alleen over traditionele “juridische systemen of gebruiken” in algemene zin, maar niet over een Volkstribunaal met rechtsmacht om de President van de Republiek Suriname of anderen te vervolgen of doen vervolgen. In Suriname wordt traditionele rechtspraak niet erkend als officiële rechtspraak in een systeem van rechtspluralisme, zoals dat blijkt uit de artikel 131 t/m artikel 143 van de Grondwet, terwijl ingevolge artikel 145 van de Grondwet het Openbaar Ministerie met uitsluiting van elk ander orgaan verantwoordelijk is voor de opsporing en vervolging van alle strafbare feiten en niet de heer Frank King, die zich uitgeeft als een “Openbare aanklager”.

Het moet voor iedereen helder en duidelijk zijn, dat in Suriname de Staat, het volk en alle organen volledige gevrijwaard zijn van de uitoefening van de rechtsprekende en handhavende rechtsmacht van een entiteit die niet grondwettelijk is ingebed. Men kan allerlei internationale bepalingen aanhalen, maar dat zal in deze geen soelaas bieden. Alleen vrijwillig kan men zichzelf laten binden aan de “rechtsmacht” van inheemse “juridische systemen of gebruiken”, maar dat doet niets af aan de rechten en verplichtingen die je hebt jegens de Grondwet, inclusief het Openbaar Ministerie en de rechterlijke macht. Dus u bent niet immuun voor de nationale rechtsprekende en handhavende macht en er bestaat ook geen mogelijkheid om een keuze te maken in forum.       

De President van de Republiek Suriname wordt door de heer Frank King aangeklaagd voor misdaden tegen de menselijkheid, door het moedwillig laten lozen van overtollig water uit het Brokopondo-Stuwmeer afgelopen maart. Wat hiervan ook waar moge zijn, feit is dat er indertijd sprake is geweest van noodsituatie/overmacht en gekozen is voor een bepaalde oplossing in landsbelang, terwijl de overtollige regen niet de schuld is geweest van de President.

Nog daargelaten de staatsrechtelijke immuniteit van de President, moet de ‘aanklager’ dus ook weten wat crisisbeheersingsoperatie voor specifieke immuniteit met zich meebrengt. In elk geval zijn de verweten gedragingen feitelijk en juridisch niet te kwalificeren als misdrijven tegen de menselijkheid zoals bedoeld in artikel 7 van het van het Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof.

Derhalve doet de “aanklager en het zgn. tribunaal” er goed aan om zuinig te zijn met hun tijd, want als de PG een onderzoek doet naar hun “handelen en wandelen” dan zullen ze tijd te kort komen om de Moiwana- moorden te onderzoeken en die uiteindelijk voor te leggen aan het Internationaal Strafhof.    Kortom, de facto en de jure is het bedoelde volkstribunaal naar nationaal recht ongrondwettelijk, illegaal en zorgt voor ondermijning van de rechtspraak in Suriname tevens onrust in de samenleving.

De President van de Republiek Suriname wordt door het optreden van het tribunaal en de “aanklager” opzettelijk in zijn eer en goede naam (art.17, lid 1, Gw) aangerand, wat wel klachtwaardig en vervolgbaar is ingevolge het nationaal strafrecht.  

De conclusie is dat DWT een warrig artikel schrijft. Het tribunaal bestaat gewoon niet, de geëiste compensatie is aandachttrekkerij en dat er ook geen openbare aanklager is. Frank King, een jurist die woonachtig is in Nederland, bemoeit zich in interne aangelegenheden van Suriname met sensationele koppen en titels van mediaberichten. Hier is duidelijk sprake van opruiing.

Tenslotte: Frank King raakte in 2015 in opspraak. Zie link: https://m.leidschdagblad.nl/cnt/dmf20180926_30829338?utm_source=google&utm_medium=organic

VHP-mediacommissie