Consultatie Traditioneel Gezag over grens Suriname met Frans Guyana

8
Consultatie Traditioneel Gezag over grens Suriname met Frans Guyana

PARAMARIBO, 20 mrt – De Nationale Grenscommissie (NGC) heeft de afgelopen dagen de visie van het Traditioneel Gezag aan de Boven Marowijne- en Lawarivier over de grens met Frans Guyana aangehoord. De commissie heeft in dat kader op dinsdag 19 maart 2019 een krutu belegd op Stoelmanseiland. Er is daarbij van gedachten gewisseld met vertegenwoordigers van Inheemse en Afro-Surinaamse gemeenschappen uit dorpen langs de grens. Het onderwerp is actueel omdat Franse veiligheidstroepen onlangs bezittingen van Surinaamse goudzoekers en anderen hebben vernield.

Het Ministerie van Regionale Ontwikkeling faciliteerde de missie van de NGC. De delegatie van RO stond onder leiding van de directeur Wensley Misiedjan van het Directoraat Duurzame Ontwikkeling Afro-Surinamers (DOAS). Districtscommissaris August Bado (Sipaliwini – bestuursressort Tapanahony) was gastheer.

Hoofdkapitein Penjo Adaba van het dorp Benanu heeft namens granman Bono Velantie van de Ndjuka’s waardering uitgesproken over het initiatief van de commissie om de lokale bevolking te betrekken bij het proces in aanloop op de definitieve grensbepaling. Samen met de overige kapiteins en basja’s zal hij het stamhoofd informeren over de stand van zaken. Daarna komt er een tweede contactmoment tussen de commissie en de lokale vertegenwoordigers.

Ambassadeur Kolader blikt tevreden terug. “Wij zijn zeer tevreden met het contact dat er is geweest en dat de mensen hun inzichten hebben gegeven. Het was een belangrijk moment. Dit is de eerste keer dat de grenscommissie op deze wijze de woongemeenschappen aan de grens consulteert. Wij hebben hun zienswijze aangehoord en hebben ze uitgelegd hoe het werk wordt gedaan”, aldus de ambassadeur. Hij heeft begrip voor de ergernis bij de mensen over het brute geweld van de Franse autoriteiten.

De afgelopen maanden hebben Franse veiligheidstroepen bezittingen van Surinaamse goudzoekers en anderen vernield. Volgens de Fransen vonden die vernielingen plaats op Frans territoire, volgens de Surinamers was dat in Suriname. Kolader zegt dat de NGC pas weer aan tafel gaat met de Fransen als de consultatie met de gemeenschappen langs de grens is voltooid. Hij geeft de garantie dat de commissie het Surinaams belang voor de volle 100 procent dient en zich niet laat intimideren door de Fransen. “Wat van Suriname is, zal van Suriname blijven”, garandeert de NGC-voorzitter.

In het traject naar het onderbouwen van de Surinaamse zienswijze wordt onder meer rekening gehouden met de grensovereenkomst uit 1915 tussen Frankrijk en Nederland als het toenmalig moederland van Suriname. Volgens die overeenkomst wordt de grens tussen Portal en Stoelmanseiland bepaald door de middellijn van de Marowijnerivier. Eilanden die grotendeels aan de Franse kant van de middellijn liggen, zijn van Frankrijk. Eilanden die grotendeels aan de Surinaamse kant liggen, zijn van Suriname.

1ste Luitenant Hendrik Setrowidjojo (Officier der Operaties en Opleiding Nationaal Leger) reisde mee en is belast met de militaire samenwerking met Frankrijk. Setrowidjojo heeft de nadruk gelegd op het belang van de jarenlange militaire samenwerking tussen Suriname en Frankrijk. Die bestaat al decennialang en is in 2003 op verzoek van het buurland geïntensiveerd.

De commissie heeft bij monde van Bernice Mahabier (lid NGC) een beroep gedaan op de Traditionele Gezagsdragers om te helpen bij het benoemen van eilanden in de rivier. Ook de geschiedenis van nederzettingen op deze eilanden kan van betekenis zijn bij het formuleren van het Surinaams standpunt.

De missie van de NGC duurde van maandag 18 tot met woensdag 20 maart 2019.

- Advertentie -

8 REACTIES

  1. Moet deze figuren als gezag dragers voorstellen ??? Ze lijken uit de dood herrezen man !
    Ze zitten ongeintresseert, dom voor zich te kijken man !
    sari tori

    Jacko

  2. De Fransen moesten zeker bang worden van deze oude krijgers.

    De gezagdragers kijken niet ongeïnteresseerd ze schamen zich voor het feit dat de regering ze misbruikt.
    Helaas, ze hebben geen keus.

  3. @J,Zwartmans
    Je hebt gelijk. Het zijn net een stelletje Zombies. Ze zien dit als een uitje, maar snappen er geen snars van. Hoe kun je deze mensen vragen om namen te benoemen van eilandjes in de rivier????
    Ze hebben nauwelijks te eten, De vissen in onze rivieren, waar zij ook van afhankelijk zijn,zijn zwaar vergiftigd met lood van het het graven naar goud. De eerste groepsfoto zie je de dood al in hun ogen.
    De tweede groep ziet er niet veel beter uit. Zij hebben hun bedenkingen van dit haalt niets voor ons uit.Zitten ongeinteresseerd voor zich uit te staren. Het is ook wat voor deze gasten. Hersenkrakers op je oude dag.

  4. @Zwartmans, deze mensen kennen de geschiedenis en die eilanden. Ze kunnen vertellen wie er altijd toegang toe hadden.

  5. Tribale volkeren, cq de marron kennen geen landsgrenzen zoals dit door landen is vastgelegd en dit is de uitdaging die zich hier voordoet

    De Zienwijze van de Fransen is dat de middellijn van de grensrivier, Marowijne, Lawarivier, Marowinerivier??de scheiding, zoals dat meestal standaard is vast gelegd.

    De Marrons, Inheemsen kennen deze grenzen niet en dat is nu wat zich op regeringsniveau tussen de republieks Frankrijk/Frans -Guyana en de republiek Suriname voordoet.

    De tribale volkeren leefden een roofbouw bestaan, later vestigden zij zich op plaatsen op beide zijden van deze rivieren al naar gelang men aan roofbouw deed of de omstandigheden gunstig waren om te overleven en het soort in stand te houden. De marrons waren op de vlucht voor de koloniale legers, redie moesoes en zochten ook een veilig heen komen.

    In de loop van de tijd gingen deze volkeren zich meer zettelen en van roofbouw, jagers, werden het zich vestigen op een bepaalde dorp of tabbetje.

    Door het vaststellen van koloniale mogendheden, westerse mogenheiden, hun richtlijnen, urbanisatie, expansionisme, dit is ons grondgebied en verdrijven van de inheemsen uit hun tradionele gebieden en hun en grenzen aan te geven, is er nu voor deze tribale volkeren een probleem ontstaan bij grenzen van rivieren, bergen, meren enz die in hun grenzen vormen. De middenlijn is de middenlijn zeggen ze en is de regel geworden.

    Inheemsen, marrons in Suriname zijn hier nu de dupe van want zij kennen deze grenzen niet, maar willen blijven leven zo als het voor de koloniale tijd was in hun leefgebieden.

    Suriname moet niet zelf op zoek gaan om haar e/o de Franse model op toe te passen e.of formule en oplossing voor te zoeken.

    Suriname moet dit grensoverschrijdende uitgdaging van de inheemsen en marrons ( tribale volkeren) internationaal richtlijnen en oplossingen voor toe laten plaats vinden. Suriname moet bij de UN gaan voor dit probleem.

    De wijze hoe landen grenzen aangeven is m.i. niet van toepassing voor de tribale volkeren in grensgebieden. Men moet de tribale volkeren hun regels laten behouden en ze laten in hun waarden en regels, ook als het om de tabbetjes, oevers van rivieren, bergen, meren, enz van landen gaat die standaard de middellijn hanteren.

    Voor de overheden kan die regel wel gelden, maar voor de tribale volkeren zal men dat los moeten laten. Suriname moet dit bij UN voorleggen en niet met de Fransen naar de oplossing hiervoor zoeken. Als Suriname dat doet, zal er een internationale oplossing voor gevonden zijn en veel beter zijn voor zowel Frankrijk/Frans -Guyana en Suriname.

    Wat ik als probleem zie is, Deze tribale volkeren zijn wel volgens de burgelijke stand geregistreerd in een land en als staatsburger van een land. Hierdoor lijkt mij daardoor het tribale ondergeschikt te worden en daardoor geen waarde meer te hebben. De regel de middellijn is dan in zulke gevallen de grenslijn en zullen ze moeten kiezen, niet meer op Franse gebied te komen.

    Gebieden die marrons en inheemsen als hun woongebieden beschouwden, inheemsen voor de kolonisatie en marrons en inheemsen erna zullen zich m.i. daarom aan de middellijn is de grens moeten houden. Suriname zal die gebieden waar marrons en inheemsen wonen verliezen, omdat de middellijn de grens wordt.

    Tribale volkeren zullen dan in dit geval niet bestaan, maar Surinamer of Fransman? de middellijn de grens van Suriname en Frans Guyana.

    Recht En Waarheid Maken Vrij

    God Zij Met Ons Suriname/rs

  6. Deze gezag dragers of beter gezegd dragers van Debiele B. z’n macht, zullen een paar geweren en bazooka s voor hem uit houtsnijden.

    We verklaren op verzoek van deze gezagdragers Frankrijk volgend week de oorlog. Pief paf pof. Suriname leeft van de pof

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.