Eigenaar ‘drugsveld’ in Suriname: niets te maken met duikboot en vliegtuig

41
Meer aanhoudingen in zaak vliegtuig met 400 kilo drugs

PARAMARIBO, 15 mrt – De eigenaar van het padieveld in Saramacca waar een drugsvliegtuig in beslag is genomen, ontkent elke betrokkenheid. Ondernemer Radj Oedit zegt dat hij onterecht als verdachte genoemd wordt op sociale media. Ook met de recent gevonden duikboot heeft hij niets van doen. De politie heeft hem niet aangehouden. Wel zitten vijf van zijn arbeiders vast. Dat een vliegtuig met drugs op zijn veld was geland, was ‘nieuws’.

“Ik heb begrepen dat het vliegtuig uit Apoera (in West Suriname, red.) kwam en dat de politie er op heeft geschoten, waarna ze de piloot hebben gedirigeerd om op mijn airstrip te landen”, zegt Oedit tegenover de Times of Suriname. Hij begrijpt niet waarom zijn arbeiders zijn aangehouden. Sinds de aanhouding en de inbeslagname van het vliegtuig, is het veld afgezet. Dat heeft gevolgen.

“Als het terrein niet snel wordt vrijgegeven zullen we grote verliezen lijden, dus is onze advocaat bezig na te gaan hoe het onderzoek snel afgerond kan worden en wij weer toegang tot het terrein krijgen”, aldus Oedit. Ook wordt bekeken hoe de arbeiders z snel mogelijk uit d ecel te krijgen. “We lastig dat intussen mijn naam er aan gaat. Als ik er werkelijk iets mee te maken had, zou de politie mij ook hebben ondervraagd.”

- Advertentie -

41 REACTIES

  1. Vliegtuig uit Apoera en beschoten door de politie!
    Als je eenmaal in de lucht bent dan wordt het moeilijk vanaf de grond een vliegtuig te dwingen om te landen.
    Is dit een mop of een waargebeurd verhaal

  2. Ook wordt bekeken hoe de arbeiders z snel mogelijk uit de cel te krijgen.Als dit mogelijk is zegt het genoeg hoe de vork in de steel zit. Dit land is een grote narco staat een zeer invloedrijke Surinamer moet zich nog steeds melden in verband met een fonds ooit in Stellendam. Is iedereen al vergeten hoe het hiermee zat??

  3. Radj, Dino Bouterse, Zoon Kries combi markt zijn dikke vriend, Bouterse zelf doet zaken met hun, dus de president weet met % zekerheid van waar de drugs afkomstig zijn.

  4. A no mi. Ook de baas zegt dat.
    1+1=3 in Su.Raar dat deze man nog vrij is.Overal ter wereld zou deze gast per direkt zijn aangehouden.Benne zeer benieuwd.

  5. Dan had de politie haast, ze waren toch in een heli…hoelang zou het vliegen naar Zorg en Hoop zijn…..kolder allemaal.

  6. Het is beschamend dat Suriname tot op de dag van heden zich verleent tot dit soort feiten. Slecht imago. De politie moet nu wel paal en perk gaan stellen aan dat drugsgedoe. Suriname is een doorvoer land voor drugs al jaren en jaren.

  7. Vreemde gang van zaken? Nope, hij is matie van ddb en wie eenmaal matie is met ddb, deelt ook zijn/ haar zaken. vrouwen. hobbies en duistere praktijken. Maar kuut, oerdpm tot in hun botten zijnde paars verworden debiele, dwaze, idiote, ndp dommies zegt het niets, nada, nelks, nope, a fout na neks efoe neks no fout. Is net als baas is hij onschuldig. Opa taki, soortoe onschuldig, a mang natie foe a droga watra. Suriname is sinds 1980 een verworden narcotische staat met drugsbazen aan de macht dankzij de domste mensen op de gehele Aarde, de ma pang pang na dagu partij sma, de moordenaar ddb vererende ndper’ s. Oma taki, ndp na a vloek sa deng verdien, sa e meki deng dong ndp pikien kaka moro dagu.

  8. Raarr. Hoezo raar. Het kabinet van de president is belast met het onderzoek. De PG, die hoofd is van de vervolging is gewoon buitenspel gezet. De MP heeft de leiding, terwijl ze wettelijk gezien ze nieteens bevoegd zijn om zulke zaken te onderzoeken. De narcotica brigade wordt buiten deur gehouden. De berichten komen allemaal uit de NII. Wat gebeurt er allemaal in Suriname vraag ik heel vaak af? Het is helemaal niet kosjer.

  9. De gehele leiding van de vervloekte ndp weet er meer van af. Boeroe, Janna, Dino, DDb etc allemaal drugscriminelen.

  10. Alle gronden van dalisten in beslag nemen . Afgelopen met de mooie praatjes. Ze misbruiken het recht van grondhuur achter de ruggen van de suries . afpakken of hoge grondbelasting innen klaar is kees. Deze dalisten zijn de parasieten van Su. Ze doen niet anders dan duistere praktijken en negeren alle regels van het lad obnder het mom van hard werken en dat is alleen maar schijn. Deze parasieten moeten echt ophouden met hun kastelistische gedrag welke geen rekening houd met de omgeving , land en volk. oprotten het is gewoon walgelijk verhaal . met deze parasieten IS SU EEN SLUMP BOMBAY GEWORDEN. LAAT DE CHINEZEN MAAR KOMEN en het land wordt zeker china of singapoer.

  11. Wel typisch hoor dat de eigenaar niet is aangehouden: alles is mogelijk in dit land. Sari tori

  12. Een duikboot van Columbia komt in varen in een kanaal op je land. Dan landt een vliegtuig op een vliegveld dat ook op jouw land is en je weet vsn niets. Mijn naam is haas.Drugboss is een betere naam.

  13. Hij komt hij aan zoveel grond om een vliegveld op te bouwen!
    Ik heb het allang gezegd dat al deze landbouwers cocaïne dealers zijn.
    Al die tijd worden alleen die kleine mannen gepakt.
    Afpakken al die gronden,zo genaamd hard werkende mensen.
    Die hele VHP moeten ze oppakken.
    Een zekere Djogie is daar een hoofd vertegenwoordiger.
    Dit wordt al 80 jaren gespeeld,wij werken hard voor ons geld hoor.
    Een kat in het nauw gedreven maakt rare sprongen.
    Daarom willen ze het land besturen die flikkers.

  14. tijd voor ”” regime change ”’is lang en breed aan gebroken..

    , dus weg met al die rovers nog 5 of nog beter nog 20 leden..

    alleen maar ellende in mijn land..

  15. wat mij helemaal verbaast is,, dat er nooit een hindoestaan, javaan chinees benoemd wordt in de kabinetten van deze moordenaar..

    de meeste lanti man die ook benoemd worden zijn geen van deze mensen, alleen maar van die donker gekleurde.

    dit is geen afspiegeling van het z. g. n. natie vorming en men blijft eisen, dat er samen gewerkt moet worden..

    dit is puur een etnisch gebeuren en jij nu..

  16. Voor degene die het niets wisten:
    een stuk uit :www.vn.nl

    Zo was zijn oorspronkelijke Bouterse-verkla­ring volgens Van Loon tot stand gekomen. In dat explosieve document uit 1999 beweerde de kroongetuige dat hij midden jaren negentig in contact was gekomen met mensen van het zogeheten Suri-kartel. Hij was samen met zijn Belgische handlanger Marcel Geladi via Frans-Guyana naar Suriname gereisd om daar in Paramaribo zaken te doen met Radj Oedit, een gekend kopstuk uit de Surinaamse drugsscene. Op een gegeven moment kwamen ze in een kantoortje waar ‘een man die kalend was met een klein ringbaardje’ de visa in hun paspoorten regelde. Daarna zou Oedit hebben gevraagd: ‘Weten jullie wel bij wie jullie nu zijn geweest?’ Dat was dus Desi Bouterse, dezelfde persoon die Van Loon op een later moment ‘in een hawaïshirt’ bij een volgende bespreking zag binnenlopen. Het bleek de grote baas op de achtergrond, met wie de criminele Belgen uiteindelijk aan tafel zouden belanden om te onderhandelen over honderden kilo’s coke.

  17. Hahaha. De hele VHP opsluiten lijkt mij de grap van de dag. Oedit is hoofdsponsor van de NDP

  18. @ we run things: vertel je er ook bij dat van Loon, toen de Nederlandse Justitie zijn belofte van kwijtschelding en behoud van zijn geld niet na kwam per notariële acte deze verklaring heeft ingetrokken? En dat die belastende verklaring, die hij als anonieme getuige had afgelegd volgens zijn bij notariële acte vastgelegde verklaring gedicteerd was door Justitie Nederland? Dan kunnen we over tot de orde, zeg maar waarheid van de dag.

  19. Hoe heeft Radj Oedit investeringskapitaal gegenereerd om uit te groeien tot een groot ondernemer?

    De arbeiders van Radj Oedit zijn kennelijk aangehouden en gearresteerd ten tijde van het meewerken aan de onrechtmatige daad met en/of ten behoeve van de cocaïne.
    Gebeurde dit tijdens de werkuren?

    Als bovenstaande tijdens de werkuren geschiedde, dan is er kennelijk sprake van handelen onder een mondelinge of schriftelijke overeenkomst. Het is in dit geval niet onaannemelijk dat er kennelijk werd gehandeld onder leiding van Radj Oedit.

    Indien bovenstaande tijdens werkuren geschiedde, waarbij de medewerkers van Radj Oedit niet bezig waren met de bedongen werkzaamheden, dan is er kennelijk sprake van wanprestatie en/of plichtsverzuim.
    Gezien de ernst van de situatie, lijkt ontslag van de medewerkers op staande voet (gewichtige redenen) niet onaannemelijk.

    Gebeurde bovenstaande buiten de werkuren, dan moet Radj Oedit zich afvragen of de integriteit van de medewerkers wel/niet van zodanige aard is om deze nog in dienst te houden.
    Wellicht moeten alle medewerkers van Radj Oedit onderworpen worden aan een integriteits-onderzoek, aangezien Radj Oedit er niet in zou zijn geslaagd om integere medewerkers aan te nemen. Hiermede zouden zowel Radj Oedit, als de onderneming(en) van Radj Oedit beschermd worden tegen gevolgen van misdadigers.

  20. @ lucien:
    ik vertel niets ,het is maar een stuk dat ik heb gelezen( ik hoop wel dat je het verschil weet tussen,zelfs iets schrijven of een stuk copieren en plakken,en bovendien jou tekst gaat eerder over nederland en de heer van loon,de nadruk leg ik naar radj oediet en zijn betrokkendheid met drugs evenals de narco pres

    Belangrijk is dat de regering en voooral de narcopres er veel meer hiervan moeten weten(zie suriname is skeer dus het geld moet ergens vandaar komen)

    Opo kondre mang oe opo

  21. Voor de goede orde meneer Lucien, uw Paarse leider heeft en ONHERROEPELIJKE VEROORDELING (VONNIS) wegens internationale DRUGSHANDEL op zijn naam !

    Uitgesproken gevangenisstraf : ELF JAREN !!!

    PS : Vandaar dat uw leider heel weinig bewegingsvrijheid heeft en bijna het land niet uit durft !

    DENG KUNU FU DENG DECEMBER SMA SANG KIRI, NANGA DI FU DENG PEOPLE FU MOIWANA, E YOKO OPA DESIE !

  22. Ai mie Gado,

    De meeste drugscriminelen zijn NPD,er zoals, Radj, Kries, Dino, Kuldipsingh, Sardjoe, Graanoost, Abdoel, ect, deze figuren zijn van de Nationale Drugs Party ( NDP ). De criminelen hindustanen zijn van NDP. Kijk hun villa,s en de auto,s.

  23. Ondertussen schijten het gros van de vele paars verarmde debiele, dwaze, idiote ndper’ s een paarse didibri schijt vol kommer en kwel hoe te overleven. Hun jonge kinderen hebben geen interesse meer om naar school te gaan en velen verworden net als baas Bouta, Dino en Meriba, drugscrimineel, rover en moordenaar. Wo ka.

  24. De verkiezing van 2020 gaat heel spannend worden. Het wordt een verkiezing van pro of contra drugs in Suriname . Als DDB de verkiezingen verliest dan is het afgelopen met de drugshandel.
    Reden: de organisator, beschermer en faciliteerder – zeg maar de geestesvader – van drugstransporten is er niet meer en de boel zal in elkaar donderen. Het kwaad is dan bij de wortel uitgeroeid. Aan de andere kant zullen de grote honden van de drugshandel., wiens namen nooit in het nieuws komen, deze bescherming niet willen verliezen en zullen dan ook alles in de strijd werpen om Bouterse de verkiezingen te laten winnen. Het zal dus zeker oneerlijk aan toegaan en de behoefte aan buitenlandse waarnemers zal navenant toenemen.

    De beslissing is bij het volk. Stem in 2020 met uw verstand en niet met uw emoties. U beslist op Suriname de weg van de drugs zal moeten volgen of niet. Ik reken op uw wijsheid.

  25. Dagblad Trouw:

    https://www.trouw.nl/home/surinamers-willen-bij-de-winnaar-horen~a18de00e/

    Als dit niet de smoking gun is, dan weet ik het niet meer.

    “Hij doelt onder anderen op de Surinaamse zakenman Parmessar, alias ‘de kleine Escobar’, nog geen 35 jaar oud en al goed voor een vermogen van honderd miljoen dollar. Hij werd een paar jaar geleden in de VS aangehouden toen hij samen met Radj Oedit, alias ‘Escobar’ een vliegtuig wilde kopen en betalen met contant geld.”

  26. In een normaal land zou Oedit in “afgezonderde bewaring zitten” en beslag gelegd zijn op al zijn bezit en administratie. De CLAD zou ingeschakeld zijn om al zijn financiën door te lichten en er zouden zeker geen ongeloofwaardige onzin verhalen door de overheid verspreid worden.
    .
    Een vliegtuig met bijna 500 kg coke, dat ruimt 400 km/uur vliegt dwing je niet vanaf de grond tot stoppen. Die lachen je uit en vliegen door.

  27. Oedit is baas zijn drogamatie. Vervloekt zijn de paarse misdadigers, maar nog meer vervloekt de paarse aanhangers.

  28. Het lijkt erop dat er een tweestrijd gaande is in Suriname. De ene partij wil die criminelen pakken, de andere partij beschermt ze.

  29. Het verweer of getuigenis van Radj Oedit slaat nergens op. Bovendien lijkt het niet moeilijk om met het onderzoek de onderste steen naar boven te halen. Er zijn immers genoeg tactieken om dit te doen. Ook als het op aankomt dat er op gedwongen wijze verraad zal moeten worden gepleegd en juist om het imago van Suriname als drugstaat te zuiveren.

    Veronderstelt mag worden dat dit niet zal gebeuren omdat het drugskartel zijn invloed ook binnen de gevestigde orde kan aanwenden. Per slot van rekening hebben die allen boter op hun hoofd. Toepasselijk in deze is, dat geld een machtig middel is en een machtig ridder is meneer geld.
    ”Poderoso caballero is Don dinero”.

  30. @ Oom Ludwig van Abra Broki

    Nog altijd recht voor zijn raap, maar denk aan uw bloeddruk want mensen zoals u heeft Suriname straks nodig om het puin op welke wijze dan ook op te ruimen. Ten langer laatste heeft niemand het eeuwig leven en dat geldt ook voor meneer geld. God zij met ons en veel lof voor diegene die vechten en trachten om het gezonde moraal hoog in het vaandel te houden tot het nut van het algemeen.

  31. De drugs gelateerde hindustanen zijn aanhangers van NDP ofwel van Bouterse.
    Hindustanen zitten in de handel, dus zij zijn de geschikte personen voor zowel het in- en uitvoeren van drugs.

    Het zijn ook deze hindustanen die de kas van de NDP spekken. Het zijn deze drugscriminelen die zichzelf en Bouterse hebben verrijkt.

  32. o was zijn oorspronkelijke Bouterse-verkla­ring volgens Van Loon tot stand gekomen. In dat explosieve document uit 1999 beweerde de kroongetuige dat hij midden jaren negentig in contact was gekomen met mensen van het zogeheten Suri-kartel. Hij was samen met zijn Belgische handlanger Marcel Geladi via Frans-Guyana naar Suriname gereisd om daar in Paramaribo zaken te doen met Radj Oedit, een gekend kopstuk uit de Surinaamse drugsscene. Op een gegeven moment kwamen ze in een kantoortje waar ‘een man die kalend was met een klein ringbaardje’ de visa in hun paspoorten regelde. Daarna zou Oedit hebben gevraagd: ‘Weten jullie wel bij wie jullie nu zijn geweest?’ Dat was dus Desi Bouterse, dezelfde persoon die Van Loon op een later moment ‘in een hawaïshirt’ bij een volgende bespreking zag binnenlopen. Het bleek de grote baas op de achtergrond, met wie de criminele Belgen uiteindelijk aan tafel zouden belanden om te onderhandelen over honderden kilo’s coke.

  33. hallo, ik mag dit eigenlijk niet zeggen, een oom van mij is overleden door drugs, maar ik doe het tog. die oom van mij bracht namens radj oedit duizenden kilos cocaine naar nederland. ik ben ook bij radj thuis geweest op kwatta. mijn oom verdiende miljoenen in holland hier door,douane politie, mp, allemaal kregen tjoekoes in suriname en op schiphol werkten samen met radj. nadat er in holland drugs waren gestolen, gaven ze mij oom de schuld, hij heeft in holland 6 jaar vastgezeten. daarna bedreigd en geslagen, hij was ondergedoken. mijn oom werkte nooit in holland, uitkering tot dat hij cocaine in holland ging verkopen voor radj oedit. toen had hij opeens heel veel geld, horloge van 50, 000 eurowas niks, porches, en dure mercedes, reizen bussnes clas, 3000 4000 euro 1 ticket ook verstuurde hij deze autos naar surinam, hij kocht veel grond en bouwede huizen, uiteindelijk alles verkocht en afgepakt, bij inval in holland vond de politie 3 miljoen cash in zijn huis en andere plekjes waar hij ging en door dit alles levens verpest en zelf dood gegaan, leider was is radj oedit. en nog steeds met vrienden van mij oom doet radj oedit dit samen met veel douane en mp op zanderij. mijn hele familie rouwt nog steeds en kinderen en scheiden allamal kapot. schuld van radj oedit

  34. @WE RUN THINGS. Voor de volledigheid zal ik niet slechts een stukje dat mij goed uitkomt plaatsen, maar het hele artikel uit VrijNederland.
    Desi Bouterse kreeg in 2000 elf jaar cel wegens cokesmokkel. Nu trekt kroongetuige Patrick van Loon zijn verklaring in.
    Van je vrienden moet je het hebben. Nou ja, vrienden. Het zijn voormalige criminele kennissen van de Belgische Patrick van Loon (1966) die hem neerzetten als een clichéboef. Zo eentje die in allerlei handeltjes zit en over miljoenen zegt te kunnen beschikken. Een overtuigende leugenaar. Iemand die om de haverklap een ‘snoepzak’ cocaïne te voorschijn haalde en lijntjes snoof ‘zo lang als potloden’. Een charmeur die leed aan structureel geldgebrek maar ondertussen rondreed in een Rolls Royce. Even notoir onbetrouwbaar als dominant. ‘Als je met hem in de trein van Rotterdam naar Antwerpen zou zitten, heeft hij aan het einde van de reis je ervan overtuigd dat de trein speciaal voor hem is ingezet,’ beweerde ooit een medeverdachte in een oude strafzaak.

    Met die kroongetuige ging de Nederlandse staat op 19 maart 1999 in zee. Van Loon biecht­te op hoe hij midden jaren negentig met niemand minder dan Desi Delano Bouterse had onderhandeld over cocaïneleveranties. Van Loon was in 1997 aangehouden voor een onderschept drugstransport van 486 kilo coke, gevonden in El Primero, een motorjacht dat lag afgemeerd in de haven van het Zeeuwse Stel­len­dam. Daarvoor werd hij veroordeeld. In de aanloop naar zijn hoger beroep praatte hij met de Nederlandse opsporingsinstanties over Bou­ter­se. Zijn verklaring – en alleen zijn verklaring – leidde in 2001 tot de definitieve veroordeling van de huidige president van Suriname. Daarmee ging een lang gekoesterde wens van Nederland in vervulling. Wat via inlichtingendiensten en militaire middelen niet was gelukt, slaagde strafrechtelijk wel: ‘staatsvijand’ Bouterse werd een gevoelige slag toegebracht. Sindsdien ziet Nederland hem als een drugscrimineel en hangt hem hier een celstraf van elf jaar boven het hoofd.

    Voor Inez Weski is het duidelijk: Van Loon is willens en wetens beïnvloed

    De vraag is of dat zo blijft. Zijn getuigenis van toen was een leugen, zegt Van Loon nu. ‘Bou­ter­se kwam in mijn hele verhaal niet voor,’ staat er in een officiële verklaring die is opgetekend door meester Ernst van Soest, notaris te Hasselt. ‘Ik heb dus absoluut niet te maken gehad met Bouterse. Ook niet indirect.’ Van Loon liet zijn verhaal juni vorig jaar officieel vastleggen op verzoek van Inez Weski, de advocaat van Bouterse. Zij heeft deze week een herzieningsverzoek ingediend bij de Hoge Raad, waarvan de notariële verklaring onderdeel uitmaakt. Weski wil dat de zaak tegen haar cliënt wordt overgedaan.

    Leugenachtig

    Het is niet de eerste keer dat een advocaat van Bouterse zo’n verzoek doet. In 2002 vroeg strafpleiter Bram Moszkowicz daar al om, onder meer gebaseerd op een verklaring van een medeverdachte van Van Loon. Die collega-crimineel had eerder al beweerd dat Van Loon had gelogen. Het bleek te mager voor de Hoge Raad. In 2005 deed Bouterse een nieuwe poging tot herziening, deze keer via Weski. Zij bracht nieuwe verklaringen en stukken in, die het Bouterse-proces in een ander daglicht moesten plaatsen. En hoewel de advocaat-generaal – de adviseur van de Hoge Raad – zelf ook de nodige vragen had bij de gang van zaken, bleek het opnieuw niet genoeg om een rigoureuze stap te nemen en het Bouterse-proces over te laten doen.

    Advertentie

    Nu is er dus een derde poging. Eentje waarbij de kroongetuige zélf bekent te hebben gelogen.

    Dat Van Loon zijn verklaringen herroept, is natuurlijk een gotspe. Het zijn beweringen van een veroordeelde crimineel die zegt te hebben gelogen en wiens woorden – oud of nieuw – daardoor inherent onbetrouwbaar zijn. Zijn nieuwste versie van ‘de feiten’ is op zichzelf staand vermoedelijk niet voldoende om de Hoge Raad nu wel te overtuigen. Om het verzoek te stutten, heeft Weski het verhaal van Van Loon daarom zoveel mogelijk proberen te ‘objectiveren’.

    Bouterse als president in 2010
    Een belangrijke steun vond de advocate in het Belgische strafdossier tegen Van Loon dat ze te langen leste in haar bezit wist te krijgen. Het gaat om een drugs- en witwaszaak tegen de kroongetuige uit 2003, die diende in hoger beroep bij het hof in Antwerpen. Daarin speelde ook het cocaïnetransport een rol waarvoor Bouterse was veroordeeld. In die oude Stellendam-zaak komen medeverdachten aan het woord die de notariële ontboezeming van Van Loon lijken te bevestigen. Pikant zijn daarnaast de processen-verbaal van de Belgische politie en het vonnis van de rechters. Ze komen allen tot de conclusie dat de eerdere Bouterse-verklaring van Van Loon leugenachtig is. Ook zijn er telefoontaps waarbij betrokkenen praten over de dubieuze manier waarop de kroongetuige de Nederlandse opsporingsinstanties ter wille is geweest.

    Weski stuurde het omvangrijke pak documenten deze week naar de Haagse Kazernestraat, waar de Hoge Raad zetelt. Volgens haar voldoet dit nieuwe verzoek ruimschoots aan de strenge eisen voor een herziening. Dat die er komt, is volgens de raadsvrouwe ‘een bittere noodzaak, want mijn cliënt heeft geen eerlijk proces gekregen’. Vrij Nederland kreeg inzage in het herzieningsverzoek en de recente notariële verklaring. Eerder al woonden we het Belgische proces bij, spraken met Van Loon zelf en met mensen uit zijn omgeving.

    De grote baas op de achtergrond

    Om met het belangrijkste te beginnen: in zijn notariële ‘biecht’ vertelt Van Loon hoe Neder­landse rechercheurs in 1997, kort na zijn aanhouding in de Stellendam-zaak, hem bezochten in zijn cel. Daar zouden ze omfloerst hebben gesuggereerd dat de partij coke afkomstig was uit ‘S’ (Suriname) en het eigendom was van ‘B’ (Bouterse). Van Loon kon dat verhaal maar beter bevestigen, anders zou hij zo maar voor zestien jaar achter de tralies kunnen verdwijnen. De drugscrimineel toonde zich welwillend ten aanzien van het voorstel. ‘Ik gaf toen aan: als u zegt dat het van de koningin is, dan zeg ik dat het van de koningin is, als ze me maar vrijlaten.’ Het zou echter nog een tijdje duren voor de politiemensen opnieuw op de koffie kwamen. De Belgische cokesmokkelaar was toen al veroordeeld en in afwachting van zijn hoger beroep. Deze keer ging Van Loon definitief overstag. ‘Tijdens dit gesprek gaven ze mij de indruk alsof ik de zoveelste getuige was tegen Bouterse.’

    Zo was zijn oorspronkelijke Bouterse-verkla­ring volgens Van Loon tot stand gekomen. In dat explosieve document uit 1999 beweerde de kroongetuige dat hij midden jaren negentig in contact was gekomen met mensen van het zogeheten Suri-kartel. Hij was samen met zijn Belgische handlanger Marcel Geladi via Frans-Guyana naar Suriname gereisd om daar in Paramaribo zaken te doen met Radj Oedit, een gekend kopstuk uit de Surinaamse drugsscene. Op een gegeven moment kwamen ze in een kantoortje waar ‘een man die kalend was met een klein ringbaardje’ de visa in hun paspoorten regelde. Daarna zou Oedit hebben gevraagd: ‘Weten jullie wel bij wie jullie nu zijn geweest?’ Dat was dus Desi Bouterse, dezelfde persoon die Van Loon op een later moment ‘in een hawaïshirt’ bij een volgende bespreking zag binnenlopen. Het bleek de grote baas op de achtergrond, met wie de criminele Belgen uiteindelijk aan tafel zouden belanden om te onderhandelen over honderden kilo’s coke.

    Aanzetten tot meineed

    Die vijftien jaar oude kroongetuigeverklaring van Van Loon klinkt nog steeds als hard en sluitend bewijs tegen Bouterse. Maar de Belg beweert nu dat de betrokken rechercheurs en hun baas Evert Harderwijk, de officier van justitie die het onderzoek leidde, indertijd ‘als het ware bij mijn verhaal Bouterse en andere personen hebben ingevuld’. Volgens Van Loon is Gerard Spong, zijn toenmalige advocaat, gaan onderhandelen met Harderwijk over wat er wel en niet in de verklaring moest komen te staan. ‘In het stuk dat zij bekeken, was de naam Bouterse blijkbaar al ingevuld in bepaalde passages.’ Dat alles was gebeurd zonder zijn medeweten, beweert Van Loon. Toch heeft hij die verklaring ondertekend, naar eigen zeggen op aanraden van zijn advocaat Spong, vooral omdat hij allerlei extra garanties kreeg van de officier van justitie. Naast de officieel toegezegde strafvermindering mocht Van Loon onder meer zijn crimineel vermogen houden en zouden zijn medeverdachten – onder anderen Marcel Geladi, die zijn geld beheerde – niet worden aangehouden. Daar­naast zou Van Loon naar eigen zeggen ook niet worden vervolgd voor een andere Surinaamse drugsdeal waarbij hij betrokken was, de zogeheten Southampton-zaak. In het kader van zijn kroongetuigenovereenkomst had hij namelijk zijn hele criminele carrière moeten opbiechten.

    Bouterse als NDP-leider in 1995. Foto: Willem Middelkoop / HH
    Volgens Van Loon zat het hem in die tijd al niet lekker dat hij had gelogen. Hij zegt meermalen – voor, tijdens en na het proces tegen Bouterse – tevergeefs te hebben geprobeerd terug te komen op zijn verklaring. Voor Inez Weski is het een duidelijke zaak: Van Loon is willens en wetens beïnvloed en haar cliënt Bouterse is valselijk beschuldigd. Dat is volgens haar ‘het product van de opzettelijke inspanningen van het Openbaar Ministerie en de toenmalige raadsman mr. Spong’, schrijft ze in het herzieningsverzoek. Die werkwijze bestempelt Weski als ‘het aanzetten tot meineed’ en wijst volgens haar op een ‘fundamentele onbetrouwbaarheid’ van het OM in deze zaak. Volgens de raadsvrouwe zijn er daarnaast met de kroongetuige afspraken gemaakt die in strijd zijn met de wet en die vervolgens geheim zijn gehouden voor de rechters.

    Een gewillig oor

    Het zijn zware beschuldigingen die Weski ter weging voorlegt aan de Hoge Raad. Maar ze baseert zich daarbij niet alleen op de herroepen woorden van Van Loon. De advocate ziet haar verhaal ook bevestigd in het oordeel van verschillende Belgische gezagsdragers. Na zijn detentie in Nederland was Van Loon verkast naar zijn geboorteland. Daar werd hij al snel opnieuw vervolgd, deze keer voor witwassen in verschillende drugszaken, waaronder ook die van de onderschepte kilo’s uit het Zeeuwse Stellendam. Dus dook de Belgische politie opnieuw in die veelbesproken zaak. ‘Uit verschillende stukken blijkt dat de verklaring die Van Loon aflegde in Nederland […] gelogen zou zijn voor wat betreft de betrokkenheid van Bouterse,’ schrijven rechercheurs op 17 december 2003 in een proces-verbaal. Ergo: het smokkelverhaal van Van Loon klopt tot in de details, behalve waar het de naam van de Surinaamse oud-legerleider betreft.

    De Belgen concluderen dat onder meer uit verscheidene afgeluisterde telefoongesprekken. Bijvoorbeeld als Van Loon op 24 oktober 2002 belt met zijn medeverdachte Frank Janssen, die er ook bij zou zijn geweest in Suriname. Ze praten over het herzieningsverzoek dat Bram Moszkowicz kort daarvoor heeft ingediend. Van Loon zegt te overwegen om een brief te schrijven naar de advocaat-generaal bij de Hoge Raad die moet oordelen over het verzoek. Daarop zegt Janssen: ‘Pff… ik zie niet in waarom je naar die rechter moet schrijven.’ Van Loon antwoordt: ‘Ja, maar die moet een advies uitbrengen, dus ik vind dat die volledig op de hoogte moet zijn van alles.’

    Verderop vertelt de kroongetuige over ‘een afgelegde verklaring’ die ‘bij elkaar is geschoven’, dat hij het ‘een beetje beu’ is en dat er ‘een paar dingen’ moeten worden rechtgezet. Als zijn gesprekspartner hem waarschuwt dat hij kan worden vervolgd voor meineed, zegt Van Loon: ‘Meineed? Clinton heeft er ook geen zes jaar voor gehad.’ Op een gegeven moment beweert Janssen dat Moszkowicz een slechte advocaat is, want ‘als ik Bouterse had moeten verdedigen met mijn kennis, dan was hij nooit veroordeeld.’

    Ook de Belgische rechters waren niet overtuigd

    Deze ietwat cryptische dialoog correspondeert volgens de Belgische recherche met verklaringen die medeverdachten van Van Loon eerder aflegden, onder meer tegenover de Neder­land­se politie. De Belgen verwijzen bijvoorbeeld naar het relaas van Marcel Geladi, zijn kompaan met wie kroongetuige Van Loon in de jaren negentig naar Suriname was afgereisd en die dus ook aanwezig zou zijn geweest bij de ontmoeting met Bouterse. Dat laatste ontkende Geladi met klem. Hij beweerde in 2001 tegenover de Rotter­damse recherche dat Van Loon heeft gelogen: ‘De naam Bouterse zal hem (Van Loon, red.) enigermate bekend zijn geweest. Maar deze werd interessanter toen hem duidelijk werd hoe graag de Nederlandse justitie Bouterse achter de tralies wou hebben. Met de fantasie en de overtuigingskracht die hem eigen is, was het voor hem blijkbaar niet moeilijk om een geloofwaardig verhaal te verzinnen. Hoe dan ook was in zijn voordeel dat hij een gewillig oor vond voor zijn verhaal – een bereidwilligheid die in de hand werd gewerkt doordat Harderwijk (de officier van justitie, red.) er veel aan gelegen was om Bou­ter­se te veroordelen; een bereidwilligheid bovendien die ook bij Spong mag worden verondersteld. Deze is immers niet alleen adviseur van de Surinaamse regering inzake de Decem­ber­moorden, maar was ook persoonlijk betrokken omdat bij deze moorden familieleden waren omgekomen (het ging om bevriende advocaten, red.). Al met al twee, in de zaak Stellendam (…) betrokken personen die een meer dan gebruikelijk professioneel en persoonlijk belang zouden kunnen hebben gehad bij een veroordeling van Desi Bouterse.’

    Het verhaal wordt bevestigd door Frank Jans­sen, der Dritte im Bunde wat betref de Stellen­dam-smokkel en ook een medeverdachte van Van Loon in de Belgische witwaszaak. Tegen­over de onderzoeksrechter in Antwerpen legde Jans­sen in 2003 de volgende verklaring af: ‘Van Loon heeft in ruil voor een ruime strafvermindering valse verklaringen afgelegd ten laste van Bouterse, die in werkelijkheid onschuldig was in deze zaak. Ik heb zelf trouwens aangeboden om destijds in die zin te getuigen ten voordele van Bouterse.’

    Vlucht

    De telefoontaps en de verhoren zijn voor de Belgen slechts voor één interpretatie vatbaar: Van Loon heeft in Nederland gelogen. En dan is er nog een andere kwestie waarin hun oordeel wezenlijk anders is dan dat van de Nederlandse speurders. Van Loon beweert dat hij op 2 juni 2000 is vrijgelaten door het Nederlandse Openbaar Ministerie, de dag dat het requisitoir was in de zaak tegen Bouterse. Dat was ruimschoots eerder dan met Van Loon was afgesproken in zijn deal. Volgens de kroongetuige was het een extra beloning nadat hij eerder had gedreigd niet meer mee te werken.

    In de versie van het Nederlandse OM heeft Van Loon zich echter onttrokken aan zijn detentie. Hij had die dag in juni proefverlof en is domweg niet teruggekomen. Daar wilden de Belgen graag het fijne van weten. Nederland had namelijk op 18 juli 2002 aan België gevraagd om overname van strafvervolging van Van Loon in zijn drugszaken – Stellendam en Southampton. Dus had de verdachte nu wel of niet zijn straf uitgezeten in Nederland? En zo niet, had de kroongetuige zich dan schuldig gemaakt aan contractbreuk en was zijn contract nog geldig?

    Om antwoorden op die vragen te krijgen, werden de officier van justitie Harderwijk en de betrokken Nederlandse rechercheurs opgeroepen als getuigen in het Belgische proces tegen Van Loon cum suis. De Nederlanders beweerden unaniem dat de kroongetuige voortijdig en zonder toestemming het land had verlaten, maar spraken elkaar tegen over de datum. Ook over de daaropvolgende gebeurtenissen liepen hun verhalen uiteen en bleven er vragen onbeantwoord. Hoe wisten ze waar de vermeend voortvluchtige Van Loon zat? Waarom hadden ze nog contact met hem? Hoe vaak was dat gebeurd? Waarom werd hij nog een tijdlang gerund door de Criminele Inlichtingen Eenheid van de Nederlandse politie? En waarom was hij niet meteen internationaal gesignaleerd? Op die laatste vraag beweerde Harderwijk dat de vlucht van Van Loon direct was gemeld, terwijl dat in feite pas jaren daarna gebeurde.

    Beloond voor zijn rol

    Met Harderwijk had Van Loon sowieso nog een appeltje te schillen. Volgens de kroongetuige had de officier van justitie hem buiten de officiële deal om allerlei toezeggingen gedaan. Bijvoorbeeld dat justitie zijn crimineel vermogen ongemoeid zou laten, zodat hij zelf kon zorgen voor zijn getuigenbescherming. Onder­deel van die afspraak zou onder meer zijn dat Nederland medeverdachte Geladi niet zou vervolgen, want bij hem had Van Loon zijn geld gestald. Die afspraak heeft het OM met voeten getreden, beweert hij. Geladi werd later alsnog vervolgd, waardoor Van Loon naar zijn centen kon fluiten.

    Over dat alles werd verantwoordelijk officier van justitie Harderwijk op 12 mei 2005 gehoord bij het Hof van Beroep in Antwerpen. Hij ontkende categorisch dat er naast de officiële regeling afspraken waren gemaakt met de kroongetuige. Wel gaf de OM’er toe dat er contact is geweest met de kroongetuige toen deze in Bel­gië zat. Maar dat was omdat Van Loon bang was te worden ontvoerd, zei Harderwijk. ‘Bouterse werd in Nederland gezien als een gevaarlijke man met een lange arm, dus ik wilde met name zekerheid hebben of mogelijk Bouterse achter de ontvoering had gezeten.’ Dat is toch gek: een OM dat weet waar een ontvluchte gedetineerde zit, contact met hem heeft, maar verder niets doet. Sterker: Neder­landse rechercheurs brachten hem nadien zelfs nog zijn spullen uit de Rot­ter­damse gevangenis.

    Ook de Belgische rechters waren niet overtuigd. Sterker nog: ze zagen in het gedrag van het Ne­der­landse OM een reden om Van Loon niet opnieuw in België te aan te pakken. In beide drugszaken – Stellendam en South­ampton – werd het Belgische OM niet-ontvankelijk verklaard. Het hof in Antwerpen oordeelde dat Van Loon niet was ontvlucht en er sprake was van ‘een oneigenlijk gebruik van de regels inzake wederzijdse rechtshulp’. Simpel gezegd: Neder­land had zich misdragen door eerst een deal te maken met iemand, om hem daarna in een ander land voor de rechter te laten slepen.

    Dat laatste is een tik op vingers van het Neder­landse OM, maar is het ook belangrijk voor het herzieningsverzoek van Bouterse? Ja, vindt Weski: ‘Want als blijkt dat de kroongetuige tegen de afspraken in eerder is vrijgelaten, en als de deal wezenlijk meer heeft ingehouden dan het OM heeft verteld bij de rechter, dan wankelt de zaak.’ Volgens haar is de zogenaamde ‘ontvluchting’ verzonnen om te maskeren dat Van Loon buiten de deal om is beloond voor zijn rol als kroongetuige. Als de rechters in de strafzaak tegen Bouterse uit 2000 hadden geweten dat de opsporingsinstanties zo te werk zijn gegaan, was het Open­baar Ministerie volgens de advocaat gegarandeerd niet-ontvankelijk verklaard – een overtuiging waarin ze zich gesteund weet door eerdere uitspraken van de Hoge Raad. ‘Of hij was minimaal vrijgesproken,’ zegt Weski, ‘gelet op de ernstige integriteitschending van de opsporing. De waarheidsvinding was kennelijk niet van belang.’

    Pikkie zonder Loon

    Het nieuwste herzieningsverzoek is in eerste instantie het verhaal van een kroongetuige die tot inkeer lijkt gekomen. Iemand die er ooit heil in zag om te verklaren over de criminele handel van ‘staatsvijand’ Desi Bouterse, maar in de loop der jaren is gaan twijfelen. Ook al omdat hij er zelf niet echt beter van is geworden. In de nalatenschap van een van zijn handlangers zat een conceptbrief van Van Loon aan het Nederlandse OM, waarin hij zich beklaagde over zijn behandeling en alsnog geld eiste van de staat. Het is een nooit verstuurd schrijven, met een platte, maar veelzeggende signatuur: ‘Pikkie zonder Loon’, staat er als grap onder aan de brief.

    Maar het is niet alleen de ommezwaai van een berekenende crimineel. Het zijn ook de verklaringen van anderen, sommigen al jaren geleden opgetekend. Die zijn minder omstreden en lijken de scepsis over Van Loons verhaal te bevestigen. Net als verscheidene afgeluisterde telefoongesprekken, die al diepgaand zijn onderzocht door de Belgen. En het lijkt toch niet heel waarschijnlijk dat de vermoede lange arm van Desi Bouterse in staat is om alle betrokkenen te orkestreren tot in hun privéconversaties. Nu is de vraag of de Hoge Raad er net zo over denkt.

    REACTIE OM
    Het Openbare Ministerie laat weten geen reactie te willen geven op de beschuldigingen aan onder meer officier van justitie Harderwijk zolang het herzieningsverzoek bij de Hoge Raad ligt.

    ADVOCAAT GERARD SPONG: ‘HET WAS EEN SHADY DEAL’
    ‘Ik heb Van Loon bijgestaan als advocaat. Hij heeft indertijd zelf het initiatief genomen tot een deal met de overheid om te verklaren over Bouterse. Hij heeft daarbij zelf zijn voorwaarden gesteld over strafvermindering en zijn bescherming. Ik ben niet aanwezig geweest toen hij in het kader van een deal zijn verklaringen aflegde. Ik werd door hem geconfronteerd met de deal die hij buiten mij om met het OM had gesloten.

    Ik ben wel betrokken geweest bij het afsluiten van zijn overeenkomst met de staat. Dat was pionieren. ik heb die overeenkomst samen met de landsadvocaat in elkaar getimmerd. Dat wil dus zeggen: dat we een juridische kader hebben opgesteld voor de deal. De inhoud ervan had Van Loon zelf bepaald. Op een gegeven moment werd ik wel bij de afhandeling ervan betrokken omdat er steeds gedoe was rond de beveiliging van Van Loon, en over het nakomen van de gemaakte afspraken over zijn verlof. Voor zover ik me na al die jaren herinner klopt het dat Van Loon voor zijn deal was overeengekomen dat hij zelf voor zijn beveiliging zou zorgen omdat hij daar geld genoeg voor had. Een ervaren officier van justitie moet dan beseffen waar dat geld van afkomstig is, zeker gezien het feit dat Van Loon al heel lang actief was in meerdere criminele organisaties die zich bezig hielden met drugshandel. Ik kan me niet voorstellen dat een officier zich dat niet realiseert. Iedere deal in dit geval is een “shady deal”. Je sluit immers een overeenkomst met een drugscrimineel en niet met een onbevlekte kapelaan. De officier van justitie is overigens niet de enige die van de voorwaarden wist. Zo’n deal wordt goedgekeurd door de minister en de procureurs-generaal. Iedereen moet hebben geweten met wie ze in zaken gingen.

    Het feit dat Patrick van Loon nu in een notariële verklaring heeft laten vastleggen dat hij indertijd heeft gelogen over de betrokkenheid van Bouterse bij zijn drugshandel zegt nog niet zoveel. Een notaris noteert immers lijdelijk wat iemand verteld. Destijds is Van Loons Bouterse-verklaring – nogmaals die hij buiten mij om had afgelegd – bij herhaling door de officier van justitie getoetst. Voor een herzieningsverzoek zou het sterker zijn als hij een nieuwe verklaring bij de politie had afgelegd. Voor een herziening zal er dan ook nog ondersteunend bewijs moeten zijn.’

    HET VERLANGLIJSTJE VAN WESKI
    Als de Hoge Raad instemt met het herzieningsverzoek, heeft advocaat Inez Weski een imposant rijtje getuigen dat ze graag wil horen – zowel kwantitatief als kwalitatief. Meest in het oog springend zijn de verzoeken om oud-staatslieden te ondervragen, zoals de voormalige ministers van Justitie Ernst Hirsch Ballin en Winnie Sorgdrager. Wat wisten zij van de deal met Van Loon? Daarnaast wil Weski oud-premier Ruud Lubbers aan de tand voelen. Hij stuurde indertijd de Inlichtingendienst Buitenland (IDB) aan en zou die dienst hebben opgedragen onderzoek te doen naar de vermeende drugslijnen van Bouterse. Informatie van de IDB – en nadien ook van de Binnenlandse Veiligheidsdienst – is naar verluid gebruikt voor het politieonderzoek, terwijl de rechters daar geen weet van hadden.

    Verder wordt de lijst bevolkt door verschillende gezagsdragers. Uiteraard de betrokken opsporingsambtenaren, maar ook hun bazen, zoals de (oud-)officieren van justitie Charles van der Voort en Evert Harderwijk. Ook wil Weski Ton Driessen aan de tand voelen, de toenmalige leider van het rechercheteam (het ‘CoPa’-team). In 1995 ontkende Driessen ten overstaande van de rechter resoluut dat de er in het Bouterse-onderzoek cocaïne ‘gecontroleerd’ was doorgelaten (dus met de goedkeuring van de politie). Twaalf jaar later zei hij in een interview (recherchemagazine Blauw, 2007) dat er wel degelijk coke was doorgeleverd in die zaak, namelijk 400 kilo. Ook dat had vermoedelijk geen goedkeuring gekregen van de rechters, áls ze er in de tijd van op de hoogte waren gesteld.

    TARGET DESI BOUTERSE
    De Surinaamse president Desi Bouterse (68) wordt in Nederland gezien als couppleger (1980), moordenaar (1982) en drugshandelaar (1999). Toen hij in 2010 de verkiezingen won, zei de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen dat Bouterse ‘In Nederland alleen welkom is om zijn celstraf uit te zitten’.

    Na de staatsgreep in 1980 werd Bouterse bevelhebber van het Surinaamse leger. Vooral de standrechtelijke executie in 1982 van vijftien tegenstanders van zijn regime leidde in Nederland tot hevige verontwaardiging. In een interview in 2006 zei Bouterse – die toen nog parlementariër was – tegen Vrij Nederland: ‘Ik was de hoogste baas in 1982 en draag dus ook de verantwoordelijkheid voor de Decembermoorden.’ Wel ontkende hij er rechtstreeks bij betrokken te zijn. ‘Men wringt zich in allerlei bochten om te kunnen bewijzen dat Bouterse moorden heeft gepleegd.’ Volgens Bouterse was Nederland om die reden zo gebeten op zijn drugsveroordeling. ‘Het is allemaal politics.’

    Voor Nederland is Bouterse al lange tijd een target. Eind jaren tachtig had de regering zelfs plannen de coupleider te wippen door militair in te grijpen. Het zou er niet van komen. Daarna gooide Nederland het over een andere boeg: justitie was aan zet. In een – naar wat later bleek stiekeme – samenwerking met de inlichtingendiensten probeerde men Bouterse als drugsbaron neer te zetten. Die tactiek bleek uiteindelijk meer succesvol, dankzij de getuigenverklaring van Patrick van Loon.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here