Gullit wellicht opvolger Advocaat bij Oranje

20

De kans is groot dat Ruud Gullit de komende dagen wordt gepresenteerd als assistent-bondscoach bij het Nederlands elftal. Dat meldt de NOS. Volgens de zender volgt hij dan Dick Advocaat op, die sinds mei assistent was.

Vandaag keert Gullit terug uit Suriname van een clinic van Worldcoaches en de KNVB(FOTO). Eerder stond de oud-international aan het roer van Chelsea, Newcastle United, het Amerikaanse LA Galaxy en het Russische Terek Grozny.

“Ik ben afgelopen week gebeld door bondscoach Danny Blind of ik oren had naar een rol als assistent-bondscoach na het vertrek van Advocaat”, vertelt Gullit in De Telegraaf. “Omdat ik ervoor openstond hebben we samen gesproken en gaf Blind me het gevoel dat ik een meerwaarde kan zijn in de staf bij Oranje en voor het team.”

- Advertentie -

20 REACTIES

  1. Heel goed,
    Ruud daar hoor je thuis samen met van Basten.
    Veel succes toegewenst wij zullen criticus naar je blijven kijken.
    Het gaat je goed

  2. Surinaamse politieagenten schieten erop los

    Paramaribo – Een zwerver die mango’s uit een boom stal. Nederlandse toeristen die ’s nachts werden verward met een bende criminelen. Een toevallige voorbijganger bij een straatgevecht.

    door Pieter van Maele
    Een dief die niet stopte voor een politiecontrole. De vrouw van een dronken politieagent die weigerde met hem te vrijen. Wat deze mensen met elkaar gemeen hebben? De afgelopen jaren zijn ze allemaal onder vuur genomen door agenten van het Surinaamse politiekorps. De meesten overleefden het niet.

  3. Suriname verkeert in economisch zwaar weer. Het land heeft te maken met lage prijzen voor de belangrijkste exportproducten olie en goud. Ook de lege schatkist van de overheid is een probleem.

    Inmiddels luidt De Vereniging van Medici in Suriname (VMS) de noodklok: er is een ernstig tekort aan medicijnen en dat kan mensenlevens gaan kosten. Dat staat in een verklaring die woensdag werd uitgegeven.

    De medische staven van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo, St. Vincentius Ziekenhuis, Diaconessenhuis ’s Lands Hospitaal zien het als “hun eigen morele plicht om de Surinaamse gemeenschap te informeren omtrent de werkelijke situatie in de ziekenhuizen”. De situatie in het Academisch Ziekenhuis Paramaribo is zo zorgwekkend dat er nog maar één tot twee dagen medisch voorraad is om adequate zorg te kunnen bieden.

    Onlangs kreeg het land een lening van bijna een half miljard Amerikaanse dollars van het Internationaal Monetair Fonds.

    EenVandaag spreekt met apotheker Omid Mehrani. Het nieuws verbaast hem niets; hij heeft veel klanten die medicijnen kopen en opsturen naar Suriname. Ook spreken we met de Surinaamse journalist Roy Khemradj.

    In Radio EenVandaag geeft SP-Kamerlid Harry van Bommel antwoord op de vraag of Nederland een helpende hand moet toesteken. Verslaggever Harm van Atteveld peilde de bezorgdheid onder Surinamers in Amsterdam-Zuidoost over de beroerde medische situatie van hun landgenoten.

    Het ministerie van Buitenlandse Zaken zegt serieus te gaan kijken naar een hulpverzoek als dat er komt:

    “Suriname heeft vooralsnog geen internationaal hulpverzoek ingediend. Mocht dat komen, dan zullen we daar serieus naar kijken, zoals gebruikelijk voor dit soort hulpverzoeken. Overigens vindt er al wel samenwerking plaats tussen Surinaamse en Nederlandse ziekenhuizen. Recent heeft bijvoorbeeld een ziekenhuis in Nickerie twee containers met medische materialen uit een ziekenhuis uit Brunssum ontvangen.”

  4. GULLIT DOE JE MEE?? JE STEENTJE BIJDRAGEN WE GAAN EEN PLAN VAN AANPAK BEWERKSTELLEN WE GAAN KENNIS INKOPEN…WE GAAN JOU BINNEKORT BENADEREN EN VRAGEN EEN STEENTJE BIJ TE DRAGEN DESNOODS EEN KIEZEL STEENTJE WE GAAN PUIN RUIMEN!!DAAR IN SURINAME DE GROEP VAN BELANGRIJKE MENSEN MOET NOG VERDUBBELD WORDEN EN JIJ GAAT NIET ACHTER BLIJVEN..ER ZIJN AL TOEZEGINGEN GEDAAN //////Ik VRAAG NU AAN JULLIE LEZERS SURINAMERS BETROKKENEN AAN ALLE HELDEN jong/oud/rijk/arm/ziek/gezond/met kennis/zonderkennis/geschoold/ongeschoold ZOUDEN JULLIE HET AANDURVEN OM SAMEN NET MIJ IN ORGANISATIE IN OVERLEG IN ORDE MET PLAN VAN AANPAK MASSAAL OP TE STAAN DE STRAAT OP TE GAAN ??????VOOR DE KINDEREN&ZIEKEN&TE HOGE STERFTE CIJFERS IN SURINAME WEES NIET BANG WE ZULLEN WORDEN ONDERSTEUND DOOR DIV.ORGANISATIES IN HET BELANG VAN HET KIND EN MENSEN RECHTEN LAAT JE REACTIES HOREN..JE STEM..ALS JULLIE HET DE MOEITE WAARD VINDEN PAS DAN KAN ER ACTIE KOMEN MET WOORD EN DAAD!! GRAAG REACTIES SUGESTIES..EN NATUURLIJK addertjes onder het gras DIT IS EEN SERIEUZE OPROEP aviezen/kritiek/opbouwend/afbouwend ZIJN WELCOME alvast bedankt

  5. Wat u nu gaat lezen is niet wat u verwacht als u informatie zoekt over (r) emigreren naar Suriname. De beheerders van info-Suriname vinden dat het hun plicht is om u volledig te informeren. Het mooier voordoen dan het in werkelijkheid is daar heeft u niets aan en zal u niet helpen bij het nemen van de juiste beslissing.

    Anno 2016 is (r) emigreren naar Suriname voor de Autochtone en Surinaamse Nederlanders niet meer zo vanzelf sprekend. In zes jaar is Suriname afgegleden naar een land met een hoge inflatie, hoge belastingen, grote werkeloosheid en een falende zorgsector. Ook het klimaat en de seizoenen zijn na El Ninjo niet meer te voorspellen, de kleine- en grote regen tijd worden heftiger en de droge tijden warmer. De verslechterde economie en het niet onderhouden van de infrastructuur zorgt er voor dat Paramaribo in de regen tijd veranderd in een tweede Venetië met dit verschil dat er geen gondels varen maar auto’s rijden.

    Het einde van deze neerwaartse spiraal is nog niet in zich en zal, zoals het er nu uitziet, de economie eerder slechter dan beter worden. De economische groei die Suriname kende is geheel tot stilstand gekomen de devaluatie ligt op dit moment boven de 200%.

    Natuurlijk heeft Suriname nog steeds een gunstig klimaat met een gemiddelde temperatuur van 30 graden, op zich prettig om in te wonen en leven. Ondanks de grote economische problemen blijven Surinamers gastvrij en is het binnenland en het tropische regen woud een parel. Van de stad Paramaribo kunnen wij dit helaas niet meer zeggen, de stad is mede door de economische crisis slecht onderhouden en aan het verpauperen.

    Gaat u (r)emigreren dan wensen wij u veel succes en hopen dat u zult slagen.

  6. Bijna negen op de tien Surinaamse kinderen onder de veertien jaar krijgen thuis te maken met lichamelijke of geestelijke mishandeling. Geen enkel Caribisch land doet het zo slecht. Suriname kampt verder met een torenhoge schooluitval en erg veel tienerzwangerschappen. Sila Kisoensingh was tot enkele jaren geleden de enige neuropsycholoog van het land. In haar praktijk in Paramaribo behandelt ze jongeren met gedrags- en leerstoornissen. De afgelopen jaren probeerde ze met talloze lezingen haar landgenoten wakker te schudden.

    Hoe alarmerend is de situatie?
    “Ik maak me enorme zorgen over de toekomst. Niet alleen de toekomst van onze jongeren, maar de toekomst van mijn land. Een samenleving staat of valt namelijk met de menskracht die voorhanden is. Alleen: hoe school je als land die menskracht, zodat ze later kunnen bijdragen aan de gemeenschap?

  7. TR

    ‘Suriname moet echt vrezen voor een verloren generatie’

    © Pieter van Maele.
    Bijna negen op de tien Surinaamse kinderen onder de veertien jaar krijgen thuis te maken met lichamelijke of geestelijke mishandeling. Geen enkel Caribisch land doet het zo slecht. Suriname kampt verder met een torenhoge schooluitval en erg veel tienerzwangerschappen. Sila Kisoensingh was tot enkele jaren geleden de enige neuropsycholoog van het land. In haar praktijk in Paramaribo behandelt ze jongeren met gedrags- en leerstoornissen. De afgelopen jaren probeerde ze met talloze lezingen haar landgenoten wakker te schudden.

    Hoe alarmerend is de situatie?
    “Ik maak me enorme zorgen over de toekomst. Niet alleen de toekomst van onze jongeren, maar de toekomst van mijn land. Een samenleving staat of valt namelijk met de menskracht die voorhanden is. Alleen: hoe school je als land die menskracht, zodat ze later kunnen bijdragen aan de gemeenschap?

    Neem er onze statistieken over vroegtijdige schoolverlaters bij. Jaarlijks zijn er zo’n vijfduizend jongeren die de schoolbanken verlaten zonder diploma op zak, bijna de helft van alle leerlingen. Een schrikbarend aantal. Zelfs op de lagere school haken scholieren af. Ik krijg in mijn kliniek kinderen van tien op bezoek die 5 en 3 niet kunnen optellen. Helaas zijn het vaak die jongeren die later in bendes terechtkomen, in het drugscircuit of in de jeugdprostitutie.

    De cirkel is dan rond, want zo krijg je ook weer meer tienerzwangerschappen en instabiele gezinnen. Suriname moet echt vrezen voor een verloren generatie.”

  8. TR

    ‘Suriname moet echt vrezen voor een verloren generatie’

    © Pieter van Maele.
    Bijna negen op de tien Surinaamse kinderen onder de veertien jaar krijgen thuis te maken met lichamelijke of geestelijke mishandeling. Geen enkel Caribisch land doet het zo slecht. Suriname kampt verder met een torenhoge schooluitval en erg veel tienerzwangerschappen. Sila Kisoensingh was tot enkele jaren geleden de enige neuropsycholoog van het land. In haar praktijk in Paramaribo behandelt ze jongeren met gedrags- en leerstoornissen. De afgelopen jaren probeerde ze met talloze lezingen haar landgenoten wakker te schudden.

    Hoe alarmerend is de situatie?
    “Ik maak me enorme zorgen over de toekomst. Niet alleen de toekomst van onze jongeren, maar de toekomst van mijn land. Een samenleving staat of valt namelijk met de menskracht die voorhanden is. Alleen: hoe school je als land die menskracht, zodat ze later kunnen bijdragen aan de gemeenschap?

    Neem er onze statistieken over vroegtijdige schoolverlaters bij. Jaarlijks zijn er zo’n vijfduizend jongeren die de schoolbanken verlaten zonder diploma op zak, bijna de helft van alle leerlingen. Een schrikbarend aantal. Zelfs op de lagere school haken scholieren af. Ik krijg in mijn kliniek kinderen van tien op bezoek die 5 en 3 niet kunnen optellen. Helaas zijn het vaak die jongeren die later in bendes terechtkomen, in het drugscircuit of in de jeugdprostitutie.

    De cirkel is dan rond, want zo krijg je ook weer meer tienerzwangerschappen en instabiele gezinnen. Suriname moet echt vrezen voor een verloren generatie.”

    Suriname is een mengelmoes van etnische groepen. Ziet u specifieke problemen met jongeren binnen bepaalde bevolkingsgroepen?
    “In welke mate is gedrag aangeleerd en hoe kan dat beïnvloed worden? Het is een eeuwigdurende discussie binnen de sociale wetenschappen. Visies hierover zullen dus verschillen. Zelf meen ik dat heel wat problemen van Surinaamse jongeren inderdaad vanuit hun culturele achtergrond komen.

    Hindostaanse ouders gaan bijvoorbeeld anders om met kinderen dan binnenlandbewoners, afstammelingen van weggelopen slaven. Binnen het hindoeïsme is het traditionele gezinsleven een hoog goed. Raakt een ongetrouwde Hindostaanse zwanger, dan kan ze door haar familie worden verstoten, met grote gevolgen voor het kind.

    In het binnenland wordt een tienermoeder gewoon geaccepteerd. Dat werkt weliswaar het hoge aantal tienerzwangerschappen in de hand, en zelfs de emotionele verwaarlozing van kinderen. Gezinnen zijn er erg groot, moeders hebben uit pure noodzaak meerdere banen. In het Amazonewoud heerst nog steeds een echte struggle for life. Een erfenis uit het koloniale verleden, toen het een ondoordringbaar gebied was met slavenopstanden en malaria. Binnenlandbewoners leven veel meer van dag tot dag. Het weinige geld dat er is, wordt niet bewaard voor morgen. Kinderen missen er een beschermende cocon, zeker wanneer ze later naar Paramaribo verhuizen om werk te zoeken. Het zijn die jongeren uit het binnenland die ik het vaakst in de cellenhuizen ben tegengekomen.”

  9. Ik meen dat heel wat problemen van Surinaamse jongeren inderdaad vanuit hun culturele achtergrond komen
    Bij een doorsnee Surinaamse opvoeding hoort ook heel wat geweld, blijkt uit recent onderzoek van de VN. Hoe komt dat?
    “Vroeger waren slaan en schreeuwen in Suriname heel gewone opvoedkundige methoden. Kinderen werden ‘gezweept’, met de broekriem of een fijn takje van de tamarindeboom. ‘Het heeft mij als kind goed gedaan, dus waarom zou ik het niet doen’, was de opvatting. Dankzij voorlichting verandert dat. Toch werd ik onlangs nog opgeschrikt door het nieuwsbericht dat een jonge moeder kokend water over haar zoon had gegoten, omdat hij iets had gestolen. Een kind dat zo is behandeld, kan later als volwassene ook gewelddadig in het leven staan.”

    Is er eigenlijk een eenduidige verklaring waarom Suriname zoveel slechter met zijn jongeren omgaat dan andere landen in de regio?
    “Nee, die is er niet. Culturele factoren zie ik als de belangrijkste oorzaak, met zoals gezegd per bevolkingsgroep specifieke problemen. Aangezien Suriname nu eenmaal een ontzettend multicultureel land is, bestaan er vele verschillende voedingsbodems voor vele verschillende problemen. Daarnaast zijn er meer voor de hand liggende problemen, zoals het verband tussen armoede en kinderarbeid. Op de koop toe zijn vele problemen verweven. Het kind van een tienermoeder maakt sneller de school niet af, omdat het minder vaak een gestructureerde thuisomgeving heeft. Die vele oorzaken en enorme verwevenheid maakt het moeilijk om tot een oplossing te komen.”

    Ligt die oplossing dan niet vooral bij het onderwijs, waar in Suriname tragisch genoeg weinig geld voor wordt uitgetrokken? Dit jaar besteedt het opnieuw amper tien procent van de begroting aan scholing.
    “Kinderen in de schoolbanken krijgen én daar houden is zeker een van de oplossingen. Naast veel meer geld is daarvoor nieuwe wetgeving nodig. Suriname kent nu leerplicht voor kinderen van 7 tot amper 12 jaar. In Nederland is dat van 5 tot minstens 16. Het kost veel om dat in te voeren, maar op de lange termijn haal je enkel winst. Daarnaast zouden we als multicultureel volk wat vaker de beste eigenschappen van elkaar mogen overnemen. Hindostaanse vrouwen die voor hun huwelijk seksueel actief zijn, hoeven niet worden verstoten door hun familie. Net zoals de nadruk op spaarzaamheid en geborgenheid uit het hindoeïsme best door andere bevolkingsgroepen mag worden gekopieerd.”

    Het kind van een tienermoeder maakt sneller de school niet af, omdat het minder vaak een gestructureerde thuisomgeving heeft
    Wie is Sila Kisoensingh?
    Sila Kisoensingh (1963) studeerde in de jaren tachtig cum laude af als neuropsycholoog op Cuba. Na haar opleiding trok ze in 1988 terug naar geboorteland Suriname, waar ze de allereerste psycholoog werd die was verbonden aan een algemeen ziekenhuis. Sindsdien werkt ze ook als docent op de medische faculteit. Ze begeleidde ten slotte delinquenten in het jeugdcellenhuis. Vier jaar geleden opende ze een eigen kliniek in de Surinaamse hoofdstad.

  10. Home
    Vandaag
    Top 10 meest

    Wroeten in het verleden van Suriname

    © Pieter van Maele.
    Een gezonken slavenschip, een onopgeloste massamoord en een vergeten vakbondsman. 151 jaar na de afschaffing van de slavernij, die morgen wordt gevierd, zoekt Suriname nog steeds naar de ware toedracht achter gebeurtenissen uit het koloniale verleden. ‘Het wordt tijd om de geschiedenis te herschrijven.’

    De zon brandt, muskieten prikken onze armen en benen lek. Drie decennia nadat suikerfabriek Mariënburg – vanuit hoofdstad Paramaribo drie kwartier lang kronkelen over smalle weggetjes – op de fles ging, is de suikerrietplantage waardoor we ons een weg banen weer opgeëist door het onstuitbare regenwoud.

    Ooit was dit de grootste plantage van de kolonie, waar op het hoogtepunt van haar bestaan liefst achtduizend hectare suikerriet stond te wiegen in de wind, om in oogsttijd te worden gekapt door honderden contractarbeiders uit Java en Brits-Indië. Door dalende wereldmarktprijzen sloot de fabriek in 1986 voorgoed de deuren, sindsdien wordt in Suriname geen gram suiker meer geproduceerd.

    Vergelding
    Het is lang niet de meest treurige episode in de geschiedenis van Mariënburg. In 1902 kwamen de contractarbeiders in opstand tegen plantagedirecteur James Mavor, die loonsverlagingen wilde doorvoeren. De man werd door een woedende menigte met kapmessen in stukken gehakt. Ter vergelding schoot het koloniale leger de volgende dag zeventien mensen dood, zeven anderen stierven later aan hun verwondingen. De lijken werden gedumpt in een massagraf, ergens langs het twaalf kilometer lange treinspoor dat over de plantage liep.

    Naar dat massagraf is archeoloog Benjamin Mitrasingh sinds vorig jaar op zoek. Hij is de beste archeoloog van het land, lacht hij, en de enige. “Met een grote graafmachine hebben we een deel van het voormalige treintracé al opengestoten. Nu nemen we bodemmonsters met handboren, in de hoop ergens verstoringen in de kleigrond waar te nemen. We gaan ervan uit dat de lijken in een ondiepe kuil zijn begraven, zoals vaak bij provisorische massagraven.”

    De zes mannen die Mitrasingh bijstaan, velen voormalige arbeiders van de suikerfabriek, zweten onder de felle ochtendzon. Een halve dag graven naar monsters levert alweer niks op, terwijl de zoektocht al in januari vorig jaar begon.

    Plantagekaarten
    De wetenschapper, in Suriname bekend als een echte dwarsligger die nooit een blad voor de mond neemt, beseft dat hij zoekt naar de figuurlijke speld in een hooiberg. “Geld om met geavanceerde technologie naar het graf te zoeken, bijvoorbeeld met infrarode stralen, hebben we niet. Daarnaast gooit de Surinaamse politiek roet in het eten. De vereffenaar van het failliete Mariënburg heeft enorme lappen grond verkocht en fabrieksmachines als oud ijzer van de hand gedaan. Het geld heeft hij zelf opgestreken, terwijl het een staatsbedrijf was. Oude plantagekaarten wil hij me daarom niet laten inzien, bang als hij is welke schandalen we hier zouden ontdekken.”

    Mitrasingh ergert zich eraan dat de corrupte dorpspolitiek van Suriname zelfs archeologisch onderzoek in de weg zit. Toch vindt hij het belangrijk om door te zetten. “Surinamers kennen de hunebedden van Drenthe beter dan hun eigen geschiedenis. Als kolonie moesten we alles leren over het vaderland, maar leerden we niks over onszelf. Zelfs wij zijn tijdens archiefonderzoek op details gestuit die we niet kenden. Het wordt tijd de Surinaamse geschiedenis te herschrijven. We willen daarnaast de vermoorde mensen een herbegrafenis schenken en hen het respect betuigen dat ze altijd hebben verdiend. Daarmee kan dan eindelijk een punt worden gezet achter een stuk geschiedenis.”

    We gaan ervan uit dat de lijken in een ondiepe kuil zijn begraven, zoals vaak bij provisorische massagraven

    Opgravingen in Mariënburg. © Pieter van Maele.

    Archeoloog Ben Mitrasingh. © Pieter van Maele.
    Speuren naar het wrak van een vergaan slavenschip
    Niet alleen in Mariënburg wordt naar een massagraf gezocht. Honderdtwintig kilometer naar het oosten, in de monding van de grensrivier de Marowijne, wordt gespeurd naar het wrak van het slavenschip Leusden. Het is een schoolvoorbeeld van een vergeten ramp, nochtans de grootste ramp uit de Nederlandse slavernijgeschiedenis.

    De Leusden voer van het huidige Ghana naar Suriname. Op nieuwjaarsdag 1738 maakte de kapitein echter een navigatiefout, waardoor het schip op een zandbank liep. Uit angst voor een opstand spijkerde de bemanning het ruim dicht waarin 660 mensen zaten opgesloten, waarmee hun doodsvonnis was getekend.

    De in Suriname geboren historicus Leo Balai stuitte tijdens zijn studietijd als bij toeval op het verhaal. Hij zou in 2011 uiteindelijk over het onderwerp promoveren aan de Universiteit van Amsterdam. “Op een gegeven moment kwam ik voor het vak Caraïbistiek het boek ‘The Dutch in the Atlantic Slave Trade’ van Johannes Postma tegen. Daarin stond een halve pagina over die ramp met de Leusden. Ik wilde er meer over lezen, maar meer was er niet. Daarop besloot ik zelf op zoek te gaan, wat me uiteindelijk vier jaar archiefonderzoek heeft gekost”, vertelt Balai.

    Het onderzoek leverde verschillende boeken op, maar het allermooiste zou natuurlijk zijn het schip terug te vinden. Dat kan, want als het werd overspoeld met zand en modder moet het de tand des tijds hebben doorstaan.

    Daarom voer Balai medio vorig jaar samen met maritiem archeoloog Jerzy Gawronski het rampgebied in. “In een vissersboot hebben we een klein deel van de riviermonding onderzocht op een verhoogde concentratie ijzer in het water, afkomstig van de twaalf kanonnen die aan boord waren. We hebben enkele plekken met een verhoogd ijzergehalte gevonden, maar dat volstaat niet om al te kunnen zeggen waar het scheepswrak ligt.”

    De onderzoeker voert momenteel gesprekken met mogelijke partners om medio volgend jaar opnieuw naar de Marowijne te kunnen afreizen. Balai: “Je moet als wetenschapper een persoonlijke drive hebben om dit te willen doen, en nog hopen dat je resultaten boekt ook. Je verdient er namelijk niks mee.”

    Uit angst voor een opstand spijkerde de bemanning het ruim dicht waarin 660 mensen zaten opgesloten, waarmee hun doodsvonnis was getekend

    Een overwoekerd treinstel © Pieter van Maele.
    Mocht het slavenschip worden gevonden, dan zou dat volgens hem een vondst van onschatbare waarde zijn. “Over de bouw van slavenschepen is verbazingwekkend weinig bekend. Er zijn wereldwijd slechts enkele gezonken slavenschepen teruggevonden, en verder is tragisch genoeg geen enkel ander slavenschip bewaard gebleven. Daardoor weten we er ook zo weinig over. We gaan er tot nu toe van uit dat slaven tijdens hun gedwongen overtocht helemaal niets bij zich hadden, maar misschien vinden we op de Leusden wel persoonlijke spullen terug?”

    Balai wil naast het wetenschappelijke debat ook een maatschappelijke discussie op gang brengen. “In Nederland, én in Suriname, maakt de slavernijgeschiedenis geen deel uit van het collectief geheugen. Het begint met het onderwijs. In beide landen gaat men op school niet diepgaand genoeg in op de vraag hoe de maatschappij geworden is zoals zij er vandaag uitziet. Hoe zijn alle bevolkingsgroepen overal terechtgekomen? Die vraag kunnen beantwoorden helpt je om huidige ontwikkelingen te begrijpen, en te kunnen uitleggen waarom de wereld is zoals die is.”

    ‘Niet de bedoeling Nederland te beschuldigen’
    Al trachten deze Surinaamse onderzoekers nieuw licht te werpen op excessen van het koloniaal gezag, geen van hen zegt dat te doen om met een beschuldigende vinger naar Nederland te wijzen.

    Historicus Leo Balai: “Het gaat mij puur om het verwerven van inzichten. Ik wil niet dat mijn onderzoek wordt gebruikt om Nederland van allerlei zaken te beschuldigen. Dat zou een zinloze exercitie zijn, omdat dit een gezamenlijke geschiedenis is waarin we helderheid moeten krijgen. Ik ben met feiten bezig, en dan kun je er niet onderuit dat op de slavenschepen ook Afrikanen meevoeren die de gevangenen moesten begeleiden. Het waren niet enkel witte mensen die zwarten verhandelden, de grote rol van Afrikanen kun je niet ontkennen.”

    Archeoloog Benjamin Mitrasingh: “Ik heb de Nederlandse zaakgelastigde in Paramaribo over mijn zoektocht verteld en benadrukt dat we er allebei niet persoonlijk bij betrokken waren.”

    Lachend: “Bovendien zei ik tegen de diplomaat dat ik hem ook zou neerschieten als hij met een kapmes op mij af zou komen

  11. suriname
    s
    Suriname: een land van uitersten. Sinds 1975 onafhankelijk van Nederland. Politiek vaak een zooitje, maar wel met een rijke cultuur. Nu is het land aan het opkrabbelen en groeit het economisch in rap tempo.
    0
    2doc: jong! suriname
    Maar liefst zeventig procent van de Surinamers bestaat uit jongeren (tot 25 jaar). Veertigduizend van deze jongeren mochten tijdens de verkiezingen in 2010 hun stem uitbrengen. Niet gek dus dat politici zich juist op deze groep richten. Wat leeft er onder deze veertigduizend jongeren? Wat zijn hun idealen en hoe kijken zij tegen hun geboorteland aan?

    Documentairemaakster Mirjam Marks volgde een jaar lang drie van deze jongeren. Zo droomt de tweeëntwintig jarige politica in spé, Gretl, van een glanzende politieke carrière. Met een ongekend idealisme en enthousiasme gaat ze voor haar doel om Suriname beter te maken. ‘Aan het eind van mijn leven wil ik betekenisvol zijn geweest voor mijn land.’

    klik hier voor alle landenpagina’s
    van afghanistan tot zwitserland
    jong! suriname
    2010 / 54 minuten
    2doc
    metropolis: potten en pannen als statussymbool
    Wat geeft een vrouw status in Suriname? Iets dat je niet in eerste instantie zou verwachten. In de binnenlanden is het als vrouw belangrijk om zo veel mogelijk potten en pannen in huis te hebben. Hoe meer glimmende pannen je hebt, hoe hoger je aanzien in het dorp. En de mannen? Aan hun de taak om de hobby van de vrouw te betalen. Suriname-correspondent Idi ging erop uit om dit fenomeen te onderzoeken.

    potten en pannen als statussymbool
    mei 2009/ 6 minuten
    metropolis
    marathoninterview: albert helman (1989)
    Al meer dan een kwart eeuw is het een van de journalistieke pijlers van de VPRO: het marathoninterview. Een gesprek van aanvankelijk vijf, maar later drie uur, met een prominente gast. In al die jaren van boeiende interviews met politici, schrijvers en acteurs springt het gesprek uit 1989 met presentatrice Djoeke Veeninga en de Surinaamse schrijver Albert Helman, beter bekend onder zijn pesudenoniem Lou Lichtveld, het meest eruit.

    marathoninterview met albert helman

    uur 1albert helman: uur 1 (pseudoniem van lou lichtveld)
    uur 2albert helman: uur 2 (pseudoniem van lou lichtveld)
    uur 3marathoninterview
    uur 4marathoninterview
    de donkere geschiedenis
    Suriname is onlosmakelijk verbonden met de decembermoorden in 1982. In een van de donkerste periodes in de Surinaamse geschiedenis werd op 7, 8 en 9 december vijftien tegenstanders van het militaire regime van Desi Bouterse vermoord. Deze gebeurtenissen hebben diepe sporen achtergelaten bij de Surinaamse bevolking.

    In de documentaire God zij met ons, Suriname in de schaduw van het 8 decemberproces komen de oude en jonge generatie van Suriname aan het woord. Hoe gaan deze twee generaties om met de moorden die Suriname al ruim dertig jaar in hun greep houden? De oude wonden blijken nog verrassend veel zeer te doen.

    god zij met ons; suriname in de schaduw van het 8 decemberproces
    december 2009/ 59 minuten
    documentaire

  12. October 22, 2015
    KPS registreert ruim 18.000 verkeersongevallen in 2014
    De West
    Op 2 juni jongstleden werden twee snelheidsmeters geplaatst aan de Jagernath Lachmonstraat. De afdeling Verkeersvoorlichting, Onderwijs en Statistieken van het KPS, heeft voor 2013 en 2014 respectieve aantallen verkeersongevallen geregistreerd van 19.000 en 18.000.
    ShareTweetPinMail
    Het Algemeen Bureau voor de Statistiek (ABS) heeft dankzij de afdeling Verkeersvoorlichting, Onderwijs en Statistieken van het Korps Politie Suriname (KPS), voor de eerste keer de aantallen verkeersongevallen en verkeersslachtoffers kunnen presenteren. De aantallen verkeersongevallen bedroegen in 2013 en 2014 respectievelijk 19.159 en 17.960. Volgens deze bron is er hier wel sprake van een onderrapportage, daar de cijfers van enkele stations niet zijn verwerkt. De huidige cijfers geven naar schatting een dekkingspercentage van circa 80 procent aan. In het deze week uitgekomen ABS-rapport ‘Verkeer- en Vervoersstatistieken 2010-2014’ wordt voorts aangetekend, dat ook data is ontvangen over personen die vanwege een verkeersongeval zich op de Spoed Eisende Hulp (SEH) van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) hadden aangemeld. In 2013 en 2014 ging het om respectieve aantallen van 4301 en 4156. Dit houdt in dat vorig jaar in ongeveer een kwart van de verkeersongevallen, de slachtoffers terecht zijn gekomen bij het SEH van het AZP. Daarbij ging het bij de gevallen in 71% om een man, 51% om brom- of motorfietsers en 30% om autobestuurders. Ook het KPS heeft data gespecificeerd betreffende de verkeersongevallen.

    Van de ruim 18.000 verkeersongevallen van vorig jaar, was in 13.000 van de gevallen een autobestuurder de veroorzaker en in 1400 van de gevallen een bromfietser. De aantallen ten gevolge van een verkeersongeval overleden personen bedroegen in 2013 en 2014 respectievelijk 76 en 71. Het overgrote deel van de slachtoffers overleed ter plaatse, namelijk 44 in 2013 en 39 in 2014. Vorig jaar overleden ten gevolge van een verkeersongeval 16 personen in het ziekenhuis, 9 onderweg naar het ziekenhuis en 6 op weg naar de SEH. Hoofdoorzaak van overlijden blijkt ‘rijden op zodanig wijze’ (vorig jaar 26), gevolgd door ‘maximum snelheid overschreden’ (10) en ‘geen voorrang verleend’ (6).Uit de data van de afdeling Verkeersvoorlichting, Onderwijs en Statistieken van het KPS, blijkt tevens dat voor alle jaren in de periode 2010-2014 voor de bromfietsers het hoogste aantal is genoteerd voor wat betreft verkeersdeelnemers die ten gevolge van verkeersongevallen zijn overleden. In 2013 en 2014 ging het om respectieve aantallen van 25 en 21. Voor wat betreft voetgangers ging het om respectieve aantallen van 14 en 18, autobestuurders om 13 en 10 en inzittenden om 14 en 15.

  13. Kolonialisme in Suriname

    In de periode dat Suriname een wingewest was van Europese landen, mochten slaven geen onderwijs volgen, leren schrijven en lezen, enz.

    Thans, 21 ste eeuw, is het in Suriname zo gesteld dat ouders voor hun kids schoolgeld moeten betalen.

    Inheemsen/Indianen van hun grondgebied worden verdreven ( zie gebieden bij Luchthaven Zanderij)

    zie DNA hoe DNA-leden van de oppositie nauwelijks spreektijd krijgen en monddood worden gemaakt,
    vonnissen van de terugroepwet, gewijzigde amnestiewet 1992, gebruik van Artikel 148, enz, enz,

    Sranansma Oe Bondroe Kong NaWan

    Jaag DDB en de gangsters weg

    Alle kracht berust in een democratische rechtsstaat bij het volk.

    Get Up Stand Up, Get Up For Your Rights!
    Don’t Give Up The Fight!

    Freedom, Freedom, Freedom, Freedom, Freedom De Kong!

    Fri, Fri, Fri!

    Sranankondre Fri!

    You can get it if you really want
    But you must try, try and try, try and try
    You’ll succeed at last

    Persecution you must fear
    Win or lose you got to get your share
    You’ve got your mind set on a dream
    You can get it though hard it may seem now

    Time4Change!
    Chan4Pres!
    Recht En Waarheid Maken Vrij

    God Zij Met Ons Suriname/rs

  14. GFC Nieuws

    Suriname nog in top 5 hoogste aantal kindersterfte Caribisch gebied en Latijns-Amerika
    Suriname nog in top 5 hoogste aantal kindersterfte Caribisch gebied en Latijns-Amerika

    🕔17.Jul 2015
    Hoewel het aantal kindersterfte in Suriname is afgenomen, zit Suriname nog steeds binnen de top van landen met het hoogste aantal kindersterfte per jaar.
    Dat kwam eerder in de week tijdens een presentatie van gynaecoloog Lachmi Kodan naar voren op de regionale conferentie voor verpleegkundigen.
    Overige regionale landen die ook een hoog percentage kindersterfte hebben, zijn Bolivia, Guatemala, Haïti en Guyana.
    Suriname heeft sprongen vooruit gemaakt zegt Kodan. Het sterftecijfer is met 40% teruggedrongen.

  15. passant,

    Hoe durf je? Je probeert een ingeslapen volk wakker te maken. Weet je niet dat de Surinamer liever lui dan moe is? Dat hij iever tv kijkt dan de straat op gaat? Wat mankeert jou om het volk tot activisme te inspireren wanneer dat volk dat helemaal niet wil? Dring ze niks op hoor. Je moet geen slapende honden wakker willen maken.

  16. Hihi..passant ik weet het is aan de ene kant ook zo grappig het is echt een ‘uniek’ volk(uiteraad met uitzonderingen)het stelt niks voor nog ff dan krijg ik zelfs meer respect voor het gedurfde paarse kleurtje

  17. @Water naar zee
    ……………………………………………………………………………………
    KAN IEMAND DEZE EZEL ,..EEN PEK MET VEREN BEHANDELING GEVEN,EN HEM IN EEN SEPTICTANK PLEUREN AUB…MET ZIJN RETORISCHE KOETERWAALSE GELEUTER ! LET ME HAVE HIM !!!!!!!

  18. Ruud is al heel lang met andere dingen bezig dan met voetbal . Dus lekker ontvangen , zonder te presteren…Resultaat 0.0

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.