Training rouwverwerking bij babysterfte

4

De stichting Perisur heeft zaterdag een training verzorgd over rouwverwerking bij babysterfte voor drieëntwintig zorgverleners uit bijna alle instellingen die op de een of andere manier ermee te maken krijgen. Sterfte van een ongeboren of pasgeboren baby is één van de meest traumatische ervaringen, niet alleen voor de ouders maar ook voor de zorgverleners. Borgverleners in Suriname zijn vaak onvoldoende getraind om de ouders begeleiding te bieden in zo een droevige aangelegenheid. De training werd geopend door Manodj Hindori, voorzitter van Stichting Perisur. Hij benadrukte dat er grote vraag was naar deze training.

- Advertentie -

4 REACTIES

  1. En zo steunen we elkaar ook ..

    Er zullen vast nog meer goede voorbeelden zijn van hoe het ook kan in Suriname ..

  2. Buddha Dev was aan het preken. Een huilende vrouw stortte zich op zijn voeten en smeekte om hulp. Haar kind was gestorven en ze had gehoord dat de Buddha mirakels kon verrichten. Buddha Dev vroeg wat er aan de hand was.

    De vrouw was ontroostbaar en hardnekkig: Hij zou haar moeten helpen haar kind weer tot leven te brengen.

    Buddha Dev gaf haar hoop: haal wat mosterdzaadjes uit een huis (familie) waar nog nooit iemand gestorven is.

    Vol enthousiasme begon de vrouw haar tocht. Overal waar ze aanklopte, bij elk huis, kreeg ze te horen dat niet zo lang geleden iemand gestorven was, een vader, een moeder, een broer, een zus, een opa, een oma , een baby, een puber. Toen de vrouw het laatste huis in het dorp bezocht en hetzelfde verhaal te horen kreeg, gingen haar ogen open en kwam ze tot de realiteit van het leven: waar geboorte is, daar is ook de dood. Soms na jaren, soms direct.

    De waarheid biedt de grootste troost en niet de zgn verwachtingen.

  3. Nu mensen steeds vaker hetzij alleen wonen als alleenstaande of alleen wonen als man-vrouw-kinderen, gaat zowat alle bijzondere verschijnselen voorbij aan de mensen.

    Toen men nog in een groot familieverband bij elkaar woonde, kregen alle kinderen haast alle aspecten van het leven automatisch mee en zaten ze niet opgescheept met onverwachte gebeurtenissen of trauma’s en de kinderen leerden heel veel en waren socialer. Ze leerden ook door te geven aan de jongeren wat ze zelf geleerd hadden. Door de individualisering is dit allemaal verloren gegaan en moet men nu cursussen gaan volgen en mensen zoeken die hen kunnen troosten. Zo gaat er heel veel kennis verloren en moet men steeds bij de overheid aankloppen voor hulp.

  4. Wat zien de dames toch blij uit.,
    Nu gaan ze net als de verpleegsters tjoekoe eisen van kwetsbare mensen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.