Regering herdenkt 142 jaar Hindoestaanse Immigratie

11

Minister Ashwin Adhin van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (l), Indiase ambassadeur in Suriname, Subashini Murugesan (m), en minister Edmund Leilis van Binnenlandse Zaken (2de vanuit rechts) lopen terug nadat ze in verband met de herdenking van 142 jaar Hindoestaanse Immigratie in Suriname kransen hebben gelegd bij het Mama Sranan Monument.

Het was vrijdag precies 142 jaar nadat de eerste groep Brits-Indische immigranten voet aan wal zetten in Suriname met het plan om als contractarbeiders te werken. Ze ondergingen een moeilijke tijd, vooral nadat ze achteraf bleken te zijn misleid en gebonden aan wurgcontracten, waardoor ze terechtkwamen in een verkapte vorm van slavernij. Na het einde van de contracten, vertrok een deel van de arbeiders verbitterd terug naar India, het gros koos om er te blijven en er een nieuw bestaan op te bouwen.

De Indiase ambassadeur in Suriname, Subashini Murugesan, legt mala’s om de hals van Baba en Mai. Het monument staat symbool voor de Hindostaanse Immigratie in Suriname:
HindImm 142-1

Minister Edmund Leilis van Binnenlandse Zaken legt ze in verband met de herdenking van 142 jaar Hindostaanse Immigratie in Suriname een erekrans bij het Mama Sranan Monument bij het Kabinet van de President:
HindImm 142-2

- Advertentie -

11 REACTIES

  1. Wat zouden de eerste immigranten gedacht hebben toen ze voor het eerst het Surinaamse land zagen? En er voet op zetten? En vervolgens in barakken geplaatst werden en met de zweep gedwongen werden noeste arbeid te verrichten? Voor blanke lieden? Want het waren wel vrije geesten die in waren voor een avontuur naar een ver onbekend land, dat hen als het Land van God, Sri Ram desh (verbastering van Suri naam desh) werd voorgehouden.

  2. Heel spijtig dat niemand de moeite heeft genomen om de eerste gedachten van de immigranten vast te leggen.Hoe ze zich voelden na zo een lange reis en wat ze verwachten in het nieuwe land.En waarom er een derde van hun terug gingen.

    Duidelijk is dat als het van AH TJAH afhing er geen hindoestanen zouden zijn in Sur.En hindoestanen die er zijn met de meeste spoed terug op het schip moeten naar India.

  3. De meeste Hindoestaanse immigranten waren afkomstig uit de armste deelstaat van India, Bihar geheten. Hun leven was die van paria’s zonder rechten en alleen maar plichten. Zo mocht een chamar niet in de schaduw van een Dalit lopen want de Dalit behoorde tot de allerlaagste klasse. Ja, wat moesten de Dalits denken ? De Nederlanders hebben ervoor gezorgd dat velen van de Indiërs uit hun penibele, mensonwaardige en onterende situatie konden ontvluchten. Daar denk ik ook aan !

  4. Bescheidenheid siert de mens.
    kijk naar mijn naam en zie hoe lang geleden ik voet aan wal heb gezet op de Surinaamse bodem.
    Of behoor ik tot de inheemsen en kan ik af met minder tamtam geroffel en pracht en praal?

  5. @ van 1502 tot 1863,

    Hoezo minder tamtam, geroffel en pracht en praal?
    1 Juli is sinds jaren verheven tot een nationale vrije dag.
    Op die dag kun je herdenken wat je voorouders hebben doorstaan en kun je ook feestvieren dat ze na eeuwen zich weer vrije mensen mochten noemen.

    Het gaat nu om de immigratie van Brits-Indiers, hindustanen, dus verleg het niet naar de slavernij.
    Over enkele weken ben jij aan de beurt.

  6. Elk jaar op 5 juni komt men weer met hetzelfde riedeltje opdraven. Dat we een zijn in verscheidenheid en nog meer van dat soort gewauwel. Met een kranslegging hier en een kranslegging daar, worden mijn voorouders niet geëerd zoals dat hoort, hoewel men dat wel denkt.
    De volgende dag gaat men gewoon weer over tot de orde van de dag en begint het gescheld op elkaar van voor af aan.

    De politici zijn er zo op gebrand om dit soort herdenkingen en religieuze feesten te misbruiken ten voordele van de belangen van de partij die zij behartigen. Het wordt tijd dat men kapt met dit soort loze woorden in de ether te gooien, als men niet de diepere betekenis van het gevolg van de immigratie voor de chinezen, de hindustanen en de javanen begrijpt.
    Surinamers van Aziatische afkomst zijn veel te bescheiden en houden liever hun verhalen over de immigratie binnenkamers.

    @ Mujrim ze zullen zich ontdaan hebben gevoeld bij zoveel bedrog en list van de hollanders.
    Maar ze konden er niet meer onderuit en moesten zich houden aan de contracten.
    Ze werden ondergebracht in barakken waar eerst de slaven in waren gehuisvest. Die barakken werden vanaf dien kuli kampu’s genoemd en waren slecht onderhouden, als het regende waren de daken lek, het tochtte langs alle kanten, de medische zorg was zeer slecht geregeld.
    Ze werden in centen betaald (vandaar dat ze ook cent slaven werden genoemd).

    De vrouwen werden verkracht door de plantagehouders. Ze werkten ook hard en net zolang als de mannen op de plantages, maar kregen nog minder loon dan de mannen. Kwamen ze thuis dan moesten ze nog koken en huishoudelijk werk doen. Kinderen krijgen ging gewoon door. De vrouwen hebben het heel zwaar gehad. Al met al geen rooskleurige omstandigheden om vrolijk van te worden.

    Maar onze voorouders hebben doorgezet. Ze hebben hoe slecht de omstandigheden ook waren, de kansen gepakt en hebben een nieuw bestaan opgebouwd.
    Degenen die niet hebben kunnen wennen en last hadden van heimwee zijn teruggegaan.

    In India werden ze kuli’s genoemd en behoorden tot 1 van de laagste kasten. Onze voorouders hadden in India te maken met discriminatie en in Suriname werden ze geconfronteerd met racisme. Bescheiden als ze waren hebben ze zich koest gehouden.

    Tot op heden worden hindustanen door de andere Surinamers nog steeds zo genoemd, terwijl het woord kuli in diverse andere Aziatische landen zoals o.a. Indonesië, China wordt gebruikt voor mensen die zwaar en laagbetaald werk doen.

  7. Er zijn een aantal zeer goede wetenschappelijke boeken geschreven over de Hindoestaanse immigratie in Suriname.

    Ik zou een lijst kunnen geven, maar er zijn ook goede Hindostaanse uitgevers die over die boeken beschikken. Dhr. drs
    Sandew Hira, de schrijversnaam van Dew Baboeram,
    /econoom, historicus. Hira is directeur van het International Institute for Scientific Research (IISR).

    Andere personen die wetenschappelijk onderzoek hebben gedaan zijn dr, drs Jadjinder Bagwanbali/historicus en socioloog en ook de oud-minsiter van Binnenlandse zaken van Suriname drs Maurits Hassankhan, wetenschapper/historicus

    zoek op het internet naar deze namen en nemen proberen jullie contact met deze mensen te krijgen en jullie zullen een schat aan informatie van hen kunnen krijgen.

    dr Chan Choenni, hoogleraar Hindostaanse diaspora, heeft heel veel boeken hierover geschreven.

    Een boek van onschatbare waarde die elke Surinamer in zijn bezit moet hebben is het boek van pater dr C.j.M. de Klerk CssR. Ik ken geen beter boek over het Hindoeïsme, cultus, ritueel van het orthodoxe hindoeïsme in Suriname en de immigratie van Hindoestanen in Suriname gezien.

    In bibliotheken in Nederland en van bibliotheken de universiteiten in Nederland zal men zeker boeken van deze personen vinden over het hindoeïsme e/o Hindoestaanse immigratie vanuit India naar Suriname, ook de Anton de Kom Universiteit.

  8. @Sweetie Mofo,

    Je vergeet dat ook veel geletterde Indiers met die schepen waren meegekomen. Een minderheid van de immigranten behoorde tot de laagste kaste. De grote meerderheid behoorde tot de kaste van de vaishya’s: landbouwers, boeren enz. Suriname leek hen aantrekkelijk omdat hen beloofd was dat ze in Shri Ram Desh een eigen stuk grond zouden krijgen, iets wat de meesten niet bezaten in India of dat een klein stuk land door de hele grote familie gedeeld moest worden.

  9. @sweetie mofo,
    En zo werden de laa(g)(t)sten nu de eersten. Want het viel toch mee met al die brahmanen en maharadja’s aan boord van lala rookh?

  10. Prima hoor zo een herdenking. Maar ook en vooral voor de Hindoestanen geld dat we het racisme in Suriname moeten uitroeien. Want mijn ervaring leert dat met name deze groep geen inmenging van andere rassen tolereert in hun gelederen.

    Als we allemaal tot dat besef kunnen komen, dan word het mogelijk om een aantal van deze nationale feestdagen te gaan schrappen. De enige echte dag die dan gevierd zal worden is die van 25 november. De dag dat we allemaal Surinamers zijn geworden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.