School Commewijne baalt van bureaucratie

8

PARAMARIBO, 16 jan – De scholengemeenschap (VWO en Havo) van Tamanredjo in Commewijne heeft schoon genoeg van de bureaucratie in Paramaribo. Directie en leraren legden spontaan het werk neer. Bedel campagnes en smeekbrieven ten spijt, de gemeenschap doet het zonder administratieve krachten.

Dat al vanaf de aanvang van de eerste middelbare onderwijsinstelling in het district. Pas enkele jaren oud, maar de directie voelt zich kapot gewerkt. Volgens de schoolleiding moet zij zelf de administratie verzorgen. Dat betekent dagelijks de gegevens bijhouden van honderden scholieren en de leerkrachten. Dat dan naast het managen, coachen en les geven. Maar nu lijkt het genoeg.

Hoewel de repetities voor de deur staan, wil het lerarenkorps niet langer door de vingers kijken. Daar heeft volgens hen het ministerie van Onderwijs & Volksontwikkeling lang misbruik van gemaakt. Intussen heeft Melvin Bouva, voorzitter van de parlementaire commissie voor onderwijs, een bemiddelingspoging ondernomen. Bouva hoopt dat het ministerie in komt en de scholengemeenschap weer aan de slag kan.

- Advertentie -

8 REACTIES

  1. Off topic.

    Bron Starnieuws.
    “NDP-hoofdbestuurslid Koorndijk voelt zich ‘gecoupt'”
    http://www.starnieuws.com/index.php/welcome/index/nieuwsitem/21188

    Dat bedoel ik nou met de politieke smeerlapperij van Suriname.
    Meneer wordt gedumpt voor een andere bij wie – vanwege etnische achtergrond – met zekerheid kan worden gesteld dat meer stemmen zullen worden behaald in Saramacca.

    Forum-ers, gaan jullie nu maar lekker thumb-downen.
    Ik heb schik en/of schijt met jullie hier op deze site; maakt niet uit tot welke politieke kamp je behoort.

    Politiek bedrijven hebben Surinamers nooit gekund en zullen dat ook nooit leren.

  2. Adhin zit vandaag bij Bouta, dan weet je het wel. Volgende reshuffeling.
    Zo gaat dat in een dictatuur.

  3. Als kleine jongen ging ik in mijn vrije tijd altijd naar het voetbalveld in de hoop dat er genoeg jongens aanwezig waren voor een potje voetbal. Het maakte niet wie er waren of welke partij zou winnen, als wij maar een balletje konden trappen. Soms begonnen we met 2 x 6 man en naarmate de middag vorderde meldden zich meer jongens aan en werden de teams uitgebreid tot elf. Rekening werd wel gehouden met het aantal jongens dat op het veld aanwezig was. Ja, het ene team mocht niet op oneerlijke wijze sterker zijn dan het andere door een jongen meer te hebben. Velen van u en in het bijzonder de ouderen onder ons zullen dit fenomeen herkennen. Het heet Pikie Plei.
    Zonder planning, ongetraind en onvoorbereid werd er lustig op los gevoetbald. Bij ons ging het niet om de knikkers, maar om het spel.
    De politiek van Suriname doet mij denken aan die pikie plei.
    Alles gebeurd onvoorbereid, zonder planning en niet volgens de regels. En als die er zijn, worden ze overboord gegooid. Men schrikt wakker als een bepaalde groepering begint te gillen en dan repareert men snel het gat. Als het de buschauffeurs zijn, is het de naschoolse opvang en nu de leerkrachten in Commewijne. Deze problemen zouden echt voorkomen kunnen worden als men volgens een plan te werk gaat. Ja het is een pikie plei, maar wel met een groot verschil. In de politiek gaat het juist om de knikkers en niet om het spel.

  4. @2014

    Je hebt gelijk. Dat riekt naar 2 dingen, te weten:
    1. Jaloezie
    2. Domheid. Men zou zijn hand in eigen boezem moeten steken en nagaan welke kandidaat de meeste kansen maakt in Saramacca en niet als een kleine verwende jongen moord en brand gaan gillen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.