Staatsolie blijft energieambities koesteren

11

PARAMARIBO, 25 apr – Staatsolie heeft over 2012 een winst voor belasting genoteerd van ruim vierhonderd en zeventig miljoen dollar. Dat is een winstgroei van maar liefst vijftien procent. De bruto-omzet bedroeg ruim een miljard dollar, een groei van ruim dertig procent ten opzicht van 2011. Volgens het bedrijf is de aandeelhouder, de staat Suriname, uitermate tevreden.

Dat is ook zo aangegeven tijdens de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering. “Op de vergadering is waardering uitgesproken voor de bijzondere inzet en loyaliteit van directie en personeel, waarin naast de uitstekende resultaten, belangrijke stappen zijn gezet voor de verdere ontwikkeling van Staatsolie”, wordt gemeld in een persbericht. Genoemd wordt onder meer de uitbreiding van de raffinaderij. Die is ‘redelijk op schema.’

Een andere belangrijke activiteit betreft de opwekking van energie met stookolie. De energieproductie is verdubbeld het afgelopen jaar en de bruto-omzet verdrievoudigd. De uitbouw richting energieproducent neemt steeds vastere vormen aan. Dit jaar nog valt een besluit over de het verwerken van de eigen aanplant suikerruit tot ethanol. Het ziet er goed uit. “Verschillende testen en voorstudies hebben uitgewezen dat de productie van ethanol en consumptiesuiker in Suriname haalbaar is.”

- Advertentie -

11 REACTIES

  1. 25 april 2013

    Weer prima resultaat van Staatsolie.

    Jammer dat het Tapa-Jai project voorlopig geparkeerd is. Maar de regering heeft andere prioriteiten met dat gebied waarin Staatsolie voorlopig niet voorkomt.
    Srika

  2. “Verschillende testen en voorstudies hebben uitgewezen dat de productie van ethanol en consumptiesuiker in Suriname haalbaar is.”

    Dus het opzetten van een leguanen farm naast[in Coronie] zo een productie plant is niet de juiste.Eerder moet er een kronto koekoe fabriek komen die op ethanol kan draaien ook.Dan kunnen ook het afval van de cocos verwerkt worden tot matten en bezems bij voorbeeld.En het laten vervoeren door ossewagens. Alleen is dat nog te zien in Coronie en heel sporadisch helaas.

  3. harder gepompt en hoger prijzen is geen eigen verdienste of duurzaam succes.

    Niemand meld iets over:
    1) hoeveel olie er nog in de grond zit en
    2) hoe duur het is om nieuwe olie te vinden en
    3) hoe duur het IS om nieuwe bronnen in productie te brengen en
    4) hoelang het duurt voor nieuwe bronnen voor dat nieuwe bronnen gaan produceren en geld in de kassa brengen.

    Wel wordt er stevig geïnvesteerd in een mini raffinaderij die zonder nieuwe olie vondsten (men zoekt al een hele tijd) over een jaar of 10 stil staat.

    De staat roomt het resultaat van Staatsolie veel te hard af. Hierdoor zal er onvoldoende ruimte zijn voor investeringen in goede duurzame producten.

    Dit is geen zwartkijkerij maar realisme.

    Het is zeer noodzakelijk om structureel nieuwe producten en markten te ontwikkelen met een substantiële omvang. Ethanol, Suiker en Suikerriet zijn dan geen uitkomst. Dat vergt te veel ruimte en investeringen voor een marginale onderneming. Laat suikerriet aub. over aan Brazilië.

    Er is een veel betere oplossing voor Staatolie. Ik wilde dat ik het mocht verklappen.

  4. @ Srika

    TAPAJAY is gelukkig gecanceld. Nog een 600 km2 natuur en potentieel goudmijn gebied onder water tegen een investering van meer dan $ 1.000.000.000.
    Wat denkje van ongeveer 250 km powerline e nwegen in het binnenland. Wegen van ergens naar nergens die allemaal onderhouden moeten worden om bij de betreffende installaties te kunnen komen.

    TAPAJAY was een reparatie van de fouten gemaakt voor Brokopondo (dit meer is heel erg inefficiënt: omvang/ opbrengsten). De president had door dat hij 10 jaar water zou gaan leveren aan Suralco om daarna te moeten betalen voor de extra stroom op gewekt met dit water. Een vorm van TAPAJAY wordt pas interessant na het aflopen van de Brokopondo overeenkost (ongeveer 2030).

    TAPAJAY is een heel erg inefficiente oplossing omdat de generatoren maar 50% van de tijd elektriciteit opwekken. In de regentijd in het binnenland, droge tijd in Brokopondo. Dit betekend dat er voor 1 megawatt opwekcapaciteit, 2 megawatt geïnstalleerd moet worden. Moet ook allemaal onderhouden worden.

    Daarnaast veroorzaakt TAPAJAY veel (terechte) onrust in het binnenland.
    De binnenlandse behoefte kan ook met micro waterkracht opgewekt worden waardoor allerlei kostbare hulp voorzieningen (wegen en powerlines) niet meer nodig zijn.

    Een Project als TAPAJAY duur tevens minimaal 10 jaar terwijl Suriname nu elektriciteit nodig heeft om maar niet te spreken over hoe het gefinancierd moet worden en de natuurschade.

    TAPAJAY was leuk in de jaren 70 maar is nu is het niet haalbaar.

  5. 25 april 2013

    @ JoJO,

    Bedankt voor je inhoudelijke reactie.
    Ik kan met je meegaan. Hoewel onze perspectief in de kijk van dit probleem soms anders ligt.

    In mijn reactie van 11 januari 2013 ‘Inheemsen willen alleen met Bouterse praten’ heb ik de voordelen en de nadelen van het Tapajai-project besproken. Ik zag daar, naast het probleem voor de binnenlandse bewoners en de natuur, ook Frans Guyana (Frankrijk) als grootste struikelblok. Toch verwachtte ik, dat het project door zou gaan. Erg belangrijk voor de toekomstige energievoorziening van Suriname. Helaas, het loopt nu anders.

    JoJo, jij verwacht dat het TapaJai-project pas in 2030 gerealiseerd zal worden.Dat is best een mogelijkheid. En waarom?

    Kijk, Suriname wil met Surgold een grote gouddeal sluiten, met daarbij garantie op een groot stuk oppervlak van Suriname. Surgold heeft belangstelling voor de Greenstone belt van Suriname, waar vermoedelijk het meeste goud te vinden is.

    Een deel van die Greenstone belt formatie gaat ook over het gebied van het Tapajai-project. Het gebied onderwater zetten betekent een groot verlies van de toekomstige goudwinning en minder interesse van Surgold. Daarin heb jij gelijk.

    Vermoedelijke oplossing: Eerst het goud uit de bodem halen en pas dan weer denken aan het TapaJai-project.
    En dat kan pas weer over tientallen jaren.

    Wel denk ik, dat het doorsteken van de Jaikreek, zonder al die dammen te bouwen, naar het stuwmeer toe, een rechtmatige optie voor de Surinaamse regering is. Hier kan Frankrijk niets tegenin brengen, daar dit dan geen grensoverschrijdende gevolgen heeft.

    Dus Surgold wordt straks, indien die gouddeal doorgaat, de lachende derde.
    Srika

  6. @ Srika.
    De dammen zijn nodig om het water niveau zo veel te verhogen dat het water het Brokopondo meer kan bereiken. Een doorsteek, zonder dammen, is niet maar zo de oplossing. Ik weet niet hoeveel water er met een doorsteek extra naar het Brokopondo meer geleid kan worden.

    Tot het einde van de Brokopondo overeenkomst is het uitvoeren van iets waardoor er meer water in het Brokopondomeer komt in principe weinig zinvol omdat Suriname de kosten betaald en Suralco de inkomsten geniet. Het meer en de waterkrachtcentrale van zijn tot ongeveer 2030 eigendom van Suralco.

    Waterkracht is erg aantrekkelijk als energie bron echter Suriname is te vlak. Ik heb de Itaipu dam in Brazilie bezocht en kort geleden Asoean de eerste is 196 meter hoog de 2de ruim 90 meter hoog. Dan kun je pas echt spreken van waterkracht. Suriname is te vlak waardoor er veel te grote gebieden onder water verdwijnen met alle ellende van die.

    Suriname heeft ook geen grote dammen nodig omdat de elektriciteitsbehoefte relatief beperkt is (500.000 inwoners).
    Dammen in het binnenland vereisen enorme voorzieningen om de elektriciteit te transporteren (zie brokopondo, mast na mast met relatief weinig plaatselijke verbruikers). Hierdoor worden de investeringen enorm tegen over relatief geringe inkomsten.

    Het is zinvoller kleinschalig lokaal te voorzien in opwekking. Hierdoor nemen de kosten in netwerken af en kan de prijs per KWuur laag blijven. In het binnenland met micro waterkracht (genoeg voor een paar dorpen) een goede oplossing en in de rest van het land met Biomassa dat ruimschoots voor handen lijkt te zijn.

  7. @ JoJo

    als er heden iets moet worden neergezet voor energie opwekking dan moet er ook gekeken worden hoe het land over 50 a 100 jaren eruit gaat zien.Tegen de tijd dat door een stuwdam energie geleverd gaat worden is de bevolking al toegenomen.En daardoor ook afnemers.De paar djoeka’s in het binnenland leven allang niet meer als tribe.Ze hebben electrische[nog 4 uur per dag] verlichting en koken op gestolen gasbommen.Kartonnen en kartonnen amerikaanse kip worden naar het binnenland gebracht.Die moeten gekoeld worden en is er stroom voor nodig.

    Anders blijft het net als bij de wegen.Hebben we wat nodig dan asfalteren we een zo smal mogelijk iets en noemen dat een straat al kunnen 2 wagens elkaar er op niet passeren.

    Het hoeft niet meteen iets groots te zijn.Maar we moeten de mogelijkheden open laten voor uitbreiding.Daar valt er mee te leven.

  8. 25 april 2013

    @JoJO,

    Probeer een geomorfologische kaart van Suriname te verkrijgen en bekijk daarbij het relief van het gebied vanuit de Tapanahohy, via het gebied van de Jaikreek naar het stuwmeer toe. Zonder dammen is een doorsteek wel mogelijk.

    Ik zal straks even voor jou opzoeken/ berekenen, hoeveel water van de Jaikreek dan naar het stuwmeer vervoerd zou kunnen worden.

    Opmerking: Henkie, Esma en andere aanhangers, geef mij maar 20 minpunten. De minpunten deren mij niet te reageren. Het is alleen een bevestiging van jullie onkunde mijn reacties inhoudelijk te begrijpen en daarop gericht te reageren.
    Srika

  9. 8000 Megawatt energie Suriname en Guyana

    bron; NoSpang

    zaterdag, 13 april 2013 13:50

    PARAMARIBO – Suriname en Guyana hebben de capaciteit om samen achtduizend megawatt energie te produceren. Dat is genoeg om meer dan tien miljoen huishoudens van stroom te voorzien en bijna dertigmaal meer dan de huidige productie van Suriname. Dit blijkt uit het voorlopige onderzoek dat door de Braziliaanse energiemaatschappij Eletrobras is gedaan, die met beide …

    landen een energiesamenwerking wil aangaan. Het onderzoek wordt gefinancierd door Suriname. Guyana en Brazilië en het voorgenomen plan blijkt uitvoerbaar te zijn. Brazilië wil deze energie laten opwekken in Suriname en Guyana en vervolgens opkopen ten behoeve voor haar noordelijke staten.

    Deze energie zal ook ter beschikking komen voor de zuidelijke delen van Suriname en Guyana die nu verstoken zijn van duurzame en schone energie. Gedacht wordt aan het opwekken van hydro-energie. Volgens Eletrobas-topper Pedro Jatoba wijzen alle tekenen erop dat de energie die opgewekt kan worden goed zou aansluiten op het Braziliaanse systeem wat een interconnectie zonder problemen kan laten plaatsvinden.

  10. 25 april 2013

    Beste Jojo,

    Volgens het onderzoeksrapport van ir.L.Boksteen (2009) met annotatie van onderzoek van Suralco en Braziliaanse consultant, blijkt dat de doorvoor vanuit de Tapanahoni via de Jaikreek naar het stuwmeer 2m3/s zou bedragen. Cumulatief is dat 37m3/s, wat dan ongeveer 200MW aan energie zou moeten opleveren.

    Volgens het onderzoek van ir. L.Boksteen bedraagt het hoogteverschil tussen de Tapanahoni en bekeken vanuit het relief van de Jaikreek richting stuwmeer ongeveer 18 meter(richting stuwmeer).

    De overeenkomst tussen Suriname en Suralco/ALCOA, ten aanzien van het stuwmeer, eindigt op 27 januari 2033.

    Denkende je voldoende te hebben geinformeerd.
    Srika

  11. Als in het CIA World Factbook kan vertrouwen, kunnen we aan dit tempo nog ong 14,5 jaren olie produceren.Aan dit tempo dus, 80 000 000 vaten aan (bewezen) reserves op 1 jan 2011 en een productie van 14500 vaten per dag in 2010.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.