Surinaams parlement wast handen in onschuld

16

PARAMARIBO, 3 aug – Het parlement is nooit formeel betrokken geweest in het voortraject van het geschiedenisboek Wij en Ons Verleden. Dit zegt parlementsvoorzitter Jennifer Simons. Het boek is zelfs nooit formeel aangeboden. Leden van de parlementaire commissie voor Onderwijs kregen wel exemplaren.

Maar dat gebeurde op individuele basis en zeker niet formeel. Toch beweert Robert Soentiek, de hoogste ambtenaar op het ministerie van Onderwijs & Volksontwikkeling het tegendeel. Toen hij een deel van de inhoud ‘gevoelig’ bevond, raadpleegde hij de commissie. “Ze hebben nooit gereageerd”, zei Soentiek achteraf. Maar volgens Simons kregen sommige commissieleden alleen maar de handleiding voor leerkrachten.

“Er zijn duidelijke afspraken over hoe stukken aangeboden moeten worden”, zegt Simons. De parlementariërs hebben het boekje dus nooit gezien. Soentiek zegt de opdracht te hebben gegeven het boekje naar de drukker te sturen, omdat niemand reageerde. Hij ging er kennelijk vanuit dat niemand problemen had met de beschrijving van de jaren tachtig. Een grotere vergissing was niet denkbaar. Soentiek is met verplicht verlof gestuurd.

- Advertentie -

16 REACTIES

  1. Typies NDP, het is altijd de schuld van anderen en dat onderbouwen ze met vage verhalen.

    Simons wordt eens volwassen en toon de volgende stukken.
    – de aanbiedingsbrief die de parlementriers ontvingen bij het concept.
    – de agenda van de commissie van die tijd. Het moet toch minstens bij de binnengekomen stukken staan.
    – de stukken waaruit die “duidelijke afspraken”ove het aanbieden blijken.

    Zonder deze bewijzen kunnen wij slechts constateren dat je je eigen erf aan het schoonmaken bent en alles over de schutting gooit.

  2. overal ter wereld worden leiders vervolgt als er onder hun bewind moorden zijn gepleegd.Een schoon voorbeeld is Egypte,niet Mubarak heeft de moorden gepleegt maar de mensen om hem heen.Alleen in Suriname maakt men een probleem van.Laat Bouterse komen vertellen hoe het allemaal gegaan is in dec 1982,laat hij zijn naam zuiveren maar dat kan en wil hij hij niet doen,zolang dit niet gebeurt is zal je dit soort tafferelen(speculaties) hebben.ze willen hun misdaden onder het mom van democratie ontlopen,maar Surinamers Gods molen maalt langzaam maar zeker,en daar zal bouterse ook niet ontkomen.30% van het onwetend volk heeft hem daar gezet,en 100% van het volk moet er onderlijden.

  3. Wie had grote mond over poppenkast ??
    DDB is de Jan klaassen van suriname hij speelt nu zijn eigen rol in zijn poppenkast, en hij meet met verschillende maten.

  4. Geachte vorzitter,
    Wat een ongelooflijk ge…l.
    Je weet dat je ongelijk hebt, maar je moet toch wat zeggen.
    Maar stel dat je gelijk hebt, stel!
    dan moet natuurlijk de minister van Onderwijs ook opstappen. Zoiets heet, zoals U weet, minsteriele verantwoordelijkheid. Als hij niet zelfstandig opstapt dan is het zaak ervoor te zorgen dat de hoogste baas er voor zorgt dat nij zijn ontslag krijgt.

  5. Inderdaad, ze hebben een stok gevonden. Nu doen ze er alles aan om zichzelf onsculdig te pleiten. Maar ik mag van ieder parlementslid inclusief Jenny, verwachten dat wanneer zij stukken aangeboden krijgen, dat zij deze stukken laten formaliseren.
    Kortom, je krijgt een boek die bestemd is voor de commissie, dan zorg je er persoonlijk voor dat dit boek ter registratie wordt aangeboden bij de griffier.
    Ik neem aan dit dit normaal gesproken ook zo gaat, maar dat het ze nu beter uitkomt zodat ze hun handen in onschuld kunen wassen.

  6. Vandaag in DWT.

    De DNA reageert nooit op zaken die het volk voor legt. Jenny tracht de zaak te dreden door te zeggen dat het de bedoeling is dit aan het einde van de maand te doen zodat het volk weet wanneer er antwoord gegeven wordt. Jammer Jenny maar hoeveel “einde maand” zijn er al niet geweest en nog steeds wachten ze op antwoord.

    Bouva komt met het verhaal dat hij alleen de docentenhandleiding heeft gekregen terwijl de rest wel het boek heeft gekregen. Lijkt er op dat Bouva al aardig begrijpt hoe de oude politiek gevoerd moet worden: glashard ontkennen.

  7. Ik hoop niet dat vrijheid van meninguiting verboden wordt in Suriname. Wat in de jaren tachtig gebeurd is moet niet onder de schoolbanken geschoven worden uit angst om gestraft te worden. Wat gebeurd is mag gezegd en geschreven worden, als het berust op waarheid……

    Maar zolang de dictator nog in leven en de baas is moet je toch voorzichtig zijn, je weet nooit, er kunnen weer oude gevoelens en gewoontes bij hem tevoorschijn komen.

  8. de waarheid komt hard aan zeggen ze tog

    arme meneer soentink ze hebben jouw als een baksteen laten vallen zelf meneer somo

  9. Als men een hond wil slaan gaat men altijd een stok vinden.Geschiedenis is gebeurtenis net als de bijbel.Jezus werd geboren, werd verraden en werd gekruisigd.Wie zou dit kunnen verdraaien.Het is toch de waarheid.

    Danitia

  10. Hoe is het toch mogelijk dat een fatsoenlijke en intelligente dame als mevrouw Simons zich al jarenlang inlaat met de proleten van de NDP en zelfs hun dubieuze belangen verdedigt in het parlement. Suriname blijft één groot raadsel.

  11. We mogen er allemaal wat van vinden dat de ex couplegers, verkrachters, drugshandelaren en diverse andere ex korporaals aan de macht zijn, maar het was de wens van het Surinaamse volk om meerdere verdachten uit de gevangenis te houden anders hadden ze niet op die lui gestemd en de ze kans te geven om eruit te blijven.

  12. @Joris

    Meer dan de helft van de kiezers is te jong om van die periode te weten en verleid met verhalen over een laptop, en meer. Desondanks had DDB slechts 1/3-de van de stemmen. De meerderheid heeft hij gekocht.

  13. Recommend
    Twitter
    Sign In to E-Mail

    Print

    Reprints

    Share
    Close
    LinkedinDiggMySpacePermalink. PARAMARIBO, Suriname — Desi Bouterse has been a soldier, a coup plotter, the military ruler of this former Dutch colony, a convicted drug trafficker and, for more than a decade, a fugitive from Interpol. He remains on trial here for the killing of 15 top opponents by his military government in the 1980s.

    Related
    Times Topic: Suriname
    Enlarge This Image

    Tomas Munita for The New York Times
    A monument in Paramaribo commemorating the coup of Feb. 25, 1980.
    Enlarge This Image

    Tomas Munita for The New York Times
    Ronnie Brunswijk, a 1980s guerrilla leader, outside a former military building in Paramaribo.
    Now, Mr. Bouterse, 65, is leader of this small South American nation yet again, stirring fears of a possible return to the time when Suriname, once a magnet for Western mercenaries and Colombian drug cartels, was renowned for its openness to criminal enterprise.

    Rather than playing down his past, Mr. Bouterse has defiantly celebrated it since his election last July by Parliament. He has designated Feb. 25, when he and other soldiers carried out a coup in 1980, as a national holiday, calling it the “day of liberation and renewal.”

    And while Mr. Bouterse has said he will not interfere in the murder case against him here, he named one of his co-defendants in the trial as ambassador to France, showing little deference to the legal cloud hanging over them.

    Mr. Bouterse has also begun remaking Suriname’s governing institutions, sometimes with his own family. He put his wife, Ingrid Bouterse-Waldring, on the government payroll, paying her about $4,000 a month for her duties as first lady.

    He also named his son, Dino Bouterse, 38, convicted here in 2005 of leading a cocaine and illegal weapons ring, as part of the command of a new Counter-Terrorism Unit. Dino Bouterse, released from prison in 2008, had also previously been arrested in connection with a 2002 theft of weapons from Suriname’s intelligence agency.

    “We are witnessing the return of immorality to our small country,” said Eddy Wijngaarde, 67, whose brother, a prominent journalist, was among the 15 dissidents killed by Mr. Bouterse’s government on Dec. 8, 1982.

    Those killings, known as the “December murders,” represented a searing episode in this nation of 500,000, which gained independence in 1975. The killings opened the way for the creation of a police state supported by Cuba and Libya, which endured through the 1980s.

    The Dutch government was so concerned about Mr. Bouterse’s government at the time that it drew up an invasion plan to remove him, with logistical support from American forces, according to comments made last year by former Prime Minister Ruud Lubbers of the Netherlands. A State Department official would neither confirm nor deny the plan.

    Mr. Bouterse, who declined several interview requests, accepted “political responsibility” in 2007 for the December murders, but has denied direct involvement. Mystery still shrouds what happened, and rights groups warn that he could engineer a pardon for himself if found guilty.

    He returned to office by forging a coalition with Ronnie Brunswijk, his old nemesis in the Interior War of the 1980s, a conflict that devastated the Maroons, descendants of escaped slaves in the hinterlands.

    Since becoming president again, Mr. Bouterse has scoffed at his 1999 drug conviction in absentia in the Netherlands, for smuggling more than 1,000 pounds of cocaine to that country, saying it was “almost a joke.”

    Still, Mr. Bouterse remained free, benefiting from Suriname’s lack of an extradition treaty with its former colonial ruler. Now he has gained further immunity as head of state, with Interpol shelving its arrest order for him. He has tentatively begun traveling abroad, visiting Brazil, Guyana and the United States, where he attended the United Nations General Assembly.

    The encore for Suriname’s former strongman has led to new unease with the Netherlands. Reacting to his election last year, Maxime Verhagen, the Dutch foreign minister at the time, said, “He is not welcome in the Netherlands unless it is to serve his prison sentence.” The Dutch also ended security aid for Suriname after Mr. Bouterse’s return to power.

    But Dutch officials have recently taken a softer approach, to preserve ties. The Dutch ambassador, Aart Jacobi, declined to comment specifically on Mr. Bouterse, saying only that the Netherlands would continue monitoring drug trafficking and human rights issues here.

    Mr. Jacobi will also continue attending a yearly ceremony remembering the December murders.

    “By keeping the memory of that event alive, we may also prevent something similar from happening in the future,” he said.

    Such stances matter little to Mr. Bouterse’s supporters, of which there are many, particularly among young voters who have little or no memory of his first government.

    “He’s actually socially minded, with a soft heart,” said Raynell Fraser, 25, a public administration student at Anton de Kom University. “He is one of the few people able to develop the country by bonding all ethnic groups.”

    No other politician here is as skilled at tapping into Suriname’s populist vein, partly by denouncing the Dutch. As a light-skinned Creole who claims indigenous ancestry from Suriname’s American Indians, he has bridged ethnic divisions here.

    He is known to dance at rallies while singing Sam Cooke’s “A Change Is Gonna Come.” Before his election, he wore a Che Guevara shirt, which he has now exchanged for dark business suits.

    And he is a master in communicating not just in Dutch, the official language, but in Sranan Tongo, the language of the street. Bouterse supporters often respond to criticism of him with “Neks no fout,” which roughly translates as, “It doesn’t matter.”

    Officials here essentially made such a shrug at Dutch reports in January, based on United States diplomatic cables, contending that Mr. Bouterse continued illegal activities long after his 1999 conviction by arranging protection for a Guyanese drug lord’s smuggling operations.

    The State Department noted in March that cocaine found in sea cargo from Suriname was recently seized in Britain, Pakistan and the Netherlands, after Mr. Bouterse returned to office. But antinarcotics officials here say he is against trafficking.

    “Mr. Bouterse doesn’t want this government somehow giving space to drug-related criminals,” said Krishna Hussainali-Mathoera, a top Surinamese antidrug official.

    In a twist, Mr. Bouterse’s return was made possible through an alliance with his old enemy, Mr. Brunswijk, a Maroon who led a guerrilla war against Mr. Bouterse in the 1980s, now a king-making legislator and one of Suriname’s richest men.

    Mr. Brunswijk, 50, also knows what it means to be a fugitive from international justice. In 1999, a Dutch court sentenced him in absentia for cocaine trafficking. France has a warrant for him on drug trafficking charges. Now, both men have rights groups and anticorruption organizations here on edge.

    “It floods your mind,” said Sharda Ganga, a Surinamese political analyst, “to think that we’ve arrived back at this point.”

    We want bouta gillen en krijsen de domme aanhangers.Hahahahahahahaha nog een tijd en wijle en het wot huilen van wroeging. Ai boi oeng dong dong.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.