Verkeersbarometer

16

Iwan BraveDoor Iwan Brave – Zondag, rond het middaguur. Ik besloot wandelend naar de pinautomaat te gaan. Bewust tegen het verkeer in. De meest veilige manier in Paramaribo. Zo bevreesd ben ik van achteren geschept te worden. Uitgerekend na de bocht – waar je altijd maar hoopt dat niemand eruit vliegt – zag ik bij de supermarkt politiemensen speuren naar iets op de grond. Tussen hen een persoon in burger die, in een ietwat ongemakkelijke houding, aanwijzingen gaf. “Deze gaan ze direct zeven jaar opsluiten”, hoorde ik een omstander zeggen.

Ik dacht meteen aan een beroving, maar een andere omstander zei: “Zomaar a man nak’ a meisje kiri. En ze is helemaal door de lucht gevlogen.” Er ging een schok door me heen. Hij vertelde dat eerder in de ochtend een meisje was doodgereden en dat de persoon in burger de veroorzaker was. Ik kon het maar moeilijk bevatten dat op steenworpafstand van mijn huis een dodelijk ongeval had plaatsgevonden, terwijl ik onbezorgd lag te slapen. Een winkelier vertelde over de zeer hoge snelheid, de harde klap, de verwrongen fiets en wees naar de muur waartegen het slachtoffer gesmakt was. “De ambulance is te lang weggebleven”, beklaagde hij zich.

We hebben hier in Suriname de bizarre procedure dat bij een ongeluk, eerst de politie ter plaatse moet zijn om te constateren of er inderdaad een ambulance nodig is. Zeer dodelijk dus als ‘elke seconde’ telt. De ambulance laat meestal zo lang op zich wachten, dat van vrijwel elk ongeluk een foto in de kranten verschijnt. Niet zelden zijn slachtoffers al op slag dood of zo ernstig gewond dat het niet meer op die secondes aankomt.

Het begrip ‘verkeersbarometer’ is iets dat ik van hier ken. Het is begonnen met een macaber scorebord, ergens in het centrum, waarop het aantal landelijke verkeersdoden wordt bijgehouden. (Er is ook een hiv/aidsbarometer.) Bedoeld als awareness. Veel helpt het niet; waardoor het vooral een gangbaar woord is geworden. Menig bericht over een verkeersongeval eindigt met: ‘De verkeersbarometer staat nu op…’ Op 73 staat hij nu – althans, terwijl ik deze column schrijf. Vorige week zomaar drie doden op een dag. En dit meisje was de derde scholier in een week.

Denk niet dat die dodelijke ongevallen vooral gebeuren op grote onoverzichtelijke kruispunten of brede wegen, want die zijn er nauwelijks in Paramaribo. Nee, gewoon op locaties met de rustieke sfeer van een woonwijk. Hier in Paramaribo rij ik met dezelfde concentratiegraad die ik op de Nederlandse snelwegen aan de dag legde: één foute inschatting en je bent er geweest. Dat zou niet moeten. Voetgangers, (brom)fietsers en kinderen zijn al helemaal vogelvrij verklaard. Van de 73 slachtoffers zijn 23 bromfietsers! Wie voorrang heeft, vliegt over kruispunten. In Paramaribo ‘rij’ ik ook niet voor mijn gevoel, maar ‘navigeer’ ik, waarbij mijn ogen als een constant scannende radar fungeren.

Ik zoek naarstig naar een verklaring. Een mogelijke theorie is dat Suriname geen snelwegen heeft. Hierdoor hebben automobilisten onvoldoende het besef van het begrip ‘bebouwde kom’ en is oversteken een hachelijke onderneming. Er wordt geen vaart geminderd bij het passeren van voetgangers – er zijn nauwelijks voetpaden – en (brom)fietsers. Daarnaast zijn Surinamers ‘uitwijkers’, heb ik geconstateerd. Ik weet nog hoezeer mijn rij-instructeur erop hamerde: “Niet uitwijken, maar afremmen!” Als hier een tegenligger iets op zijn baan heeft, dan gaat die geheid op onverminderde vaart over op ramkoers. Hier kom je eigenlijk nauwelijks een ‘aanrijding’ tegen; het zijn je reinste verkeerscrashes met een ravage die ik alleen kende van zware ongelukken op snelwegen.

Toch groeit de awareness. Op de radio zijn er gesponsorde spotjes – ‘Elke verkeersdode is één te veel’. Een stichting plaatst sinds kort per slachtoffer een gedenkteken waar het fataal is afgelopen. Het is wachten op de overheid. Want zonder flitspalen, een effectief boete-inningssysteem en pittige sancties, blijft de ‘bebouwde kom’ een mijnenveld en is het duimen dat je (kind) weer levend thuiskomt.

Iwan Brave

- Advertentie -

16 REACTIES

  1. Nou Iwan ik heb 6 maanden lang in Suriname elke dag naar mijn werk op en neer gefietst, 30 minuten rijden maar liefst heen en terug weer 30 min, ja ik moet toegeven dat ik 3x per dag het risico liep om een ongeluk te krijgen, gelukkig niet gebeurd….
    Maar ik waag me gerust wéér in het verkeer op de fiets.

  2. Het verkeersprobleem is meer een probleem van ruimtelijke ordening en het is heel simpel:
    -Langzaamverkeer schijnt geen rechten te hebben in Suriname. (brom)Fietsers horen op Fietspaden thuis
    -Voetgangers horen op Voetpaden thuis.
    Wie durft het anno 2010 nog met de fiets over de kwatta of over de gemenelandsweg te rijden? Zelfmoordpoging??
    Maak van Paramaribo een een fiets stad door simpelweg fietspaden en voetpaden aaan te leggen. Een fietser of bromfietser hoort niet thuis op de kwattaweg, ook niet op de gemenelands weg.
    Maar ja, het is praten aan dovemans oren, want allen autos hebben rechten in Suriname.
    Het probleem moet worden gezocht bij de gezagsdragers die geen beleid hebben t.a.v. langzaam verkeer, omdat alles wat de klok slaat in Suriname, Autos betreft. Langzaam verkeer, daar hebben ze schijt aan!

  3. En toch hoor Iwan, “je kunt beter over een fiets lullen, dan over je lul(laten) fietsen”.

    In het huidig verkeer van Suriname is fietsen zonder meer vragen om problemen. Ergo, het is een levensgevaarlijke onderneming.

  4. als je zelfmoord wil plegen,dan moet je in
    suriname,aan het langzaam verkeer deel nemen
    in de auto is het iets veiliger.
    men rijdt daar,als of men haast heeft,maar
    nergens naar toe hoeft.
    ik heb het mee gemaakt,dat ik moest springen
    als voetganger,anders was het met me gebeurt
    hier op het forum,praat men van alles en wat,
    er wordt gescholden en beledicht.
    maar als het over het verkeer, of berovingen
    gaat,hoor je niemand er over.
    het verkeer in suriname zit in de mentalitijd
    van de besteurder

  5. Een auto is een moeilijk vervoer middel,niet
    ieder met rijbewijs kan dat goed besturen .
    Surinamers zijn de laaste 15jaren gehaastig
    en ongeduldig terwijl als zo makelijk is geworden op de wereld .Laat de regering Tram en sneltrein laten rijden laat dat voor China over .Hopend dat de politie HART optreed tegen misbruikers

  6. Aanvallend!

    Het is al lang bekend dat je in Suriname als automobilist “aanvallend” moet rijden. Zolang die mentaliteit er niet uit is, zullen er vreselijke ongelukken gebeuren.
    Om vaart te maken moet je er voor zorgen dat je als eerste op de weghelft dan de tegenligger komt. Die gaat dan uitwijken met alle nare gevolgen van dien.

    Er ligt een zware taak voor de ministers van OW&V en Juspol. Ook ligt de automobilist een cursus beschaafd rijden te wachten en dienen alcoholcontroles vaker te geschieden. In het verleden ben ik door een dronkelap geschept.

    Veel wegen in Suriname hebben electriciteits palen er langs lopen op een halve meter afstand. Tweebaans wegen die niet breder gemaakt kunnen worden omdat de el.palen te dicht bij staan. Neem nou de hele Kwattaweg.
    Kan geen fietspad komen want dan hebben de voetgangers geen ruimte. Het wordt een zware klus om al die palen te verwijderen.

    Iemand schreef dat er geen aandacht is voor het langzame verkeer. Dat is waar! Dus dient de overheid zich hiervoor aangesproken te voelen en maatregelen te treffen.
    Zodanig wet maken dat als iemand een ander met schuld blijvend lichamelijk letsel toebrengt of dood rijdt, de schuldige zijn/haar leven lang voor de zorg en welzijn van het slachtoffer of diens nagelatenen op zich moet nemen. Wie het ook is! Niet zo lang geleden heeft een jongeman zonder rijbewijs zijn moeder naar haar werk op JusPol gebracht en op de terugweg een geheel gezin kapot gereden. Wie zorgt nu voor de achtegeblevenen?

    De persoon die mij toen heeft aangereden rijdt nog steeds en drinkt nog steeds.

  7. een aantal belangrijke zaken moeten gebeuren in Suriname:
    – verkeersveiliger maken van wegen (voet-/fietspaden)
    – strengere controle op de weg (actief surveilleren en niet passief alleen maar road blocks)
    – niet alleen afstraffen van klassieke gedragingen als rijden door rood, maar ook snijden, te felle koplampen voeren, expres rijden op verkeerde rijstrook, midden/half op de weg parkeren etc. moet worden afgestraft
    -verkeersfatsoen bijbrengen via de media aan ALLE verkeersdeelnemers (dus ook voor voetgangers die midden op de weg blijven dansen als een auto met 80 km/u komt aanracen)

  8. Tranen of..

    Met die 4 miljoen US, sorry SRD, die nu gebruikt wordt voor een “opknapbeurt” en een feessie, konden ze minimaal de straten in het centrum opknappen.
    Das nou een begin.

    De burgers hebben het voor het zeggen, een feessie of weer een tranendal!

  9. boom langs de palmentuin zucht en zegt: waar zijn al die ezels en koeienwagens gebleven.
    Oooo,,, nu weet ik het, die koeien en ezels
    trekken tegenwoordig de wagens overdekt.

  10. Iedereen weet wat er moet gebeuren. Zo zal de infrastructuur moeten worden aangepast. Reken op 50 miljoen euro voor de komende 10 jaar.

  11. Er zijn een aantal zaken waar je Holland, de slavernij, de overheid, tienerzwangerschappen, een-ouder gezinnen en boslandbewoners niet de schuld van kan geven…

    a) asociaal rijgedrag
    b)die agoe stal die binnenstad heet

    Mensen moeten leren eigen verantwoordelijkheid te nemen voor wangedrag

  12. Een handje vol Surinamers houden er gewoon een moorddadige rijstijl opna. Hebben zij geen voorrang dan dwingen zij die gewoon af van overige verkeersdeelnemers. En die gasten brengen het totale verkeer in gevaar met het bekend gevolg.

    Aan de andere kant beheersen sommige volksstammen niet die sociale vaardigheden om wanneer nodig mogelijk die ander te laten voorgaan. Bijvoorbeeld bij het rijden op de doorgaande baan op een T-kruising en je door een file toch niet kunt doorrijden.

    Voorrang dien je beleefd te vragen. In die gevallen druk ik wel door met die grote bumper ja. Ik werk niet mee aan dwingelandij.

  13. Das
    Aanvallend!

    Het is al lang bekend dat je in Suriname als automobilist “aanvallend” moet rijden. Zolang die mentaliteit er niet uit is, zullen er vreselijke ongelukken gebeuren.
    Om vaart te maken moet je er voor zorgen dat je als eerste op de weghelft dan de tegenligger komt. Die gaat dan uitwijken met alle nare gevolgen van dien.

    Das
    Dan zal de Overheid het aanvallend rij gedrag van de bestuurders moeten ontmoedigen door hogere boetes te eisen voor zulk rijgedrag. Mochten de bestuurders de maximum snelheid op die rijstroken overtreden.

  14. hallo, binnenkort kom ik naar suriname vanuit a’dam. ik ben nog niet in uw mooie land geweest maar hoorde dat je het vooral erg rustig aan moet gaan doen. als ik zo de columns lees over het verkeer, dan lijkt het toch alsof het er druk aan toe gaat. hier in a’dam doe ik alles op de fiets behalve als het glad is of hard regent. ik hoop in suriname ook te kunnen fietsen! gaat dat lukken? met vriendelijke groet, joke (v en 64jr)

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.