Dubbelgevoel

9

Iwan BraveDoor Iwan Brave – Zijn overlijdensadvertentie is in de krant verschenen. Met een foto zoals men hem vroeger heeft gekend. Jong, vitaal en gaaf. En niet zoals hij er in zijn laatste weken erbij lag. Gesloopt, versneld verouderd en tot op het bot uitgeteerd door de slopende en genadeloze ziekte kanker. Donderdagochtend blies Orrin Jardine (51) zijn laatste adem uit.

Hoeveel woorden ik er ook aan besteed; van binnen kan ik maar niet de juiste vinden, voor wat ik de afgelopen maanden van dichtbij heb meegemaakt. Het was in elk geval een kennismaking met de dood die tergend langzaam en onomkeerbaar bezit had genomen van een dierbare. Je kon slechts machteloos toekijken hoe het leven gestaag uit hem verdween. De ogen die zo nu en dan opflakkeren, terwijl het lichaam onherstelbaar verschrompeld is. In Orrins geval was het een doodstrijd met hoop tot het allerlaatste moment. Zonder die hoop had hij wellicht al veel eerder losgelaten. En niet zozeer uit angst voor de dood. Hij wilde vooral voor zijn jonge kinderen blijven. Een pure altruïstische motivatie.

Ik heb mij gekweten van stervensbegeleiding. Maar dan in voorzienende zin. Het was Orrins moeder die de zware last had een doodzieke te verzorgen, nota bene haar eigen zoon. Hij had uitwendige kanker op zijn meest intieme deel. Ga daar maar aan, vooral als het tot aan vier maanden geleden niet als zodanig was vastgesteld. Verstoken van gezondheidszorg lag Orrin op een obscure locatie weg te kwijnen als een verschoppeling. Want vele ‘vrienden’ dachten aan voodoo. Dan ben je in een tropisch ontwikkelingsland vol bijgeloof overgeleverd aan de demonen. Orrin had uit wanhoop een gang gemaakt langs luku- en dresiman. Die wisten te vertellen dat iemand ‘uit jaloezie iets op hem had gezet’. Een oudere vrouw had bij het zien van zijn tumor zo angstig geroepen dat hij wegmoest, dat Orrin vertelde: “Het leek alsof ze een demon op me zag zitten.”

Als ‘iedereen’ je in de steek laat, dan is daar gelukkig altijd nog God. Zonder dat hij al wist wat de kwaal was, concludeerde Orrin uiteindelijk: “Niemand heeft mij iets aangedaan. Ik verwijt niemand iets.” Daar begint het mee: jezelf bevrijden van een hoop angstaanjagende onzin. “Ik heb mijn leven in handen van God gelegd”, zei Orrin, die om vergiffenis had gevraagd omdat hij had gebeden om te sterven. “God heeft mij leven gegeven en ik heb het niet gewaardeerd”, was hij tot inkeer gekomen. Dat vond ik zo krachtig dat het mij extra inspireerde hulp voor hem te zoeken. Mijn doel was vooral erop gericht dat hij een menswaardig ziekbed had.

Na het artikel dat ik in juni over zijn smartelijke situatie schreef, kwam hulp op gang van barmhartige medeburgers: medisch, financieel en geestelijk. Toen daar de uroloog was die hem kosteloos wilde opereren, hadden we nog geen geld om zijn ligdagen te bekostigen. We klopten aan bij de overheid voor een ‘sociale kaart’. Het werd een bureaucratisch geloop van het kastje naar de muur. Kostbare tijd ging verloren. Ik schreef een brandcolumn. Dat leidde tot een gulle cheque van een bedrijf én een ‘sociale kaart’ van Volksgezondheid! Rap verzwakkend bleef Orrin hopen. Maar toen was de uroloog uitlandig. Bij diens terugkomst werd een operatiedatum geprikt. De operatie bleef echter de afgelopen weken uit vanwege tbc-gevallen in het enige ziekenhuis dat met een ‘sociale kaart’ werkt, waardoor maar geen opnameruimte vrijkwam voor Orrin.

De kanker was nu eenmaal daar, we hebben het te accepteren. Maar moeilijk te verteren is wat iemand concludeerde na Orrins dood: “Als je arm bent in Suriname, dan crepeer je.” Inderdaad: eerst geld dan levensreddend ingrijpen. Ik heb altijd gedacht dat het andersom was in een ‘geciviliseerde maatschappij’. Veel hartverwarmende barmhartigheid kwam los naar aanleiding van mijn artikelen, maar het Surinaams sociaal-maatschappelijk systeem is killing. Een dubbelgevoel waarvoor ik geen plek kan vinden. Maar dankbaar dat Orrin verlost is.

Iwan Brave

- Advertentie -

9 REACTIES

  1. I rest my case!(vorige blog van Iwan)

    ik hoop dat Orrin eindelijk de rust krijgt, die hij afgelopen tijd niet heeft kunnen krijgen.
    ik wens de nabestaanden heel veel sterkte bij het verwermen van dit verlies.

  2. Beste Iwan,

    Mijn oprechte deelneming voor jou en zijn nabestaanden.

    Heel speciaal tot zijn kinderen:
    Een extra bemoediging toegewenst voor jullie, zeker wanneer het gewone leven doorgaat en de omgeving vindt dat je er nu over heen moet zijn. Heel veel sterkte. Moge de Here jullie altijd bijstaan. Blijf op Hem zien. Hij is de bron van kracht en troost.

  3. Een autorit van Paramaribo Zuid-Oost naar Paramaribo Noord-West zal al gauw aan het licht brengen hoe gemiddeld a-sociaal wij hier wel zijn.

    Geef mij die goeie ouwe tijd maar weer toen een wakend oog of oorvijg van de buurman/vrouw gemeengoed was.

    Als je thuis durfde te vertellen kreeg je nog een baksis erbij.

  4. Ikheb dat stuk gelezen en voor
    die man gebeden voor een korte strijd omdat ik vanuit mijn professie wist dat dit een ongelijke strijd

    zou zijn. Moge GOD deze goede MaN een rustige reis bereiden en aan fam.Mijn oprechte medeleven.

  5. “Als je arm bent in Suriname, dan crepeer je.” Inderdaad: eerst geld dan levensreddend ingrijpen. Ik heb altijd gedacht dat het andersom was in een ‘geciviliseerde maatschappij’

    Ja en…, wat is daar opeens nieuw aan, of ben je nu pas wakker geworden?

    Dit gebeuren is nu eenmaal de harde realiteit in Suriname, altijd al geweest ook!

    Jij dacht dat je in een ‘geciviliseerde maatschappij’ leeft, nou vergeet het maar!
    Onbeschaafde graaiers/idioten hebben immers al sinds mensenheugenis de touwtjes in handen.

    In je vorige column eerst alles verheerlijken van Suriname.
    En nu zielig doen?, nee broeder, ook dit zal wel een doel hebben!

    Ik hoop dat je nu weer met beide benen op de grond staat, i.p.v. onzin uitkramen, liggend vanuit je hangmat.

    Je ziet het, God zal ook jou, je oogkleppen doen afnemen.

    Zolang, de Surinaamse politiek, eigen/privé belang voorop stelt, hoop ik niet dat jij ook ooit ziek wordt, want dan is het te laat!

    En arm of niet…
    Vroeger was er ook een tijd, dat je met geld helemaal niks kon kopen!

    Sterkte voor je vriend.

  6. Verlost!

    Dapper om het voor Orrin op te nemen de afgelopen maanden. Dapper om als vriend een weg te willen openen voor verzachting. Dapper om de begeleidng op je te nemen Iwan.

    Er zijn vele ziektes die voor ellende zorgen tijdens het leven. Maar deze ziektes zijn verdwenen, na het leven. Orrin is ervan verlost! Maar ook de mensen om hem heen, ook jij Iwan; ook jij bent net als Orrins moeder verlost van de pijn en het lijden van Orrin.
    Daarom zeggen sommige gelovigen dat het leven na de dood nog mooier is dan ervoor.

    In een ontwikkelingsland met bepaalde etnische samenstelling kom je al gauw op Voodoo, Guna-guna, Blaka batra, Kroi, Wisie,
    Takroe-sanie en gevulde Kwie-Kwie terecht.
    In Haiti is er een hele economie op gebouwd.
    Helaas kon niemand die verschrikkelijke aardbeving die kwalificaties geven.

    Beste Iwan, langzaam leer je Suriname echt kennen. Je bent er waarschijnlijk nog lang niet. Want het is al heel lang zo dat armen in Suriname creperen. Het sociaal maatschappelijk leven in Suriname is op een bepaald moment verandert. Het is ieder voor zichzelf en God voor ons allen geworden toen de tijden bitter werden. Toen de schappen leeg waren en ons geld niets waard was. Dat was de ommekeer.

    Hoop dat je niet arm wordt in Suriname Iwan, want dan wordt het leven na je dood, veel mooier dan ervoor. En dat wens ik je niet toe, omdat je me met je colums soms blij hebt gemaakt en soms ook wakker gemaakt.

  7. Ongelovelijk,maar ja..het zij zo.Zo zijn er meerderen als orrin alleen die sterven eenzaam en alleen.Wij hebben geen hulp van niemand nodig..wordt er geschreeuwd…,zonder hulp redt je het niet,daar zijn wij surinamers te groen voor,rijdt maar langs kwatta..antondrachtenweg,rainville,enz…de rijken worden rijker en de armen gaan ten onder,en in het parlement is men aan het bekvechten.en twissten wie meer macht kan krijgen.mIJN ARMEVOLK surinaamse broeders…mijn god,,mijn god wat hebben jullie gedaan….gestemd op een stelletje koeien…

  8. Godsdienst is egoïsme en egoisme is geloof. Wat een onzin, god doet dit god doet dat…bullshit en dat noemt men naasten liefde…men laat de ander liever creperen met god als enige hulpmiddel. God is een fantasie van slechte mensen. Slechte mensen dat jullie zijn…zeker ieder voor zich en god voor ons allen he. Daarom sterf met jullie geloof- en bijgeloof en het zal nog vele generaties duren voordat de in het verleden onderdrukte volkeren geheel hersteld zijn van het trauma dat zij in al die eeuwen hebben opgelopen door het geloof in hun zelfbedachte vervloekte god. Beste Natuur maak schoon schip met al de gelovige figuren aldaar en laat ze maar zo snel mogelijk het tijdelijke voor het eeuwige verwisselen. Niet alleen krin kondre maar ook krin yeye. Geen medelijden precies zoals hun god geen medelijden heeft gehad met onze voorouders. Oog om oog en tand om tand.

  9. Hallo Iwan,

    Er moet mij vandaag 1-ding van het hart. Ik wilde je dit al de eerste keer zeggen, maar goed het is nog niet te laat. Toen ik jouw portret voor het eerst zag op waterkant dacht ik meteen “die man lijkt op een duivel”, hij bedoeld zichzelf als hij over de duivel(dus godsdienst) spreekt. Alleen jouw horens ontbreken nog, die krijg je eerdaags in de hemel van jouw god op jouw kop aangestamt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.