Rijst met zout

19

Iwan BraveDoor Iwan Brave – “Drie jaar, een maand en elf dagen”, antwoordde ik op de vraag van een vroegere collega hoe lang ik was weggeweest. “Als je zo precies hebt zitten tellen, dan moet je Suriname wel heel erg hebben gemist.” Eigenlijk wou ik me verzetten tegen haar conclusie – want in het vliegtuig had ik alle tijd om na te tellen en te overdenken. Maar ik vond het een mooie gedachte.

Wel heb ik het leven in Amsterdam bewust van dag tot dag genomen om daadwerkelijk niet verscheurd te raken, vanwege mijn gezin dat in Suriname was achtergebleven. Zoals een Hindostaanse onderneemster als taxiklant tegen mij zei: “Als je bij je kinderen bent, dan smaakt rijst met zout overheerlijk. Maar als je ze niet bij je hebt dan smaakt rijst met kip naar niets.” Ze verlangde sterk naar Suriname, maar vanwege haar kinderen en kleinkinderen kon ze zich niet lossnijden. “In Nederland is het alleen werken, werken, werken maar je krijgt er niets voor terug”, dramatiseerde ze ondanks haar materiële succes.

Hoewel ik dagelijks heerlijk at, wist ik precies wat ze bedoelde. In Suriname had ik na noeste arbeid, meteen een groot welzijnsgevoel dankzij het overweldigende groen en de ruimtelijkheid. En met slechts de helft van mijn Nederlandse inkomen leef je er als die spreekwoordelijke god. Bovendien hebben de kinderen emotioneel meer aan een ‘armere papa’ dicht bij ze dan een zogenaamde ‘rijke papa’ in Nederland die regelmatig cadeautjes stuurt. En hoewel ik er onbepaalde tijd voor had uitgetrokken, was ik – volgens doelstelling – lichamelijk en mentaal weer totaal hersteld. ‘Wat wil je nú in het leven?’ vroeg ik mezelf innig af. Mijn hart antwoordde: de kinderen zien opgroeien en hun toekomst míjn project te maken. Een aanwezige vader zijn. Met Suriname als meest realistische thuisbasis.

Dat is het mooie van tijd. Ligt het voor ons dan moeten we er niet aandenken hoe lang het nog gaat duren. Maar eenmaal achter ons, is het alsof je je in een flits met een tijdmachine hebt verplaatst. En zo ligt ineens drie jaren Amsterdam tussendoor weer achter mij. Hoewel geëngageerd, had ik mij in die tien voorgaande jaren in Suriname vooral opgesteld als beschouwende journalist, waardoor de Surinaamse realiteit toch op afstand bleef. Maar nu heb ik mij voorgenomen geen toeschouwer te zijn.

Gek, alsof ik nu pas echt klaar voor ben. Waarschijnlijk omdat ik destijds in 1996 Nederland ontvlucht was als gefrustreerde ‘allochtoon’ om in 2006 Suriname als getuimelde drugsverslaafde weer te ontvluchten. Door de snelle westerse ontwikkelingen was Amsterdam ‘mijn Amsterdam’ van vroeger niet meer. Hierdoor was ik ook de afgelopen drie jaar vooral een toeschouwer. Met voor het eerst in mijn leven het beklemmende gevoel van ‘ontheemd’ zijn tussen twee landen. Nadat ik mezelf terdege had overtuigd dat het nu niet wederom om een vlucht ging, ben ik tussen de oren huiswaarts gekeerd. Lekker rijst met zout eten.

Ach, beschouwen zal ik altijd. Dat is nu eenmaal de aard van het beestje. “Zie je veranderingen?” word me steevast gevraagd. Hoewel veel trager, vertoont ook Paramaribo zichtbare en bemoedigende veranderingen. Zo is het centrum opvallend schoner. Ook de Centrale Markt is een verademing. Beslist niet meer die agupin – zwijnenstal – van enkele jaren geleden. Maar een aangenaam exotische markt waar het prettig vertoeven is. En de stadsverlichting straalt overal volgens internationale maatstaven. Aan vooral details is te merken dat Suriname gevoeliger wordt voor ordening en vooruitgang. “Het kan beter maar ze doen hun best”, zeggen ze hier.

Bij de Vreemdelingdienst kreeg ik binnen vijf minuten een visumverlenging van zes maanden cadeau! Nu kan ik op mijn gemak een verblijfsvergunning aanvragen. Op de muur prijkte: ‘Vreemdelingen van Surinaamse origine mogen aanvragen: verblijf voor bepaalde tijd OF onbepaalde tijd.’ Wauw! En ik hoef al geen werkvergunning aan te vragen. Tegen een beambte zei ik complimenterend: “Zo wordt er toch nog enigszins invulling gegeven aan de Toescheidingsovereenkomst.” Hij glimlachte: “We komen de mensen tegemoet.” Met het zonnige gevoel van welkom stak ik daarna fietsend de drukke weg over. Maar niet voordat ik mezelf nadrukkelijk had ingeprent: ‘Eerst réchts kijken, dan links’. Want het Surinaamse autoverkeer is onveranderd razend en dodelijk.

Iwan Brave

- Advertentie -

19 REACTIES

  1. woensdag, 27 januari 2010 00:29
    Paramaribo – Twee mannen hebben zondagavond twee toeristen nabij hun hotel aan de Domineestraat op brute wijze beroofd. De vakantiegangers, twee vrouwen, kregen klappen en slagen en werden van hun waardevolle spullen beroofd. “Ze waren gewapend”, zegt een geëmotioneerde Arie Verhoef, die de vrouwen te hulp schoot. Arie, een andere collega en de twee vrouwen …

    die hier zijn voor een symposium, kwamen terug van een etentje en waren op weg naar hun hotel. De dames liepen voorop toen ze werden aangevallen door het roversduo dat hen had opgewacht. Arie en zijn collega schoten de dames te hulp, maar de rovers haalden een wapen tevoorschijn; de mannen moesten hiervoor terugdeinzen.

    Er werd om hulp geroepen, maar gezien het late uur werd daarop niet gereageerd. Arie rende de weg op, omdat op dat moment een wagen langsreed. Doordat hij midden op de weg stond, moest de bestuurder wel stoppen. De rovers, die doorhadden dat ze de situatie niet meer onder controle hadden, rukten nog een tas en een halsketting van een van dames weg, voordat ze in een gereedstaande auto stapten dat in volle vaart wegreed. Intussen was de politie ingeschakeld. Het viertal blijft nog een week in Suriname en in deze periode zullen ze elkaar financieel ondersteunen. Volgens mij verkeert suriname in een criminalitiets crisis. Zout!!!

  2. Ja, Iwan Brave,
    SME draait of..is op weg om te “draaien”.. als een “tornado”!
    Ik ben er de laaste jaren telkens geweest om tot DE/ZE conclusie te komen.
    De tijd zal wel leren of dit terecht is; feit is dat vele veranderingen “zichtbaar” te merken zijn.
    Ik ben het met je eens dat m e n verdomde ut moet kijken coor het verkeer, dat nogsteeds “DUIVELS” is..
    De Chinezen doen hun best om ook “een steentje” bij te dragen aan de ontwikkelinge/en van het land! Ik ben daar ook getuige van geweest.
    TAN BUN Iwan,
    No tapu bribi ini yu srefi nanga den pikinwan tu,
    Orrie en zonen

  3. Na 3 jaar komt Iwan terug en het valt direct op. Veel van de negatieve verhalen over SME die we hier op het forum horen kloppen totaal niet.
    Blijkbaar zijn er een stel SuriNeds op het forum die niet instaat zijn SME te bezoeken en als doekje voor het bloeden maar allerlei negatieve verhalen schrijven en de schuld van hun ‘strafverblijf” in NL aan de politicie wijten.

    Misschien moeten ze eens leren sparen, een bijbaantje nemen en een ticket in het laag seizoen boeken. 😆

  4. Theo heeft gelijk.
    Als toerist wordt je belazerd waar je er bij bent. En dit heeft te maken met de zeer grote armoede in Suriname. Men is gewoon radeloos!
    En nu kunnen jullie wel gaan roepen, “de Chinezen werken” wel hard etc. Maar, waarom haalt men zoveel Chinezen naar Suriname om het werk te doen terwijl er zoveel werklozen in Suriname zelf zijn?

    Waarom geeft de Surinaamse overheid, gemeenschappelijke bodemschatten weg voor een appel en een ei, en gebruikt men het argument, dat de multinationals anders ergens anders ‘goud gaat halen’ als Suriname het niet goedkoop wil ‘verkopen’?
    Dit soort manier denken en manier van besturen, zijn de oorzaak van toenemende criminaliteit in Suriname. De bestuurders zijn dus zelf verantwoordelijk voor de criminaliteit in Suriname en de leed die zich hiermee brengt!

    Een welvarend land heeft minder criminaliteit dan een land waar bijna iedereen werkloos is of van het minimum moet leven. Terwijl Suriname in principe een rijk land is!
    Men kan in Suriname geen zaken doen, men is bang en durft niets zelf te doen, wel ruzie, dat wel weer. In plaats om mekaar te bevechten kan men die kracht beter gebruiken om goed te onderhandelen met multinationals!

    Terwijl de doorsnee Surinamer, wel alles bereikt in het buitenland. Ik ken Surinamers met ressorts, zelfs in Afrika!

    In Paramaribo zijn er bijna geen voetpaden. Je moet iedere keer over de straat (waar auto rijden) lopen om ergens te komen. Spookachtige ruïnes staan op instorten in de binnenstad van Paramaribo, maar mogen niet gesloopt worden omdat dit behouden moet blijven als aandenken aan de koloniale tijd.
    Suriname kan hiertegen ook protesteren, maar hier ontbreekt alweer de moed om dit te doen.

  5. Meneer Brave heeft zijn eigen kijk op de zaak daar in Sranang Kondre, moet kunnen,
    en dat geldt ook voor anderen, ik de mijne
    Ooit ben ik daar verdwenen van het toneel om niet meer terug te keren, om te er te wonen dan, wie o wie, er tussen door ben ik wel teuggeweest ja, maar elke keer trek ik de conclusie weer, dat bepaalde gasten het voor het zeggen hebben, naturlijk is wel wat veranderd, en gaat het velen voor de wind
    maar veel mensen e njam a pina dape,
    en je oude dag daar is toch anders als hier, maar goed, echt negatief zal ik niet zijn over de plek waar ik vandaan kom, of het daar ooit echt, echt heel goed zal gaan, die tijd zal ik niet meemaken, ik lig dan al in het stof!!!

    Ferdinand Hossenbux

  6. ik ben net terug uit Suriname , een ding dat ik van deze site weet , dat niet alle nieuws klopt met de werkelijkheid. te veel drama en fantasie.

  7. Het is hoe je je zelf opstelt in situaties.
    Laten we eerlijk zijn , heb je connecties dan kun je meer doen dan je buurman.
    Er zal niks veranderen.
    Beste bradas op het forum, schakel nu je emoties uit en denk goed na.

    Het is afwachten tot de oude garde niet meer bestaat. En dan nog zal een nieuwe regering veel te doen hebben.
    Reken maar op 20 jaar verder…
    Sorry maar dat is realiteit.

  8. De vele reacties getuigen van actieve belangstelling voor ons land.
    Ik ben het met Iwan eens dat er heel veel in positieve zin is veranderd. Naar suriname kijken is vaak welke bril je op wil hebben. Ben ik er op werkbezoek dan kijk ik naar relevante zaken. Dan zie je dat er veel particulier initiatief is, maar te weinig resultaat op overheidsniveau. Of er daar op korte termijn grote vooruitgang op sommige terreinen valt te boeken, betwijfel ik.
    Het is vaak een kwestie van verandering van mentaliteit binnen deze gelederen. Mensen zitten vast geroest op plekken waar enige flexibliteit en visie vereist is. Maar goed dat is nu eenmaal een gegeven, waar ik niet veel aan kan doen. So I rest the case.
    Ben ik op vakantie dan kijk ik naar alle ergenissen die op positieve wijze veranderd c.q. verbeterd zijn. Dan ben ik het wel eens met Iwan. Zo kan ik van mijn vakantie genieten. ik neem wel altijd 2 dagen de tijd om een analyse te maken van de situatie. Dan valt mij inderdaad op dat Suriname voor iedereen een andere betekenis heeft. Heb je de goede naam en de juiste connecties, dan ben je binnen. Zo niet dan is het vechten om te kunnen overleven. But whats new?
    Ben ik elders op vakantie dan vergeet ik ook nooit even te kijken wat anders is in vergelijkbare situaties in Suriname.
    Dan komen we er echt niet zo bekaaid af.
    Ik ben bang dat we Suriname teveel vergelijken met Nederland. Was je hier in het midden van de vorige eeuw, dan zou je ook weten wat pinaren is. Gelukkig is dit een sociale staat, anders zouden velen anders piepen.
    he4t is vaak wat belangrijk is in je leven, welvaart of welzijn. Iedereen beleeft dat anders.
    Zelf heb ik het beter dan de gemiddelde man/vrouw hier, maar geloof me, ik zou zo ruilen voor minder in Su.
    Ben niet ontevreden, maar de vraag is waar kan je echt genieten van je bestaan als mens?? ik weet het wel voor mezelf.
    Surname blijft ondanks alle hebi’s een prachtig land om te vertoeven. Toch??????????????

  9. Inderdaad zijn er een heleboel SurNeds die het allemaal beter weten en met (vaak) negatieve feiten over Suriname (die een land is in ontwikkeling) komen. Feit is dat er geen oplossingen voor hun “geconstateerde feiten” worden gegeven. Suriname heeft behoefte aan deskundig geschoold kader op allerlei gebieden. Men zal in Suriname niet zoveel verdienen als in het buitenland, maar als men zo graag een beter Suriname wilt dan zou ik zeggen schouders eronder en niet te veel klagen over de situatie maar echt DAADWERKELIJK aan een oplossing werken. Ja ik weet dat klagen veeeel makkelijker is maar of dat iets zal opleveren???

  10. Zeg maar dat elke burger zich 100% inzet om suriname beter te maken. Toch ben je ook afhangklijk van de regering die goede sturing moet geven aan het proces van ontwikkeling. Een regering mag nooit het buitenland bevoordelen en zijn eigen volk zwaar benadelen, in geen enkel overkomst of deals mag dat gebeuren zoals het gebeurd is in suriname met Im-Gold. Anders is onze inspanning tevergeefs, is water naar zee dragen. Welke blank land in de wereld zou een deal met derde wereld land sluiten zoals wij gedaan hebben met Im-Gold. Zo stom zijn de blanken dus niet. Misschien hebben wij last van een slaven mentaliteit, omdat wij dat van onze bestuurders accepteren.

  11. Er zal eens een mentaliteitsverandering moeten zijn. Het zal ongetwijfeld een lange en moeizame proces zijn maar het moet eens gebeuren. Dit proces afschuiven op de volgende generatie zal het alleen maar moeilijker maken, maar is ook de makkelijkste manier om weg te lopen voor de problemen.

  12. Wat betreft de ontwikkelingen in Su zijn wij grotendeels afhankelijk van de overheid…. Wat wel belangrijk is dat surinamers moeten onthouden dat Suriname niet zal opbloeien als er steeds zo negatief wordt gekeken naar een oplossing en dat surinamers naar Ned gaan/willen en zo dus hun eigen land niet helpen opbouwen. Één ding wat zeker is Ned wordt wel opgebouwd met surnaamse inbreng!!!! Wat zijn wij toch domme mensen alleen maar klagen maar ons land de vernieling in helpen doen we immers zelf. Mijn voorstel zou zijn met zijn allen terug en zelf ons land helpen opbouwen. Daar geloof ik in…. u toch ook? Het vertrouwen in je land moet je voelen, want als je in su bent dan heb je echt het gevoel ontspannen te zijn in zo’n heerlijk land. Wel geef ik toe dat we steun zullen hebben van Ned. Dus ik hoop dat er gesprekken zullen vorderen, alleen zo zullen er veel surinamers terug gaan naar het heerlijke Suriname….

    Sassie

  13. A long time ago I knew a guy that said he wanted to run a car wash, largely for the same types of reasons. He ended up getting sick and passing away before he could ever realize that dream, but I always wondered what would have happened had he been able to move forward. Keep us posted as I think it would largely answer that quntisoe!

  14. señores,tambien tendria que estar penalizado con la ley,el hablar sin saber y mentis sobre lo que no se sabe,en vez de hablar tanto,hagan una simple prueba,cojan un contador convencional o digital coloquen una carga,bombillas,radiadores,etc.Dejarlo funcionar un dia sin este aparato,otro dia hagan lo mismo pero con el ahorrador.Hay tienen la respuesta verdadera.SI FUNCIONA .COMPROBARLO ANTES DE HABLAR

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.