Broodnodig

11

Iwan BraveDoor Iwan Brave – De grote vakantie in Suriname is begonnen. En op 1 oktober begint weer het nieuwe schoolseizoen. Deze datum, waarop ook het nieuwe parlementaire zittingsjaar begint, wordt menigmaal door lerarenbonden en andere maatschappelijke organisaties aangegrepen om de regering onder druk te zetten voor betere sociaal-economische omstandigheden. Velen zullen zich nog die roerige beginjaren negentig kunnen herinneren onder het mom van: ‘Geen brood, geen school!’

De lerarenbonden hebben ook altijd de perfecte timing tijdens examenperiodes de strijdbijl op te rapen. Scholieren zijn daarom het afgelopen decennia in Suriname letterlijk het kind van de rekening geworden. Vrijwel elk jaar is het slagingspercentage van het basis- en voortgezet onderwijs schrikbarend laag. Dit ook nog eens binnen het kader van een hopeloos achterhaald onderwijssysteem en belabberd schoolmateriaal.

Toen ons zoontje Daniël naar een privé-peuterschool ging, kwam hij vrijwel elke dag met een werkstukje thuis of een nieuw liedje. Maar nadat we hem voor de kleuterklas op een openbare school hadden ingeschreven, kwam hij eens per twee weken met iets onbeduidends aanzetten. Dit stond los van het enthousiasme en de inzet van de juffrouw, want Daniël ging met veel plezier naar school. Maar vaak gebeurde het dat een juffrouw ziek was waardoor één juffrouw moest waken over twee overvolle klassen.

Niet op alle openbare scholen is het overigens kommer en kwel. Het is ook een kwestie van goed management en begeestering van leerkrachten of een school er goed voor staat, ondanks de beperkte financiële en materiële middelen. Maar in Suriname kan je niet zomaar ergens je kind inschrijven; het is wettelijk gebonden aan de buurt. En elk jaar is het een hels karwei voor ouders om hun jongste kroost ingeschreven te krijgen. Zo was ik een keer al vier uur ’s ochtends in de rij gaan staan voor Daniël en was het desondanks niet gelukt hem op die ‘betere school’ in de buurt ingeschreven te krijgen. Want scholen hanteren – begrijpelijk – de stelregel dat broertjes en zusjes van reeds ingeschreven leerlingen voorrang hebben.

Die andere zogenoemde ‘mindere’ school was qua sfeer, pedagogiek en enthousiasme van de onderwijzers niet echt slecht. Maar door geldgebrek rook je bijvoorbeeld de verstopte toiletten al op afstand. Twee jaar geleden heeft mijn vrouw Daniël op een privé-school ingeschreven. Een jaar later volgde zijn zusje Heather-Leezza. Vanwege mijn schuldgevoel dat ik niet lijfelijk bij mijn gezin kan zijn, heb ik me maar erover heen gezet hoe ik dat allemaal vanuit Amsterdam zou bekostigen. Een jaar later werden ook de schoolgelden verhoogd, want privé-scholen krijgen geen cent van de overheid. Sinds mijn verminderde taxi-inkomsten als gevolg van de kredietcrisis, is het geen sinecure om maandelijks het schoolgeld op te hoesten.

Mijn kinderen heb ik de afgelopen twee jaar uitsluitend telefonisch gesproken. Daniël is inmiddels acht jaar en Heathertje nog geen vier. Hoewel zij van nature assertief zijn, bemerk ik de vruchten van hun kwaliteitsonderwijs. Vooral bij Heathertje. In goede zinnen vertelt ze me wat ze allemaal op school beleeft en zingt ze een nieuw geleerd liedje in mijn oor. Bijvoorbeeld over die ‘krokodil die bijt in je blote bil!’. Ze vertelt ook over haar vorderende zwemlessen. Laatst zei ze: “Papa, ik ben gevallen met atletiek.” Een mooie volzin voor een peuter. Ik heb van haar al heel wat werkstukjes gekregen via de post, waaraan je haar creatieve ontplooiing kan zien.

Voor het komend jaar gaan de schoolgelden weer omhoog. Ik heb de afgelopen maanden zwaar lopen dubben over uitschrijven. Maar onlangs ontving ik weer een vertederend mooi ingekleurd werkstukje van Heathertje en rekenopdrachten van Daniël. Mijn vrouw had eronder geschreven: ‘Daniël wil je graag zijn rekenwerk laten zien’. Twee kantjes pittige rekensommetjes, waaronder vermenigvuldigen en delen. Overal stonden goedkrulletjes. Toen ik vorige week ook nog eens las dat slechts 55,5 procent van de GLO-scholieren was geslaagd voor de toets, was ik klaar met dubben: de schoolgelden voor Daniël en Heathertje zijn een hoog-rendementsinvestering. Dus toen mijn vrouw mij meedeelde: “Ik heb ze beiden heringeschreven”, heb ik mij met volle overgave daarbij neergelegd. Gericht op hun toekomst zou ik willen zeggen: ‘Geen school, geen brood’.

Iwan Brave

- Advertentie -

11 REACTIES

  1. het verbaast mij tot de dag van vandaag waarom er geen gratis of kosteloos onderwijs word gegeven tot de lageren-school voor iedereen, ze kunen miljoenen uitgeven aan wapens of dure auto waar de ministers in rijden maar onderwijs niet, ik moet wel zeggen dat voor de revo het onderwijs in suriname op en vrij hoge pijl was . een advies aan de jeugd van suriname stem op de mensen die het onderwijs op een hogere pijl willen brengen en niet op mooie woorden praatjes vullen geen gaatjes.

  2. Houdt dit advies maar voor je zelf. Die jeugd heeft allang hun mind opgemaakt. Jij ziet zeker de bui al hangen!

  3. DU,vraag aan je regering waarom ze het onderwijs zo verwaarlozen,we leven nu in 2009,alleen de kinderen van je ministers kunnen goede scholing genieten.Wat je aan het volk vraagt heb je goed gedaan,inderdaad zij weten als geen ander hoe jouw belabberde regering het onderwijs naar de knoppen brengt en ja ze kiezen zeker niet voor deze zittende bende.Ook tijdens de revo werd er alles aangedaan om de scholen in goede banen te leiden,kinderen die op straat liepen in schooltijd werden meegenomen en de ouders ter verantwoording geroepen ook kregen ze een reprimande en werden beboet,of was dat in jouw ogen niet goed.
    Nu in 2009 lopen er kinderen by daylight op straat,waar ze eigenlijk op school horen te zitten en niemand die er wat om geeft ,tuulijk niet,want deze boevenregering geeft niets om het gewone volk.

    Iwan petje af voor je,dat je er alles aan doet om je kinderen goede scholing te gunnen,deze regering zit te wachten op hulp uit Nederland om hun ,eigen volk, te helpen het is echt kul met de scholen in Suriname die arme drommels moeten met hun eigen meubilair naar school,zelfs wc-papier nemen ze mee,gelukkig hebben de meesten familie in Nederland die schoolmatriaal toesturen,schriften,boeken,pennen,potloden noem maar op,zelfs kleding.
    DONT WORRIES, A CHANGE WILL COME

  4. Iwan, houd ze zover mogelijk van het Ned. onderwijssysteem. Ik ben ervan overtuigd dat hun kans op een toekomst gelijkwaardig is aan alle andere kinderen daar.
    Suriname kent alleen zwarte scholen. Wij hebben allemaal dus op een zwarte school gezetenen zijn een product van.
    Kijk hoe het die generatie hier vergaat. UITSTEKEND.

  5. wil suriname wel of niet veranderen toen in 1985 geen scholen open was hoorde ik niemand klagen.we moeten nu internationaal gaan denken vrienden en niet in de kolonialisme leven en hard zijn tegen die dieven maak niet uit op welk niveau.en ik vind dat er jongeren in parlement moeten komen niet van die bejaarde personen hun dagen is al geteld.

  6. hoog nivo??
    Nederlands nivo bedoel je zeker voor de revo stond er niets byzonders over onze eigen Surinaamse begrippen in de boeken
    ALs jij nog graag onder moeders hoede wil blijven dan ga je toch daarheen.

    Onderwijs beter voor de revo laat me echt niet lachen

  7. Wacht maar op de profeet die met zijn toverstok alles naar wens voor jullie gaat maken we zullen zien wie aan het eind gelijk zal hebben, blijf maar lekker zitten in jou hangmat alles komt terecht je hoeft jou klauwen niet uit jou mouwen te steken het komt goed de messiah is in aantocht dit keer zal de teluurstelling groter zijn dan 27 jaren geleden.

  8. ja DU er komt zeker verandering,en wij zijn niet als jouw die je klauwen niet uit je mouwen steekt om te gaan werken,je zit de gehele dag op het internet te surfen om jouw domme reaktie`s te geven.
    Ook hier kom je niet met onderbouwende kritiek en KEIHARDE feiten,je reageert enkel maar op andere reaktie`s zelf heb je geen mening of neen je bent zo dom dat je niet weet wat te typen.Jouw hersenen gaan niet verder dan de jaren 80.

  9. Deze discussie zou een van hoger nivo, moeten zijn. Goed onderwijs is de basis van een natie. Ook ik verkeerde 40 jaar geleden in de gelukkige omstandigheid om particulier onderwijs te genieten. (mede dankzij een moeder die zelf lerares was). Het verschil was, dat er toen wel degelijk goede openbare scholen bestonden. Ook in de mindere (vergeef mij deze uitdrukking)buurten. Je had toen nog echte onderwijzers(essen). Tegenwoordig zie ik soms personen die zeker geen voorbeeld voor mijn kind zouden zijn voor de klas staan. Soms met een mobiele (cel) aan hun oor, terwijl de kindertjes lekker meegenieten. Heel jammer, want waarom kies je eigenlijk voor het onderwijs. dacht dat het om opvoeden gaat. En dit heeft echt niet met armoede te maken. Neem b.v. Cuba. daar staat onderwijs op nr. 1. Enn ? zijn ze rijk in Cuba. neen, het verschil is dat iedereen gelijke kansen in het onderwijs moet hebben. Een groot voorbeeld voor de zgn. leiders. Want – mind you- hun kinderen zitten wel op de zgn. betere scholen. En dat heeft niets met de huidige regereing te maken. tijdens die andere boeven was het ook niet anders. Ga maar even na wie toen een studiebeurs kregen. Niet loetje van de hogestraat. Sarie torie no.

  10. Ook in Nederland is het onderwijs niet alles.
    Ik heb nu enkele keren het Surinaamse lager onderwijs meegemaakt.En wat ik zag is dat men de kinderen respect bij brengt.Het niveau van het lager onderwijs is van goede kwaliteit.Daar zou men hier in Nederland nog veel van kunnen leren.Ziek worden kan overal en bij elke mens dus ook leraressen en leraars.Maakt ook niet uit in welk land je bent.Nee Suriname blijf zo als je bent.Probeer samen een toekomst op te bouwen.
    Hier in Nederland wordt men geweigert als je een te hoog I.Q. hebt .En stampt men de dromen van de kinderen de grond in want de school maakt hier uit wat men leert en wie het leert.Dus Meneer Iwan misschien ben je geintresseerd om eens een stukje te schrijven over het nederlandse onderwijs.
    en Dan niet alleen in positieve kant.
    Privé scholen worden ook hier heel erg duur betaald.En de kans dat je kind er terecht kan is zeer klein.
    Mensen geniet van jullie leven daar.Daar waar de mensen en kinderen nog geen haat, moord en doodslag op de scholen hoeven mee te maken.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.