Zelfdoding

8

Door Usha Marhé – Wij Surinamers hebben al onze ‘gewoonten’ naar Nederland meegenomen, waaronder zelfdoding. We zijn als kleine groep zo opvallend in die ‘gewoonte’ dat de Vrije Universiteit in Amsterdam zelfs een website en hyves speciaal voor Surinamers met suïcidale gedachten heeft geopend. In Suriname worden onderzoeken naar zelfdoding en seksueel misbruik vaak door mensen van politieke partijen ‘afgeraden’ en dus subtiel tegengehouden, om politiek gezichtsverlies op basis van etniciteit te voorkomen. Maar gelukkig verschijnt in Nederland het ene na het andere onderzoek, dat ons met de neus op de feiten drukt.

Volgens de Amsterdamse GGD plegen Surinaamse Nederlanders drie keer vaker zelfdoding dan de gemiddelde Nederlandse inwoner. Geslaagde zelfdoding is vooral toe te schrijven aan Hindostaanse en Creoolse mannen, zo blijkt uit een ander vergelijkend onderzoek onder Surinaamse groepen in Nederland. Van 1996 tot 2005 hebben 147 Creoolse en 166 Hindostaanse Surinamers zelfdoding gepleegd, ongeveer drie maal zo hoog als die van de vrouwen in deze groepen. Onder de Javanen werden 11 en onder de Chinezen 15 zelfdodingen geteld. Het zou mij niet verbazen als ook in geheel Suriname de zelfdodingcijfers hetzelfde patroon weergeven. Over het district Nickerie hoeft niemand te twijfelen: 92% van de zelfdodingen wordt door mannen gepleegd. Vanwege de samenstelling van de bevolking overwegend Hindostanen. Bij vergelijking zou het district Marowijne weer een ander beeld in etniciteit kunnen laten zien.

Wat opvalt en genoemd wordt in het vergelijkend onderzoek, zijn drie dingen die de Hindostaanse en Creoolse cultuur met elkaar gemeen hebben: leven en denken vanuit een collectief gerichte samenleving, reputatieverlies en gevoeligheid voor schizofrenie. ‘Voor beide groepen lijkt te gelden dat identiteit en zelfrespect kwetsbaar zijn bij teleurstellingen’, aldus de conclusie. Ook de GGD denkt dat Surinaamse Nederlanders een grote risicogroep vormen vanwege de verharding onder elkaar en weinig of geen respons binnen de eigen familiekring als het om persoonlijke problemen gaat. We lijken van buitenaf dus op een grote, blije familie, en dat zijn we ook in vrolijke tijden. Maar in moeilijke tijden steunen wij elkaar onvoldoende en veroordelen we elkaar.

Alle Surinamers hebben last van manai ka boli, wat zullen de mensen zeggen, sa den sma sa taki. We worden in onze opvoeding vooral getraind in groepsdenken. Conformeren en gehoorzaamheid worden in onze overwegend bevelshuishoudingen beter beloond dan weerbaarheid, zelfredzaamheid, effectief en oplossingsgericht denken, en persoonlijke keuzes maken die tegen het groepsdenken ingaan. Op zichzelf hoeft groepsdenken niet slecht uit te pakken, want we hebben elkaar nodig om te overleven en om plezier te maken. Maar als het ten koste gaat van de ontwikkeling van het eigen ‘ik’ en blijvende afhankelijkheid veroorzaakt, is er wel iets mis. Het eigen ‘ik’ kan hierdoor verstikt raken. Zijn Surinaamse Nederlanders daarom ook gevoeliger voor schizofrenie, een mogelijke oorzaak voor zelfdoding?

We kunnen natuurlijk steeds in de verdediging gaan en zeggen dat het bij Nederlanders en anderen ook zo is. Maar daarmee lossen we niks op. Integendeel blijven we vastzitten in een vicieuze cirkel. Zelfdoding komt inderdaad overal voor, ongeacht cultuur, religie of land, en je kunt bij elk onderzoek kanttekeningen plaatsen. Maar relativeren is iets anders dan ontkennen. Ik hoor al mijn hele leven hetzelfde: we lossen het wel binnenshuis op. Helaas is er nog steeds geen echte openheid, sommige goed bedoelde pogingen hier en daar ten spijt. Zouden we met z’n allen niet een radicaal andere koers moeten gaan varen en collectief de hand in eigen boezem moeten steken? Want keer op keer worden we erop gewezen dat er een probleem is binnen onze Surinaamse gemeenschap, zowel hier als daar. Ook volgens het laatst bekende onderzoek in Nederland doen Hindostaanse meisjes vaker een poging tot suïcide dan meisjes met een andere culturele achtergrond.

De stichting Surinaamse Vrouwen Bijlmermeer zette begin 2009 een goeie stap vooruit, door tijdens een conferentie man en paard te noemen en ervaringsdeskundigen aan het woord te laten. De mensen die de hand aan zichzelf slaan proberen vaak wel signalen te geven dat er een probleem is, maar een gesloten omgeving herkent dat niet. Uiteindelijk raken ze verstrikt in een web van schaamte en onkunde tot communicatie, raken steeds meer geïsoleerd en in zichzelf gekeerd, en zien uiteindelijk geen oplossingen meer. Als gemeenschap doen we precies hetzelfde: door schaamte praten wij niet snel over zelfdoding en schuiven wij het van ons af. Tegelijkertijd veroordelen wij de mensen over wie het gaat. Zo isoleren wij onszelf en hen. Maar zoveel verschil is er niet tussen ons en zij die zichzelf doden. We zijn allemaal op zoek naar ruimte om onszelf te mogen zijn, we zoeken allemaal naar acceptatie, waardering en liefde. We kunnen misschien niet iedereen redden en helpen, maar we kunnen het op z’n minst proberen.

© Usha Marhé, juli 2009 – www.ushamarhe.nl

- Advertentie -

8 REACTIES

  1. “Alle Surinamers hebben last van manai ka boli, wat zullen de mensen zeggen, sa den sma sa taki.”

    Met de nadruk op “alle”.

    Ik dacht het niet!!

  2. Ja, het is bekend dat Surinamers, waar dan ook, laast hebben van het MKB systeem. En ja de schrijfster heeft gelijk:”we lossen het wel binnenshuis op. Helaas is er nog steeds geen echte openheid, sommige goed bedoelde pogingen hier en daar ten spijt.” Dat lukt dus nooit! Misschien zouden we ons nu meer moeten richten op de eigen ‘ik’ en niet op de collectieve denkwijze zoals we hier in Suriname kennen. Dat leidt vaak tot niets!!!!!

  3. Dit bgebeurt hier bin Nederland,Surinamers hebben als geen ander de Nederlandse gewoonten en mentaliteit overgenomen.
    Dus Usha je stelling gaat niet op ,als je het over de zogenaamde SurNeds hebt hoor.
    Surinamers willen net als de Nederladers leven en slaan zich keihard op de borst hoe o zo goed ze geinterigeerd zijn.Hoe kan het dan dat ze hier in Nederland leven met jouw stelling over,sang sma sa taki of maina ka bholi.
    Zeldoding in Nederland onder Surinamers zal wel de zelfde oorzaak hebben als onder de Nederlanders.
    Maar onder de Turken en Markkonanen ,zal jouw stelling zeker van toepassing zijn,wat zullen anderen van zeggen of denken.
    Usha je hebt het erg mis.

  4. Goed artikel, allen heb ik de volgende kanttekening: Een zelfmoordenaar(es) zal misschien ooit in gezelschap verkondigen dat hij/zij zelfmoord gaat plegen. In dit geval doen ze het namelijk nooit. Het is een schreeuw om aandacht die men vaak niet, en in sommige gevallen te laat ontvangt.
    Een zelfmoordenaar(es) verricht zijn/haar daad vaak zonder voorafgaande aankondiging. In stilte, soms een afscheidsbrief nalatend.

  5. Nel Dahlberg aan Usha
    details weergeven 09:26 (16 minuten geleden) Beantwoorden

    Helaas weten we niet altijd of men het plan heeft gevat dit te gaan doen. Er zijn ook patiente n die het aangeven, aandacht willen en het dan uiteindelijk toch doen omdat ze weten dat men ze niet au serieux neemt.

    Elkaar positief benaderen op de hieronder aangegeven wijze is zinvol zeker als je het vermoeden hebt dat de persoon in de problemen zit

    Veel mensen weten niet dat de wens tot zelfdoding ontstaat uit een gevoel van wanhoop die tot depressie leidt. Niemand gaat nou eens bij ze zitten en vragen waarom ze dat willen. Dat moeten wij doen! En dan moeten we ook aan hun vragen het uit proberen om te leggen zodat wij ze kunnen begrijpen. Het is verschrikkelijk belangrijk dat ze weten dat je ze begrijpt maar dat ze het zichzelf en familie niet mogen aandoen, dat het behandelen van een depressie mogelijk is. We moeten ze niet loslaten maar samen met hun hulp gaan zoeken.

  6. Cijfers, dus statistieken maken aantoonbaar dat veel Surinaamse mannen een kwetsbare groep zijn in de Nederlandse samenleving.Ik denk dat een diepgaande studie over dit vraagstuk op zijn plaats zal zijn.In elk blijkt dat Surinaamse vrouwen veel beter in staat zijn om met de complexiteiten van de Nederlandse samenleving om te gaan. Surinaamse vrouwen zijn goed in staat om het korte en lange termijn denken goed met elkaar te combineren.Elke directe en indirecte tegenslag kunnen ze vertalen vertalen naar een positieve visie die op lange termijn zijn vruchten afwerpt.Het zijn van nature sterke vrouwen.Veel Surinaamse mannen missen deze competenties.

  7. En door dit te blijven ontkennen schieten we geen donder op!
    Het aantal zelfdodingen onder Surinamers is alarmerend!
    DAAR moeten we over nadenken en proberen om meer met elkaar te praten over onze gevoelens en elkaar te steunen in moeilijke tijden in plaats van te veroordelen.

  8. WOORDEN VAN EEN ECHTE SUICIDLE,

    Ten Eerste ben ik totaal niet eens met die B’&%Shh* onderzoek,
    Usha, ik heb alle respect voor je functie of plannen, Liever Laat je het daarbij zitten.

    Ik las die hele content, maar pas aan het eind had ik het gevoel van Hoop,
    en dan vroeg ik me vervolgens af,
    Wat voor mensen betrek je met dit artikel?
    Wie is je doelgroep? Geven ze echt om die mensen? Of doen jullie het om de eer?

    You stupid USHA!! en dat is geen belediging
    Ik heb deze tijd genome met liefde om me mense toe te spreke,

    van HOE kan iemand die geen Idee heeft of nieteens haarzelf in die mensen schoene kan plaatse die mensen redden,
    het is net als, de blinde die de blinde de weg wijs,
    want ik denk niet dat je ooit in je leve die tijd heb meegemaak (welke crisis ook te make heeft met suicidle), en je kan misschien ervan geschoold zijn (proffessional??), maar hoe jij redeneer,
    wijs jij die mensen alleen terecht van wat die probleem is (slot alinea), maar je bied geen oplossing,alles wat ik las is van wat het is of wat het kan zijn,
    Nou, wat voor begrip is dat?

    En voor die suicidles die dit artikel leze,
    ik weet et is irritant de feite te hore en ik weet hoe het voelt om niet begrepe te worden,maar alles wat ik kan advisere is

    Dood kan misschien de weg zijn om van alles te vluchten of je eindelijke rust te kunne krijge, maar weet dat je niet de enige ben, er zijn veele, miljoene die het door hebbe gegaan tot de dag van vandaag nog op 2 bene staan, mense die geen moed hadde en klaar was om alles op te geven, ennu nogsteeds leven

    dus enigste wat ik je kan advisere is, ga je hoop fondere bij een geloof, weet waar je goed bij pas, ik hoop dat je de innerlijke rust krijg en het reden om te leven terug krijg

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.