Ongelijke kappen

1

Iwan BraveDoor Iwan Brave – Suriname is nog altijd geen rechtsstaat en op zijn gunstigst: een uitgeholde rechtsstaat. En als er al sprake is van enig recht, dan is het land een etalering van klassenjustitie en willekeur. De juridische procedure (of is het: ‘poppenkast’?) rondom ex-minister Gilds onderstreept dat Suriname nog altijd geen rechtsstaat is. Alleen al vanwege het feit dat de rechterlijke macht te klein is en danig overbelast. Het is schokkend om te vernemen dat een strafrechtelijk veroordeelde ex-minister van justitie simpel weg vrij kan blijven ronddartelen door in hoger beroep te gaan.

Het aanvangen van een hoger beroep duurt in Suriname enkele jaren omdat het Hof van Justitie zwaar onderbezet is. Niet dat ik Gilds per se achter de tralies wil zien, maar als je ziet hoeveel onrecht de gewone burger (forse overschrijding van het voorarrest) of een simpele manjadief (directe executie door politiekogels) moet ondergaan, dan is er zelfs sprake van weergaloze klassenjustitie. En hoewel de dictatuur alweer bijna twee decennia achter ons ligt, voert juridische willekeur nog altijd de boventoon.

De uitdrukking ‘gelijke monniken, gelijke kappen’ heeft in Suriname totaal geen betekenis. Ex-minister Errol Alibux kan erover meepraten. Hij werd in 2003 veroordeeld wegens misdrijf ‘binnen het ambt’. En hiervoor kent Suriname een speciale procedure: het Hof van Justitie buigt zich meteen over de zaak. Begrijpelijk want een ambtsmisdrijf is van gewichtige aard. Maar de wetsherzieners hebben destijds over het hoofd gezien dat het Hof de allerhoogste instantie is, waardoor dan geen hoger beroep mogelijk is!

Ik was blij voor Suriname dat eindelijk een corrupte politicus de bak in ging. Maar het hoger beroep is er natuurlijk niet alleen om juridische dwalingen recht te zetten, maar ook om eventuele rechterlijke willekeur tegen te gaan. Daarom had ik destijds echt te doen met Alibux en voelde ik geen leedvermaak omdat hij zogenaamd een ‘Boutaman’ was. Je gunt niemand onrecht. Ook ex-minister Dewanand Balesar werd dank zij dit juridische gat direct door het hoogste rechtscollege in eerste aanleg veroordeeld en zit sinds januari voor twee jaar te brommen.

Gilds mocht in eerste aanleg gewoon voor de kantonrechter verschijnen omdat hij juridisch gezien zich zogenaamd ‘buiten het ambt’ heeft misdragen. Dat hij nog een zittende minister was, maakt niet uit. Een corrupte minister blijft hoe dan ook onwenselijk. Maar een minister van Justitie en Politie is toch hét fungerende boegbeeld van de rechtshandhaving, en dat maakt het veel schokkender dat Gilds zich schuldig heeft gemaakt aan witwaspraktijken.

De vele gaten, hiaten en vacuüms binnen uiteenlopende Surinaamse wetten (en zelfs de grondwet), is het gevolg van juridisch amateurisme en een doorgeschoten gevoel voor ‘het eigene’. Daarom wil Suriname ook niets weten van de suggestie Nederlandse oud-rechters in te zetten om zo de rechterlijke macht te ontlasten. Het volk wordt sentimenteel domgehouden met uitspraken als ‘neokolonialisme’. Die Nederlandse rechters hoeven toch geen zitting te nemen in de hoogste colleges; laat ze al die stapels dossiers in eerste aanleg wegwerken! Nu zitten kleine criminelen (zoals marihuanarokers) langer in voorarrest dan de uiteindelijke strafmaat. De Surinaamse politieke elite is heel slim bezig voor zichzelf: hoe troebeler het water des te beter het vissen is. Regering en parlement haasten zich daarom ook niet om al die wettelijke hiaten en gaten te dichten.

Om Alibux en Balesar te ontmaskeren had je echt geen FBI-kwaliteiten nodig. Gilds heb ik in mijn vorige bijdrage het etiket ‘dom’ toebedeeld. Maar hij was wel zo slim om ‘manmoedig’ zijn ministerschap voortijdig neer te leggen. Als ‘gewone’ burger had hij immers één beroepsgang meer. En als falende minister van Justitie en Politie wist hij als geen ander hoe hij Suriname onverminderd uitgehold als rechtsstaat had doorgegeven. Desi Bouterse heeft daarom dubbel reden om te lachen. Bouterse ziet niet alleen politieke ‘vijanden’ eerder veroordeeld worden; hij weet ook bij voorhands dat het hoger beroep hem nog in lengte van dagen op vrije voeten zal houden. Alhoewel: in een land van ongelijke kappen heb je natuurlijk nooit rechtszekerheid.

Iwan Brave

- Advertentie -

1 REACTIE

  1. I. Brave heeft recht van spreken!!
    Hij is een manifestatie van de erosie van moraal. Hij is een product van zijn eigen domheid en het egoïsme van drugsbazen zoals Brunswijk, Gilds, Santokie

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.