Weg kwijt

7

Iwan BraveDoor Iwan Brave – We hebben januari en februari overleefd. Maar ik bevind me nog midden in een financiële vrije val. Gelukkig heb ik kortgeleden eerder een vrije val leren overleven: je gewoon eraan overleveren en vertrouwen in een goede afloop. “Het gaat twee kwartalen duren”, zei een klant stellig in de taxi over de algemeen heersende bestedingsslapte. Hij was voormalig werknemer van ABN-Amro en had zijn vrijdagborrel erop zitten. Al voor de grote neerval van de bancaire wereld werd hij directeur van zijn eigen consultancybedrijf in geldzaken. Omdat ook voor zijn bedrijf de zaken kantje boord gaan, heeft hij als directeur ‘vrijwillig afgezien’ van zijn bonus, zodat de salarissen van anderen ‘gegarandeerd’ waren. Op lichtelijk beschonken toon benadrukte hij: “En ik ben tróts op mezelf.”

Als zelfstandige taxiondernemer voel ik dagelijks de adem van de kredietcrisis in mijn nek. Mijn netto-opbrengst is op maandbasis met honderden euro’s geslonken. Steeds als je denkt een absoluut dieptepunt te hebben meegemaakt, blijkt het nog dieper te kunnen. In januari kreeg ik het echt Spaans benauwd. Maar toen ik onlangs ging berekenen en net boven het minimumloon uitkwam, was ik toch nog opgelucht en dankbaar. Ook vanwege het besef dat anderen het nog moeilijker hebben. Ik dacht aan de vele Surinamers die al hun hele leven niet anders gewoon zijn, en maakte de mentale klik: accepteren dat je voorlopig voor maximale inspanning minimaal wordt beloond. De vraag wanneer weer piektijden zullen aanbreken, moet je van je afzetten.

Net als vorige maand was ook dit laatste weekend van februari in elk geval bemoedigend. De mensen hebben weer salaris gekregen en zetten voor even enkele bloemetjes buiten. In Paramaribo vond ik het altijd iets onwerkelijks dat de lokale economie alleen aan het einde van de maand opleefde. Persoonlijk was ik nooit platzak, maar het idee voor slechts twee weken koopkracht te hebben, benauwde me wel. Nu zie en onderga ik als taxichauffeur hetzelfde in de internationale hoofdstad van een van de rijkste landen ter wereld! Eerlijk gezegd verwerk ik het als een verwend kind. En toch; de kredietcrisis zo direct aan den lijve ondervinden, geeft me tegelijkertijd een existentialistisch gevoel. Bijna romantisch. Ik moet letterlijk op zoek gaan naar mijn brood op straat. Het taxiwerk is nu net als vissen. Elke avond weer goed aanvoelen waar de juiste stekkies zijn. Soms wacht je een uur, in de hoop een redelijke vis binnen te halen. Blijkt het toch een spierinkje te zijn, dan niet inwendig vloeken maar oprecht prevelen: “Dank u wel Heer, voor deze 7 euro 50.” (Lukt niet altijd hoor!)

Hoewel we dagelijks worden doodgegooid met allerlei kredietcrisisgevallen, spreken bepaalde tot de verbeelding. Vooral het Nederlandse navigatiebedrijf TomTom, niet lang geleden nog ‘lieveling op de beurs’, lijkt volledig de weg kwijt. Op zijn hoogtepunt in 2007 was een volksaandeel 68,15 euro waard en nu nog maar 3,15 euro! ‘TomTom zit vooral klem door de anderhalf miljard die het op de toppen van de economie leende’, schreef het Parool heel beeldend. Ik zag TomTom liggen als een hulpeloze kever op zijn rug in een evenredig diep dal. Ineens zie je ook helder dat het beursspel net zo virtueel is als het piramidespel. Op giraal niveau merk je er niets van, maar als er massaal wordt gecashed, blijkt je ‘kapitaal’ voor 95 procent ‘verdampt’!

TomTom zou als nieuwe oriëntatie mooi de wegen en straten van Suriname in kaart kunnen brengen. Geen overbodige luxe, want nog menige hoek of kruispunt in Paramaribo en omstreken is zonder straatnaambord. En vele percelen zijn zonder huisnummer. TomTom kan dan zijn software een beetje ‘versurinamiseren’, met spraakwaarschuwingen als: “Let op: u begeeft zich in een gebied vol kraters en gaten!” Of voor (als het regentijd en modderig is): “Let op: in de verste omtrek geen enkele boer met trekkabels!” En als je de verkeerde kant opstuurt: “Nee, ándere links!” Voor Nickerie als variatie op loslopende koeien: “Kijk uit: dronken hindostanen!” En speciaal voor de Coronianen moet vetgedrukt op de verpakking staan: ‘Deze TomTom heeft geen pindasoep als bestemming!’ Maar velen raken waarschijnlijk alsnog de kluts kwijt als voor het eerst de krant kopt: ‘Man rijdt auto in de soep met TomTom’.

Iwan Brave

- Advertentie -

7 REACTIES

  1. Wederom een leuk artikel, dat serieus is maar toch zorgt voor een glimlach!
    Je hebt een vlotte pen!!

  2. Boi i sabi o langa mi no njan wan egte ton ton supu boi….ai boi…Ma liki you e kon weer sma idi nanga TOM TOM….. e libi mi.

  3. Ik heb plotseling trek in een onvervalste PINDABRAVOE met TOM TOM.Bedankt Iwan ie sabi o langa ik geen pindasoep met Tom Tom heb genuttigt,maak er meteen werk van.

  4. In Coronie hebben we toch pindasoep bij gegeten.Het was overheerlijk.

    tante Carmen

  5. brave matie,
    jij maakt het leven gezellig.. tom tom in pinda soep..pinda soep in tom tom..
    auto in pinda tom tom soep.. chauffeur dronken door teveel pinda soep met /zonder tom tom..

    bere foeroe tide matie

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.