Home Columns Schrikbeeld

Schrikbeeld

6

Door Iwan Brave – Gek hoe je gewend raakt aan bepaalde associaties. In Suriname staat aov voor ‘algemene oudedagsvoorziening’. Als Amsterdamse taxichauffeur heb ik weer regelmatig te maken met aov. Alleen staat het hier voor ‘aanvullend openbaar vervoer’. Op kosten van de zorgverzekeraar kan een behoeftige op jaarbasis 700 kilometer naar eigen invulling reizen tegen een zeer geringe eigen bijdrage. Dan hoeft een passagier op een ritprijs van ruim 30 euro slechts 2.80 te betalen. En het maakt niet uit waarheen. Het kan zijn naar een instelling, vrienden, familie of zelfs een café! Meestal gebeurt dat door middel van minibusjes van vervoersmaatschappij Connexxion, maar die krijgt het niet allemaal voor elkaar. Dus wordt er veel uitbesteed aan de Taxicentrale Amsterdam (TCA), waarbij ik aangesloten ben. Ondanks deze super-de-luxe voorziening heb ik regelmatig een klagende passagier over de wachttijden. Dan denk ik aan die al die armlastige Surinaamse aov’ers die een moord zouden plegen als ze alleen al die reële ritprijs te besteden zouden krijgen.

Afgelopen vrijdagavond had ik weer zo’n aov-rit. Aangezien vooral bejaarden hiervan gebruik maken, had ik mij ingesteld op twee oudjes. Maar het adres was een school waar partymuziek schalde en discolichten flitsten. Het bleek een halloweenparty voor verstandelijk gehandicapte jongeren. Natuurlijk ook deze categorie maakt flink gebruik van het aov! En zo wordt er al feestende volop gebruik gemaakt van deze ongetwijfeld alleen in Nederland voorkomende luilekkerlandvoorziening.

Als taxichauffeur voer je heel wat gesprekken per dienst. Soms vertel ik dat ik tien jaren in Suriname heb gewoond. “Was u daar dan ook taxichauffeur?” wordt dan steevast gevraagd. Dat roept bij mij het schrikbeeld op van de hosselende straattaxichauffeur in de zengende hitte. Hoewel het keihard werken is, voel ik me als Amsterdamse taxichauffeur zeer bevoorrecht. Voorzien van een supersonisch soundsysteem zoef ik in mijn glanzende Mercedes E-klasse over rimpelloze Nederlandse snelwegen tegen 2,20 euro per kilometer met een instaptarief van 7,50 euro!

Als er een goede reden voor mij is om weer in Nederland te zijn, dan is het wel vanwege de rappe technologische ontwikkelingen, die Suriname goeddeels ontgaan. Nou, mijn eerste dag heb ik het geweten. Als student verdiende ik bij als taxichauffeur. Had ik toen na mijn eerste dienst koppijn vooral vanwege de stadse verkeerschaos, nu was het vanwege al dat gepiep in mijn overgevoelige Mercedes, die omringd is met botssensoren. Om de haverklap stond ik van schrik bij het keren of nemen van een krappe bocht boven op de rem. En alsof dat niet genoeg was, ging ook een piep af voor mijn gordel, die ik niet om had omdat ik voor de zoveelste keer achteruit moest. Op het schermpje van het eveneens geregeld piepende en GPS-gestuurde rittenafwerkingssysteem stond dat de klant naar Gorinchem moest. Een knallende opening van mijn nieuwe taxiloopbaan! Maar het geïntegreerde navigatiesysteem ‘Command’ stuurde me alle kanten op: behalve de juiste, en sloeg helemaal op hol. “Nu links, links… nu rechts… links, links, rè, rè, rechts…”, haperde de ineens niet meer rustgevende vrouwenstem. Toen ik eindelijk na twintig minuten totaal gedesoriënteerd op het adres aankwam, was de klant al gevlogen.

Tijdens mijn taxiwerk denk ik geregeld aan Suriname. Je mag geen appels met peren vergelijken, maar toch. Zo is Amsterdam vergeleken met het vrijwel schaduwloze Paramaribo een groene stad van jewelste. Menig brede laan is in de zomer door de talloze bomen letterlijk een groene tunnel. En waar tien jaar geleden donkere verlaten uithoeken lagen, zijn nu bruisende stadsdelen opgedoemd. Ondanks het ongekend hoge bouwtempo is ook de woningnood in Amsterdam schrijnend met wachttijden van 8 tot 10 jaar! Dat geeft aan hoezeer nijpend de Surinaamse woningnood is waar het begrip ‘sociale-woningbouw’ volledig hol is.

Ooit vergoelijkte ik mijn verwaarlozing omtrent Suriname met het argument: “Het land koopt niets voor mijn zorgen op achtduizend kilometer afstand.” Maar na het aangekondigde vertrek van bauxietmaatschappij Biliton werd ik bevangen door schrik. Volgens oud-minister Richard Kalloe van Handel & Industrie niet om te treuren. “Het is een uitdaging en geen crisis. Wat het zal worden, hangt in ruime mate af van de politiek.” En precies daar knelt de schoen. Toen Jezus door de Farizeeën ervan werd verdacht dat hij demonen uitdreef door Beëlzebul, wierp hij tegen dat satan dan tegen zichzelf verdeeld zou zijn, en zei: “Ieder koninkrijk dat tegen zichzelf verdeeld is, gaat ten onder.” Kijkend naar de onverzoenlijke Surinaamse politieke verhoudingen, gonzen deze woorden voortdurend in mijn hoofd. Ook al koopt Suriname er niets voor; op weg naar 2010 baart dit mij steeds grotere zorgen.

Iwan Brave

6 REACTIES

  1. hee halloo
    Brave borst,je werkte eerst bij Parool,het was soep met balletjes vond je, je was de enige Su tussen al die wittie mangs, je invloed was minimaal en toen naar Su en het was ook niks, omdat je het beter wist en niet kon aan passen en van armoe en ten einde raad terug naar Waspikkie in de Nederlandse polders en daarna terug naar Amsterdammed om te eindigen als een taxichauffeur.Maar het schrijversvak heb je niet verleert. What is next.....an autobiography hee halloo
  2. Pinto
    Die tantes van een van de grootste entiteiten hebben zich blijkbaar ook niet vergist toen schrikki dacht om tegen hen een gespannen kaak op te zetten.
  3. ex taxixhauffeur
    ik rij geen taxi meer, omdat ik, als chauffeur wist dat ik de klanten belazerde, elk taxi chauffeur weet dit, ook nu doen ze t!!!! taxi rit kost te duur vind, en elk keer weer een lul verhaal aan de klant vertellen, de taxi die die jij rijdt, kost 60.000 euro, waarom??, trouwens, waar in de wereld, behalve duitsland rijden ze in dure taxi??? in usa zelfs niet! in belgie kost een normale tweede handse taxi auto, niet meer dan 5000 euro, en daar rij je jaren in! je weet net zo goed dat las je je auto strax weg doet, jij of de koper, de kilometer stand gaat terug draaien, om dat je auto dan meer waard is met minder kilometers. als een klnat zeg zet er een hogere rpijs op, geef me meer bonnen, voor een extra fooi, doe je dat ook!! elke hotel belt chauffeurs op voor een rit naar schiphol of verder en de chauffeur, jij ook, geeft de hotel mederwerker die jou opbelde, geld, voor deze rit, en jij rijd dan om om je geld weer terug te verdien, dus jij licht die klant ook op, maar eigenlijk belazer jij je zelf. elke taxi chauffeur is tegenwoordig een oplichter. en praatjes die ze hebben, haha. en dames pas op, ze vertellen nadat jij bent uitgestapt de sappigste verhalen aan collegas, ach, ik stopte omdat ik niet eerlijk tegen over mij zelf was, en de maatschappij. jij rijd tog vaste klanten tog ook veel goedkoper, zonder dat je meter loopt? een snorder, niet zeuren over hem, die rijd, moet ook zijn, auto, onderhoud, huur, gezin, etc betalen, die is veel veel goedkoper!! t ga jullie goed.
  4. een lezer
    Destijds je boek :enkele reis Paramaribo gekocht en met interesse gelezen. Wanneer komt er weer eens een boek van je uit? Het schrijven ben je echt nog niet verleerd.
  5. luctor et emergo
    @ hee hallo, sinds wanneer hebben wij als mens het recht over anderen te oordelen. is het niet juist bewonderingswaardig te noemen als iemand rock bottom treft en daarna weer opstaat. Geef mensen de kans fouten te maken en er van te leren. ik wens u alle goeds in dit leven. En Iwan keep on doing your thing. Ook ik wacht op een nieuw boek van je.
  6. Pinto
    Dat vind ik ook, maar geldt dat alleen Iwan Brave? Waarom zijn wij altijd zo selectief naief? Als mensen zelf kilogrammen boter op hun hoofden hebben moeten zij ophouden om anderen te bespreken!