Home Onderwerpen Maatschappij Premier Balkenende bij slavernijherdenking

Premier Balkenende bij slavernijherdenking

14

n het Oosterpark in Amsterdam is vanmiddag herdacht dat Nederland 145 jaar geleden de slavernij afschafte. Voor de eerste keer was ook premier Balkenende aanwezig bij de plechtigheid. Eerder werd hem verweten dat hij zich niet liet zien.

In een toespraak veroordeelde Balkenende het Nederlandse slavernijverleden. Hij noemde het een smet op het blazoen van Nederland. Balkenende vroeg in zijn speech ook aandacht voor nog steeds bestaande vormen van slavernij, zoals kinderarbeid.

Het was de zevende keer dat de slachtoffers van de slavenhandel werden herdacht. Enkele honderden mensen zagen hoe vertegenwoordigers van de Nederlandse Antillen, Suriname, Aruba en Ghana kransen legden bij het Nationaal Monument Slavernijverleden.

Bron: NOS Journaal

14 REACTIES

  1. ro.avent
    In een toespraak bij de nationale herdenking in het Amsterdamse Oosterpark veroordeelde premier Balkenende het Nederlandse slavernijverleden: "Het was een schaamteloze episode in onze geschiedenis, een smet op het blazoen van ons land." de minister president is iemand met durf en mijn waardering voor deze edelman.wat velen toen niet gedurfd hadden heeft deze man getoond mee te voelen voor de valse schaamte(miskennen)van de slavernij door zijn voorgangers. een beetje respect tonen kan vele verborgen haat overwinnen
  2. Friperson
    Als jullie ook eens geluisterd hadden naar Verdonk, dan hadden jullie gehoord dat ze nog verder ging in haar bewoordingen. Nationaal munument en nationale herdenking. Waar blijft de Nationale vertegenwoordiger van Nederland, de Koningin. Wanneer gaat zij vergiffenis vragen aan het Surinaamse en Antilliaanse volk in hun resp. landen? Dat zou sieren en een echt begin maken van met oprechte toenadering tot elkaar.
  3. Prik
    petje af voor Balkie. En u ophouden met het gezeur over de salvernij en proberen op eigen en gezamelijke kracht de achteruitgan van suriname te stoppen zowel door de surinamers, de zogenaamde ingezetenen zelf, en eventueel met hulp van anderen zoals de surneds.
  4. Datravisie
    Ja mang Balkie, En nu de surinamers die zich moeten verontschuldigen voor de vele drugsleed die ze veroorzaken in Nederland. Vene Kom op!!
  5. Tjally
    Opa Ruro vertel hem nogmaals die 3.5 miljard...heeft niks en ook niks te maken met KATIBO. Tell him and tell them fu tru Opa Ruro anders bent u Vniemand...nobody look like you miboy Opa Ruro. TELL THEM
  6. R.M.D.Leider
    De eeuwen geleden geroofde Afrikanen hebben in 1975 samen met hen die er al waren en met hen die er later bij kwamen als volk van Suriname bezit genomen van dit land en gedenken en vieren hier vandaag keti koti. 145 jaar geleden werd de slavernij in Suriname door de Nederlanders afgeschaft. Dat gebeurde pas ca. 30 jaar nadat de Engelsen en Fransen er al mee waren gestopt. Om de boel op de plantages draaiend te houden werd in 1863 tegelijkertijd middels contractarbeid de mensonterende behandeling van onze voorouders met iets minder wreedheden dan voorheen en met inzet van het wapen der verdeel- en heerspolitiek, nog decennialang rustig voortgezet. Pas 65 jaar geleden werd 1 juli uitgeroepen tot nationale feestdag. Tot onze staatkundige onafhankelijkheid in 1975 werden onze rijkdommen trouwens nog rustig weggedragen zonder een cent in de ontwikkeling van het land te herinvesteren. Zonder één brug te slaan over onze trotse stromen. Zonder onze grenzen ter land en op zee duidelijk vast te leggen. Zonder een noemenswaardige bijdrage aan de duurzame ontwikkeling van dit wingewest. Vervolgens lieten de Surinamers zelf ondanks 3 miljard Nederlandse guldens ontwikkelingssamenwerkingsmiddelen vrijwel alle kansen op ontwikkeling tot het eind van de 20 ste eeuw liggen en lieten zij bijna de helft van het volk in de voetsporen van de ex-kolonisator Suriname verlaten, wegens gebrek aan toekomstperspectief. 1 juli zie ook ik als een bijzondere dag, maar dan wel voor ALLE Surinamers, waar die zich ook mogen bevinden. Een dag, niet zo zeer om wat te vieren, eerder om te herdenken en nog meer om ons te bezinnen op de vraag waar we inmiddels, elk voor ons en als volk, met elkaar zijn beland en wat we al dan niet hebben bereikt. Wat hebben we met onze vrijheid gedaan? Zijn wij als individu en als volk van Suriname waarlijk vrij? Politiek en staatkundig vrij? Economisch en sociaal-maatschappelijk vrij? Cultureel en geestelijk vrij? Katibo yeye, de ziel die door een deel van ons nog steeds in ketenen wordt gedacht, maakt dat nog teveel Surinamers zich niet waarlijk vrij voelen en gedragen, heb ik het idee. Houden we onszelf niet achter door ons op dit verleden blind te staren? Zouden wij in plaats daarvan niet kracht moeten putten uit wat wij, mede dankzij onze voorouders, sindsdien hebben bereikt, om vol trots en met verbeeldingskracht vooruit te blikken en toe te werken naar welzijn en welvaart die voor het oprapen liggen? Onze landgenoten in diaspora behoren tot het potentieel dat Suriname blijvend ter beschikking staat om de gewenste ontwikkeling te accelereren. Zouden we om die ontwikkeling versneld te bereiken niet naar wegen moeten zoeken om ons volk te herenigen? Suriname is een gezegend land. Surinamers zijn een gezegend volk. We hoeven voor niemand onze hand op te houden! Pas anno 2008 begint het besef door te dringen dat we onze natuurlijke en menselijke rijkdommen niet langer moeten (laten) verkwanselen. Al wat ons te doen staat, is eenduidige nationale doelen te formuleren en implementeren en deze altijd voor groeps- en individueel belang te stellen! Al wat ons te doen staat is onze geestelijke rijkdom en onze natuurlijke hulpbronnen ‘smart’ inzetten om onze potentiële rijkdom om te zetten in duurzame voorspoed. In plaats van ons te beklagen om wat niet goed gaat, moeten we de handen in elkaar slaan om met een onwrikbaar geloof in eigen kunnen Suriname te maken tot een welvarend land met meer dan genoeg eten en drinken voor al onze kinderen en kindskinderen. Maar vrijheid vraagt om onderhoud. Vrijheid is bevochten. Vrijheid is verworven met veel bloed, zweet en tranen. Vrijheid vraagt blijvend om de moed je uit te spreken over wat je echt denkt. Vrijheid vraagt ook om durf universele waarden en normen hoog te houden. Om nooit meer terug te vallen, moeten we universele mensenrechten omarmen evenals de democratische rechtsstaat als enig staatsverband die voldoende checks and balances in zich bergt om in vrede en zelf gerealiseerde voorspoed met elkaar te kunnen blijven leven. Een land waarin iedereen is geschoold en niemand boven de wet is verheven en geen enkele boef zijn gerechte straf kan ontlopen. Een land met aandacht en respect voor de ouderen en sociaal zwakkeren. Een land waarin welzijn en welvaart evenredig wordt toegedeeld en niemand hoeft te pinaren en de kleur van onze huid of ons paspoort ons door niemand wordt tegengeworpen. Pas dan heeft vrijheid de diepere betekenis die ik wens te koesteren. Wan switi manspasi dey! Daarom hou ik meer van Surinamers in Suriname Na den e firi a kwinsi su.
  7. raj
    @7: Prachtig verwoord. Helaas een Utopie. Deze zelfde politieke leiders hebben dit land voor zeker de helft al verkocht aan de buitenlanders voor een.. appel en een ei.. en misschien een halve peer erbij. Over een paar decennia blijft er nix van Suriname over, want dan is alles leeggeroofd. Hoe blij ben ik dat er geen olie voor de kust is gevonden.
  8. du
    hahahaha ik moet wel lachen hoor om sommige reaktie nummer 4 bijvoorbeeld omdat ik vind dat sommigen die hele slaven verleden te serieus nemen sorry hoor ik doe niet aan mee ik herdenk in mijn gedachten de schuldigen leven al jaren niet meer dus laten wij een keer ophouden en in suriname een monument of zo zetten echt moderne.
  9. Akuba
    Ik herdenk in mijn gedachten de schuldigen leven al jaren niet meer,dus laten wij een keer ophouden en in Suriname een monument of zo zetten echt een moderne. DU Ay je ziekie fu tru,ik denk dat jij jezelf tegen spreek,we is daagelijks bezig met het verleden,jij bent van januari tot December mee bezig met anderen die reeds 26 jaren door hun schuld vertrokken zijn,haaaaaaahaaaaahaa dus @DU noonono!!!!!!het past precies in jouw straatje.
  10. Sonie
    De huidige generatie doet net of zij slachtoffers zijn van de slavernij, terwijl wij zijn nu meer dan 100 jaar verder. Men verwacht van de huidge generatie dat zij iets moeten goedmaken, wat hun voorouders hebben gedaan. Dat gaat in mijn beleving te ver, wij moeten met z'n allen vooruit kijken en niet telkens over een periode hebben, waar de huidige generatie niks aan kan doen. Ik voel me niet verantwoordelijk voor de daden van mijn voorouders, ik ben voor mezelf verantwoordelijk.
  11. raj
    @11: Ben het volledig met u eens. Wat mij is opgevallen is dat de neger bijna altijd probeert de schuld van zich af te schuiven, hoe overduidelijk het ook mag zijn dat ze zelf debet zijn aan hun positie in de huidige samenleving. Ze weigeren dan in te zien en proberen zich maar al te graag in de "slachtofferpositie" te manouvreren. Blinde jaloezie speelt ook een grote rol in hun opinievorming.
  12. Sandra
    Je mag de 1 juli dag herdenken, omdat deze gebeurtenis een deel van onze geschiedenis is en blijft. Maar gebruik deze dag niet om in een slachtoffers positie te blijven hangen.Daarom houd ik net als R.M.D.Leider meer van de Surinamers in Su dan van de Surneds. Ik heb het gevoel dat Surneds heel erg gefrustreerd zijn. Ik heb in mijn leven heel veel gereisd naar verschillende delen van de wereld van Azie tot Amerika, van Afrika tot Middenamerika en steeds als ik deze site leest kom ik tot conclusie dat de Surneds heel erg negatief is. Hun verblijf in Nederland heeft ze niets bijgebracht ze zijn ergens blijven steken (misschien zelfs een minderwaardigheidscomplex)gekregen. Troost je maar lieve mensen het is hier in Nederland niet veel anders. In de bijna 40 arbeidsjaren heb ik veel om mij heen gezien, gehoord en meegemaakt.