Arbeiden in Suriname niet meer zonder minimumloon

20

PARAMARIBO, 1 mei – Mensen arbeid laten verrichten zonder minimumvoorwaarden is niet meer van deze tijd. Ook in Suriname zal dit moeten doordringen. Dit zegt voorzitter Robby Berenstein van vakcentrale C-74. De vakbeweging gaat er nu echt voor.

Er zal op zijn minst een minimumloon moeten worden ingevoerd. Het heeft al lang genoeg geduurd. “De haast die we erachter zetten, heeft te maken met het misbruik door werkgevers”, zegt Berenstein. Dit is steeds vaker merkbaar. Met name in de mijnbouwsector worden internationaal erkende rechten niet al te ijverig nageleefd. Arbeiders in vaste dienst nemen is er niet meer bij.

In de plaats heeft zich de afgelopen jaren het fenomeen ontwikkeld van de onderaannemer. Die werft arbeidskrachten en de multinational hoeft zich niet druk te maken om voorwaarden. De lonen zijn niet om over naar huis te schrijven. Wetgeving ontbreekt voor een gerichte aanpak, zoals bij loontrekkers in vaste dienst. Een minimumloon kan aanmerkelijke verlichting brengen.

- Advertentie -

20 REACTIES

  1. Bovenstaande reactie was er een van grote opluchting. Sorry. Maar nu het volgende: Het is eigenlijk van de gekke dat iedere sub-afdeling van welk ministerie dan ook over een eigen vakbond beschikt. Een bond voor pomp en sluisgemalen. Een bond voor schoonmakers in de penetentaire afdelingen, een bond voor…. Nou noem maar op. De lijnen zijn steeds te lang. De Moederbond en C47 zijn eigenlijk de enige bonden die de kar dienen te trekken. Ik wil niet mijn blik over de oceaan richten, maar in Nederland zijn er vakbonden en sub-bonden die eensgezind het overleg tussen werkgevers en werknemers aangaan. Je hebt het FNV eN het CNV, en daaronder ressorteren een aantal sub-bonden. In Suriname vecht iedere sub-bond voor zijn eigen ding(lees: portemonnee). Vakbondsleiders: Wees bewust van jullie verantwoordelijkheid naar jullie leden toe. Ik wens jullie veel kracht en wijsheid toe. En bundel die kracht, alsjeblieft.

  2. Dit is niet alleen goed voor de contractarbeiders maar ook het ultieme middel om de concurrentie met de chineze arbeiders het hoofd te bieden. Met name in de bouw zal dit leiden tot gelijke kansen en betere kwaliteit.

  3. voordat ik mijn mening geef wil ik eerst weten of c47 een facelift heeft ondergaan.

    minimumloon door wie en voor wie
    die luilakken en de zeven even
    opgeruimd staat netjes

  4. Op deze “dag van de arbeid” hebben vele werkgevers hun medewerkers, conform de wettelijke voorschriften vrij-af moeten geven. U zult er versteld van staan hoeveel van deze arbeiders zich vandaag opmaken om naar ander emplooi om te zien.

    Dat is pure noodzaak. Dag van de arbeid dus for a very few!

  5. eindelijk, eindelijk een menselijke reaktie,
    na honderde jaren is er iemand wakker in suriname. een surinamer of indiase of afrikaanse, hoe rijk zij ook zijn ze willen altijd korting. ze denken nooit voor een ander.als een ander kan overleven of niet. nee hoor.. dat kennen ze niet. zelf maken ze feest van duizende euro. en de personeel krijgt een loon waar door zij alleen kan eten en geen huis huren of bouwen hoe goed de zaak ook draait. geen reet te maken.in suriname heeft nooit een kind gehoord hoe je werk gelegenheid moet of kan crieren zo dat anderen ook kunnen leven als mens..

  6. De werknemers moeten zeker ook rechten hebben. Minimumloon is Logisch, maar het moet wel op grond van de lokale maatstaven gebaseerd zijn. Voor sommigen is geld nooit genoeg namelijk, 100 dollar kan je ook in 1 dag opmaken. Het is ook een kwestie van hoe je met je geld omgaat. Mischien moeten ook cursussen gegeven worden aan bep. mensen die verkeerd met hun geld omspringen.

    De regering moet er zeker ook voor zorg dragen dat er meer werkgelegenheid komt. Die mogelijkheden zijn wel te creeren. Niet bij de overheid als ambtenaar maar als echte produktieve arbeiders. Produktie en landbouw zijn zeker goede sectoren om in te investeren ook voor de export.

  7. Hahahahahahaha werekn in Suriname.

    Minimum loon hihihihihi.

    Al die luilakken die niet werken kunnen nu

    beter potverteren.

    IK HEB NIET NIET OVER DE WELWILLENDE SURINAMERS WANT DIE ZIJN ER OOK. JAMMER GENOEG NIET IN DE MEERDERHEID!!

  8. Gewoon BLA-BLA-BLA…

    Welke partij zit al jaren op het min. van arbeid? SPA/C47 !!!

  9. 1 mei is net als een 1 april voor c47 en spa.Dan halen ze de leukste grappen uit. De kop van het artikel suggereert dat het een feit is.
    Lees je het artikel dan zijn we nu nog lichtjaren verwijdert van een minimumloon.

  10. Drs. RG ,
    In Surinen moeten de lonen gekoppeld worden aan de bekende deviezen. Het is namelijk de regering zelve die de arbeidende klasse plundert en kaal plukt.

    Iedere keer als de bankbiljetten-pers in werking gezet wordt, weten de handelaars hiervan en gaan de winkelprijzen omhoog.
    Dus verdient de arbeider dan hetzelfde loon elke maand, maar kan minder inkopen voor de maand.

    Zodra de geldbiljetten-pers in werking wordt gezet, krijgt men inflatie en devaluatie, dus als 1 arbeider of ambtenaar $rd 450 verdiend, moet dat gekoppeld worden aan € 100,- , of aan U$ 163,63 .

    Als dit principe wordt gehanteerd, dan pas kan gezegd worden dat de regeringslieden echte vrijmetselaars zijn.
    Nu zijn het alleen maar neppe-zwijndelaars die zich wanen als vrijmetselaars.

    Degenen die van wanten weten waar ik het over heb, die kunnen het begrijpen.
    Allemaal stuk voor stuk wandelende immorele neppe zwendelaars, die zich politici noemen.
    Hard om te zeggen, maar zulke oplichters horen niet in 1 regering van een goede natie en staat aan het roer te zitten. Oplichters allemaal.

    Eersteklasse zwendelaars, die sedert de Onafhankelijkheid het Volk kaal plukken, elk jaar weer, keer op keer. Door geldbiljetten te laten bijdrukken, zonder dat prestatie’s hiertegenover staan, beter gezegd, zonder montaire zekerheden. Andere Telling heeft er 1 handje van om dit zonder zijn bemoeienis over zich heen te laten gaan. Een grootse politieke loopjongen, deze Andere Telling.

    Vriendelijke Groeten,……..

  11. Citaat: ““De haast die we erachter zetten, heeft te maken met het misbruik door werkgevers”, zegt Berenstein. Dit is steeds vaker merkbaar. Met name in de mijnbouwsector worden internationaal erkende rechten niet al te ijverig nageleefd.”

    Als ik dit lees dan bekruipt mij toch het gevoel dat mensen als Berenstein niet de juiste zijn voor deze taak. Dat ze te weinig weet en ervaring hebben met arbeidsverhoudingen en ontwikklingen op de internationale markt.
    Suralco neemt een sub contrator in de arm ipv eigen personeel. Dat is algemene ontwikkeling en heeft in principe weinig te maken met arbeidsverhoudingen. Het gebeurt overal in de wereld en kan net zo goed tot betere verhoudingen leiden. Feitelijk zit ik (tot mijn genoegen) in zo’n situatie met leuke financiele voordelen en zonder onzekerheid.
    De boosdoener in dit geval is (mits de eisen van de werknemers niet te hoog zijn) de subcontractor die of het contract voor te weinig heeft weggezet en het verlies nu op de werkgevers afwenteld, of te weinig loon wil betalen.

    Wie ff na denkt begrijpt dat een bedrijf als Suralco niet gebaat is bij productie verlies. Wel is het natuurlijk zo dat Suralco als elk bedrijf let op de kosten en als er dan een goedkope sub contractor is die voldoende zekerheid biedt dan wordt die gekozen.
    Bedenk ook dat in theorie een subcontractor altijd goedkoper kan werken dan eigen personeel omdat eigen personeel als er geen werk is doorbetaald moet worden zonder dat er productie (=inkomsten) tegen overstaan en een subcontractor dan wel de mogelijkheid heeft het personeel voor andere opdrachten te verhuren.

    Het probleem is m.i. dan ook niet het fenomeen van subcontractors maar het onvermogen van de SME-subcontractor om er op verantwoorde wijze mee om te gaan. Kon hij dit wel dan waren er enorme voordelen voor SME mogelijk.

  12. @ Sari.
    met een normale begeleiding kun je mensen mobiliseren het is jammer dat die goed opgeleide surinamers niet mobil zijn maar debile. alles is corruptie. 25 jaar geleden moest ik geopereerd worden in het Academische zieken huis in suriname en moest aan de churig. Adhin 150 gulden betalen anders was er geen plaats en tijd voor mijn dankzij de 150 gulden kwam meteen een bed vrij. hoe veel verdiende ik toen. niks. en hij had een goede salaris en goede positie en toch zat hij te bedelen tegen mijn. het is schande. rijke bedelen tegen armen.

  13. iedereen die op die afdeling zat had moeten betalen voor een bed en plaats in die zieken huis. en als het geld ging naar dr Adhin.

  14. ik vind geld heel belangerijk maar geld is geen God. eerlijk is God. eerlijk is en was het juiste weg naar God en geen ander.

  15. Beste Neus, Henky,

    Jullie hebben allemaal gelijk.
    De werknemers die we in Suriname kennen zijn ook niet altijd gemotiveerd. Men heeft vaak de neiging om meer te verdienen voor weinig arbeid. Surinamers hebben over het algemeen weinig vaste lasten. De kosten voor electra, water, huisvesting is relatief lager. Het streven van elke Surinamer is eropgericht om beter en luxer te hebben.

    Dat is natuurlijk logisch. ieder mens wil vooruitgang zien in het leven.
    Hoe zou een werkgever zijn investeringen terug kunnen verdienen als de werknemers niet op tijd en elke dag aan het werk verschijnen.
    Surinaamse arbeiders hebben liever dat ze met een biertje in de bar zitten dan de tijd gebruiken om te werken.

    Iemand die gemiddeld 40 uren per week werkt voor een contractor of een niet formeel ingeschreven bedrijf ,heeft relatief een hoger inkomen op maandbasis dan iemand die in een bedrijf werkt als de suralco, billiton etc.

    Het punt is dat deze werknemers niet elke dag op het werk verschijnen en daardoor minder aan salaris ontvangen dan wanneer zij 40 uren per week en 20 dagen per maand zouden gaan werken.
    Geen enkel bedrijf zou dat kunnen tolereren. Bedrijven hebben ook kosten. Deze arbeiders betalen geen cent aan belasting. De salarissen varieren tussen de 40 en 90 SRD per dag.
    Wanneer een Surinamer ongeveer twee honderd SRD per week al verdiend heeft ,heeft hij gewoon geen zin meer om de rest van de dagen van de week te gaan werken.
    Deze gasten zitten tot hun neus vol met schulden bij de zogenaamde bars waar zij na het werk , met collega’s en vrienden staan te zuipen.
    Wat over blijft om naar huis mee te nemen is nul cent. Het nuttigen van alcohol op rekening na het werk wordt nooit in kaart gebracht door de overheid en de werknemers. De schulden bij de bars worden ook niet bekendgemaakt door de werknemers.

    Er zijn genoeg bedrijven die arbeiders goed willen betalen. Maar de werkmentaliteit van Surinamers moeten veranderen. Surinamers hebben vaak de neiging om de schuld bij de werkgever te zoeken. De armoede in Suriname is te bestrijden. Feit is dat Surinamers hun verantwoordelijkheden moeten kennen en als team moeten werken om successen te kunnen boeken als bedrijf. Maar als we twee dagen in een week werken en drie dagen thuis blijven dan heb je inderdaad geen cent over om te eten. Maar klagen kunnen we heel goed in Suriname dat de baas mij weinig betaald.

    Bedrijven compenseren hun arbeidskosten met de secundaire voorwaarden die aan de werknemers worden geboden. In die secundaire voorwaarden is ook opgenomen , ziektekosten van de vrouw en kinderen van de arbeiders. De vraag is welke bijdrage levert de vrouw en de kinderen van een werknemer aan het bedrijf,terwijl hun ziektekosten betaald worden door het bedrijf.

    Deze arbeiders hebben inderdaad een veel lager inkomen. maar over het algemeen verdiend een Suriname zijn geld door in de informele sector te werken. Dat geld is genoeg om te kunnen leven.
    Men is in Suriname gewoon lui om te werken.
    De behoefte om ernaar te kijken wat de baas verdient is groot. Elke baas wil zijn geinvesteerde geld terugverdienen. De bedrijven krijgen ook geen cent van de overheid of verzekeringsmaatschappijen wanneer werknemers niet verschijnen op het werk. Elk bedrijf heeft zijn verantwoordelijkheid richting zijn aandeelhouders, overheid, klanten en werknemers etc.

    De overheid voert gewoon een shit van beleid uit. Het is gewoon duidelijk dat er geen sprake is van deskundig aanpak. Slechte organisatie vanuit de overheid etc. Teveel om op te noemen.

    Gewoon keihard 40 uren per week werken en dan zie je wel wat je overhoudt aan het einde van de maand. De droom om een huis te bouwen van circa 125.000 euro en een auto rijden van ongeveer $ 27.000 moet men op zij leggen. Dat kun je niet permitteren in een ontwikkelingsland met een doodeenvoudige baan.
    Zelfs in rijke landen kunnen de middenklasse het niet permitteren.
    Het materialistisch gevoel moet eens verdwijnen in het land.

    Leef naar je inkomen zou ik als laatse zeggen en je zult altijd gelukkig zijn met datgenen wat je verdient.

    Succes

  16. ik dacht dat er contract zijn gesloten met de verschillende buitenlandse bedrijven in suriname om zoveel als mogelijk de landgenoten van de straat af te houden.met soepele arbeidsovereenkomst.met andere woorden werkgelegenheid scheppen en niets anders.als men vindt dat de bedrijven zich niet hebben gehouden aan de regels en probeert van hunne verplichtingen af te komen met de techniek van moderne wetenschap dan moet suriname ook in staat geacht worden om met tegen maatregels te komen.
    en een van deze maatregel is om het minimumloon te introduceren als de secondaire voorwaarden.

  17. Neus, weer een aantal punten erbij! Inderdaad is het zo, en dat heb ik al eerder verwoordt, dat de Su subcontractors (en wie niet) alleen kijkt naar hun eigen income. Zo goedkoop mogelijk arbeid leveren, vakbonden of niet,zo werkt dat in Su.En de vakbonden? Zij zijn de risee van de gemeenschap. Absoluut niet in staat een dialoog tot stand te brengen tussen werkgevers en werknemers, zoals dat eigenlijk hoort. Men lacht in Suriname over de slappe en ondeskundige houding van de vakbonden. Respect moet je afdwingen en de vakbonden dwingen geen enkel respect af, sterker nog: ze zijn de luizen in de pels van de samenleving.

  18. Die Wet zal er 1 zijn. Als alle werkgevers het minimumloon zullen weten op te hoesten zal een andere zaak zijn. Er zal wel weer een ander foefje van stal worden gehaald.

    Het contracters fenomeen is ook een verkapte vorm van het uitbuiten van arbeiders.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.