Dak- en thuislozen in Suriname krijgen eigen thuis

10

PARAMARIBO, 2 mrt – De ruim vierhonderd dak- en thuislozen in Paramaribo krijgen een eigen plaats om bij te komen. De stichting Dak- en Thuislozen heeft na een lange periode van voorbereiding zijn eerste opvang- en begeleidingscentrum opgezet. Het is de eerste in een reeks die de spanningen tussen samenleving en deze groep moet gaan helpen verminderen.

Op het centrum in Noord-Paramaribo is artsenhulp beschikbaar, evenals maatschappelijke begeleiding. Uiteindelijk moet de cliënt zoveel mogelijk zelfstandig kunnen bewegen in de samenleving. Van belang is vooral dat de realiteit onder ogen wordt gezien. “Paramaribo heeft inderdaad een zwerversprobleem, dat zowel sociaal als geestelijk van aard is”, zegt minister Celsius Waterberg van Volksgezondheid.

De overheid alleen kan het probleem niet aan, hoe zeer sommigen ook ale verantwoordelijkheid die richting uit willen schuiven. Hulp van niet gouvernmentele organisaties is noodzakelijk voor een gezamenlijke aanpak. Het gaat om een gedeelde verantwoordelijkheid. “We mogen niet vergeten dat de omgeving ook bijgedragen heeft aan het zwerver zijn van mensen”, aldus Waterberg.

- Advertentie -

10 REACTIES

  1. Goede zaak!!!Zo moet Suriname verder gaan en oplossingen zoeken voor alles wat een probleem is of kan worden.

    Die mensen die geen huis hebben zijn ook mensen en niemand wordt zomaar vrijwillig zwerver.Die mensen dragen een hoop problemen met zich mee en daarom vindt ik het goed dat er ook maatschappelijk begeleiding beschikbaar is.

  2. Ik juich het ook toe, dat er daadwerkelijk aan het probleem “zwervers” wordt gewerkt.
    Alleen moest eerst het kalf verdrinken eer men de put is gaan dempen.

    So Sad!

  3. Zeer goede initiatief, maar ja er zijn meerdere (aspirant)zwervers die zich helaas gaan aansluiten.
    U ziet het..welke kinderen een land kan voortbrengen uit idioten beleid.

  4. Weer een staaltje van ondeskundig geblaf.

    Ik ben geen socioloog, maar een voormalig zwerver.

    Een zwerver is de juiste bedoeling van het woord is iemand die voor een dergelijk bestaan heeft GEKOZEN

    Die apen bedoelen misschien de mensen die vanwege o.a. geestelijke verwaarlozing of ziekte een bepaald bestaan leiden.

    suriname gooit altijd alles op 1 hoop.

    Ondeskundigheid. Weten vaak niet waarover ze praten.

  5. Goede zaak,
    ik denk dat het probleem beter aangepakt kan worden als de huisartsenzorg en de ggz en maatschappelijkwerk als die er al is in sur hier beter op inspelen.
    aankomende zwervers worden aan hun lot overgelaten en worden dus geheid zwervers.

  6. waarom moeten wij zo negatief reageren als er eindelijk iets goed wordt gedaan in Su. Overal ter wereld lopen er zwervers rond, zelf in NL het land van melk en honing.

    Ik denkt dat iemand niet zomaar een zwerver wordt, de achtergronden zijn vaak niet te doorgronden hoe het komt dat iemand zo gevallen is om een zwervers bestaan te leiden. Ligt de oorzaak bij de persoon zelf, NA SMA POTI A MANG SO, of heeft die er zelf voor gekozen. Mi brada laten wij alles wat positief beschouwd mag worden in Su toe juihen en niet afkraken.

  7. Ik heb gelezen niemand heeft zitten afkraken, zij hebben het hier over zaken die nog moeten komen…(wat er nog te wachten staat)
    Mijn voorstel is op Groeg-Jari iets neer te zetten voor de NPS..beleid..want wat ik nu zie….meer en meer zwervers.

    Ik kies NPS omdat het een van de oudste politieke partij is…dus hun beleid..van vroeger naar nu.(toen/heden)

  8. He he he he,eindelijk krijgen de zwervers een plaats.In NEDERLAND,worden de zwervers(thuis en daklozen)ook met respekt behandeld,door de instantie`s,eindelijk doet Suriname daaraan mee,God Zij Dank.
    Ben blij met dit initiatief,het zijn tenslotte ook mensen ,niemand gaat zomaar een zwervers bestaan leiden.
    Lievr laat dan nooit.

    Mie Kondre Troe Mie Lobi Joe.

  9. eindelijk iets positief van de regering dat zij de dak en thuisloze,een plekje aanbieden, maar het moet niet alleen bij opvang blijven , het kern van het probleem moet men ook aanpakken , b,v is er psychatrisch iets mis , daar ook hulp bieden , instellen op medicatie of een depot , is er sociaal iets ,met hulp van een maatschappelijk-werker aanpakken , is er een somatisch probleem aanpakken , ziekte s behandelen , mensen trainen .dm.v van groepsgesprekken , dat hij of zij terug kan in de maatschappy, in ned hebben zij ook de wmo-wet , waarbij iedere verslaafde en dak en thuisloos verplicht is zich te laten behandelen , wil men dat niet wordt je gedwongen op genomen , dus ned is geen land meer van melk en honing, die tijd is voorbij, bij 9 van de 10 verslaafde is er ook een psychatrisch probleem zo kan ik ook doorgaan , potentiele last overgevende verslavende en thuisloze worden in nederland gedumd in drente , en daar blijven ze max 10 jaar , dus het is voor sur een stap in de goede richting om ook wat te doen aan hun dak en thuisloos probleem, wij moeten positief zijn

  10. VOORWOORD.

    Zo ben ik geboren op 13 januari1957 in het mooie Zeeuwse landschap Terneuzen . Maar op mijn 3e jaar ver huis naar Amsterdam daar mijn school gedaan HBS. Atheneum daarna 1 jaar gestudeerd in Groningen maar deze studie was niets voor mij, heb dan 4 jaar kweekschool ( nu Pabo) en een jaar voor de klas gestaan toen nog klas vier nu groep 6. Maar dat was ook niet wat ik zocht heb toen docenten opleiding gevolg in België voor docent maatschappij leer en dat was wat ik wilde leerlingen laten zien wat de maatschappij is met alles erop en eraan had daar drie projecten milieu, verslaving en je moest algemeen geven over religie en de verdere maatschappelijke punten zoals politiek en armoede in de wereld in die tijd was het net de grote hongersnoot in de wereld eind jaren zeventig begin tachtig.
    Was toen al bezig met de onderkant van de samenleving, had daar ook heel wat materiaal van zoals foto’s en geschreven tekst. Wilde wat doen maar als alleenstaande bereik je niets het is vechten tegen een bierkaai.
    Was vrij jong toen ik een erfenis kreeg van enkele miljoenen guldens in die tijd en heb er met vrouw en kinderen vrij goed van geleefd.
    Maar in 1982 kwam er door een ernstig auto ongeluk er een acuut einde aan mijn leven heeft 3 jaar in een revalidatie centrum gezeten in België en ben daar uit mijn rolstoel gekropen met veel pijn en moeite maar het is mijn gelukt. (volledig verslag van mijn leven heeft in Panorama gestaan in okt 2005) en daarboven op kwam ook nog de scheiding van mijn vrouw was ervan door gegaan met mijn beste vriend. Maar het geld had ik nog en ben dan heelveel gaan reizen in mijn eentje. Drie jaar in noord en zuid Amerika getrokken.
    Tot ik in Brazilië aankwam en de stad Rio de Janaro ging bekijken .
    Een mooie stad histories maar ook veel armoede kwam op een gegeven moment terecht in de sloppenwijken van Rio en heb daar dingen gezien die onze schepper niet zo bedoeld heeft.
    Kinderen van 1 ½ jaar die nippeltjes moesten zoeken van BV bier/cola blikjes en deze nippeltjes zijn heel veel waard meer dan de rest van het blikje. En als ze er duizend hadden dan hadden ze 1 dollar verdiend maar de kinderen woonde bijna op die afvalberg want waren niet welkom in de stad (misschien heeft u hier wel eens van gehoorde doodseskaders door de politie en gorilla heb zo veel doodde kinderen gezien.
    Maar het gebied waar ik rond liep was een opvang huis voor deze straat kinderen was opgezet door Nederlandse priesters heb daar 1 ½ jaar gewerkt op basis van kost en inwoning heb daar ook een deel van mijn geld gegeven. Zodat de priesters nog meer konden doen voor de straatkinderen van Rio hebben daar een tweede opvangcentrum van gebouwd.
    Had het na 1 ½ jaar wel gezien en wilde verder gaan maar ben terug gekomen naar Nederland en heb een studie maatschappelijk werk(SPW) gedaan heb 3 jaar in een opvang centrum voor wegloop jongeren gewerkt en heb daar ook enkele projecten opgestart zo konden jongeren bij verschillende bedrijven werken en ervaring opdoen.

    Maar zelf zat ik nog met een stukje pijn door mijn scheiding en ben ook een tijdje op het verkeerde pad gegaan want geld speelde geen rol en als je veel hebt geef je veel uit.
    Leven in dure hotels, vrouwen, casino bezoek was er vaste klant
    Dus dan ga je geld hard op. Ben dan weer maar weg gegaan uit Nederland nu naar Zuid-Afrika ben naar Johannesburg gevlogen en ben daar weer in de town-ships terecht gekomen en ook daar weer naar een organisatie gezocht die met de armste bevolking werkte en ben daar met ook weer straatkinderen in contact gekomen maar deze kinderen hadden via moeder/vader aids of het hiv virus dus u weet hoe het in die landen gaat je wordt verstoten door hun familie en komt op straat met alle gevolgen van dien, jonge kinderen in de prostituee en ga zo maar door. Ben daarna door gegaan naar Kenia, Oeganda en Tanzania maar ook daar het zelfde beeld straatkinderen en nog eens straatkinderen
    Had eigenlijk genoeg van deze ellende gezien je kunt heel veel doen en er wordt ook heel veel gedaan.
    Tot er in Amerika iemand op het idee kwam om voor dak en thuislozen een straatkrant uit te brengen en deze te laten verkopen door daklozen mensen dat ze van het kleine beetje geld wat ze er mee verdienen toch aan hun eten en drinken kwamen want het meeste dak/thuislozen zijn verslaafd aan harde drugs, drank gokken en noem maar op.
    Tot ik in 2003 naar Suriname ben gegaan en via een christelijke gemeente in contact kwam met een voorganger die bezig was met het opzetten van een centrum voor drugs/drank verslaafden van Suriname heb daar een tijdje meegewerkt maar ook het land en de armoede bekeken want die is daar ook groot.

    Dit is een van de armste wijken van Paramaribo waar ik zelf gewoond heb. Als het moezon regen tijd is, zien de straten en pleinen er zo uit, en dan weer maar alles droog krijgen. En geen pot voor water overlast nee soms maanden zo leven tot zon het weer droog gemaakt heeft.
    En zo ben ik op het idee gekomen om in Suriname een straatkrant uit te brengen. Maar doordat ik vrij veel geld heb uitgegeven aan mijn reizen en luxe leven was ik er na 15jaar wel doorheen. Heb veel gezien van de wereld en ook wel mooie steden bezocht maar ook veel ellende gezien.
    Tot ik in 2004 een blad van de Utrechtse straatkrant onder ogen zag dat er ook voor dak en thuislozen een wereldkampionschap wordt georganiseerd en waar de afgelopen 3 jaar Utrecht en twee keer Den Haag aan meegedaan hebben.
    Ben zelf in 2005 naar het WK voor daken thuislozen geweest in edinburg(Schotland).
    Nu heb ik alles verzameld wat met het WK temaken heeft en als u het blad verder leest zult u wat verslagen tegen komen.
    En u weet ook dat er in Nederland heel wat Surinaams talent voetbalt of gevoetbald heeft.
    En misschien zit er bij u in de vereniging ook wel mensen die uit Suriname of andere landen komen en dak of thuisloos zijn .
    En daarom wil ik een straatkrant uitbrengen in Suriname want ook voorhem kan er een WK voetbal in zitten.
    Deze straatkrant die u nu leest is een eerste krant en een proefnummer
    De officiële krant willen we op 1 mei op de markt brengen met een groot feest voor het dak en thuislozen van Nederland.

    Dit was een stuk geschiedenis over mijzelf en waarom het zo belangrijk is dat de stichting /bedrijf er komt.
    Wat het moet opleveren is dat jonge dak en thuislozen weer een baan kunnen vinden in een vak wat ze misschien niet kennen en
    Weer terug kunnen komen in het arbeid proces

    Willy Mechelinck

    als er mensen zijn in Suriname die mij verder willen helpen.
    dit is mij email adres:stichtinstratiekrantie@gmail.com

    Willy Mechelinck
    goudenregenstraat 79 kamer 312
    8922CP Leeuwarden
    (friesland
    Holland
    Tel vanuit Suuriname:0031642484974

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.