Home Columns VAT student night

VAT student night

12

Door Chris Polanen – Het is donderdagavond, student night bij het VAT. De studenten zijn in groten getale komen opdagen. Het terras is bomvol, er wordt gedanst op een kleine dansvloer en eromheen staan tientallen mensen te kijken. Meer dan de helft van de mensen is Nederlands. Groepjes jonge Surinaamse mannen observeren geconcentreerd de dansvloer en het terras. Hier wordt gejaagd.
Het wild is een jaar of twintig, vaak blond en in opperbeste stemming. Ze zijn zich natuurlijk wel bewust van de jagers, maar er in elk geval niet bang voor. Er zijn tientallen, nee misschien wel een paar honderd Nederlandse stagiaires.
Ik kijk naar de dansvloer en realiseer mij dat ik deze vakantie niet alleen Russen en tachtig plussers beter dan ik heb zien dansen, maar nu ook Nederlandse stagiaires. Voor mij staat een jonge blonde vrouw. Ze is lang, heeft grote blauwe ogen, een glimlach uit een tandpastareclame en een staartje van gebleekte krulletjes. Ze praat met een Surinaamse jongeman. Hij heeft een rood shirt aan dat strak gespannen staat om spierbundels, die alleen door zware training in de gym gevormd kunnen zijn. Hij heeft de zelfverzekerde blik die erbij past. Als hij praat kijkt het meisje hem aan met een blik die ik mij herinner uit mijn lang vervlogen disco jaren. Een blik die vonkelt. Een blik die zegt: je bent leuk, je maakt een kans. Ze buigt zich naar hem toe om hem in de herrie beter te verstaan en legt twee vingers net boven de achterzak van zijn broek. Dit is geen subtiele lichaamstaal meer. Wie is er eigenlijk jager en wie prooi? Als verlegen discotwintiger zou ik niet goed geweten hebben hoe ik hierop moest reageren. Deze jongen heeft daar echter geen problemen mee. Hij buigt zich naar haar toe en haakt een vinger in een lusje van haar broekriem schuin boven haar rits. Het meisje legt nu een hand op zijn schouder en leunt tegen hem aan. Ze lachen en leunen met hun bovenlichaam naar achteren terwijl ze met hun middel dicht tegen elkaar aan blijven staan. Nu voeren ze een soort dansje op de plaats uit. Daarna buigen hun bovenlichamen weer naar elkaar toe. Als door een magnetische kracht naar elkaar toe getrokken.
Naarmate de avond vordert zie ik steeds meer Surinaamse jongens praten met Nederlandse meisjes. Het zijn de goed uitziende kerels die de gok wagen. Een lijf dat getraind is in de gym lijkt een duidelijk voordeel. De jongens moeten ook een ‘vlotte babbel’ hebben, zoals men dat in Nederland noemt. De aandacht van een meisje vasthouden in al die drukte is immers niet makkelijk. Nu klinkt: ‘Dromen zijn bedrog’ van Marco Borsato en alle Nederlanders op het terras zingen woest mee. De DJ op het terras, een slanke jongen die achter de draaitafel meedeint op de muziek, voelt zijn publiek goed aan.
Dan zie ik in de menigte mijn vriend Tony verschijnen. ‘Ik zie hier veel mannen die allang geen student meer zijn,’zegt hij en geeft mij een hand. ‘Ik voel mij erg oud Tony,’zeg ik,’in Nederland ga ik ook niet naar disco’s waar meisjes van twintig komen.’ We lachen. Natuurlijk komt het gesprek op de Nederlandse stagiaires.’Weet je hoeveel Nederlandse stagiaires hier beroofd of verkracht worden?’vraagt Tony. Ik schud mijn hoofd. Tony kijkt somber.
‘Kijk, een Surinaams meisje heeft direct door uit wat voor milieu een jongen afkomstig is.’Ik kijk naar het blonde meisje en de gespierde jongen.
Tony gaat verder.’Die Nederlandse meisjes zien het verschil niet tussen fatsoenlijke jongens en gevaarlijke. Verschillende instanties geven tegenwoordig wel voorlichting aan de meisjes. Welke plaatsen ze moeten mijden. Waar ze voor op moeten passen. Maar ze luisteren niet!’ Aan zijn stem kan ik horen dat hij zich opwindt. Hij trekt zijn schouders op en houdt zijn handen met de handpalmen omhoog.’Ach, je weet hoe eigenwijs die Hollandse meisjes zijn.’
Hij geeft een paar voorbeelden van hoe het vreselijk mis ging. En vraagt zich af waarom die voorvallen niet in de kranten komen.
Ik ben er even stil van. Zou het echt zo erg zijn? Misschien vallen er bij de jacht die ik net nog geamuseerd gadesloeg, echte slachtoffers. En is de schade aanzienlijk groter dan een gebroken hart.

Chris Polanen – chrispolanen@wanadoo.nl

12 REACTIES

  1. fajasiton
    Hoi Chris, blijf vooral doorgaan metje columns, ik geniet er van . Vaak zijn ze heel herkenbaar niet alleen van situaties , maar ook in opvattingen.
  2. Perro.v.de speuhondenclub.Soa-Preventie
    Zonde,zonde wij leven in een andere tijd,U ziet het, waar de vrouwen op pad gaan,om te, ,te"je weet" het wel, en let op!!!! dit is (wereldwijd )van Afrika tot Zeeland.Om lekker door een tropical boy (guy of gay)gepakt te worden,leeftijd speelt hierbij haast geen rol (every body love banana-nana)They like it for true man: vertelde een Jamaicaan mij .Ja hoor niet alleen Su. krijgt hier mee te maken.Het wordt free for all.Let maar op.hoe meer kerels hoe beter.Er worden zelfs dagboeken door de dames bij gehouden.Die kerels moeten presteren !!! anders out of running. Dus wie weet bent u zelfs binnenkort slachtoffer.(ik hoop dat de Su. dames lang acher blijven, anders is het einde zoek) P.S.vergeet uw CD niet,laat water in je net,(het) kousje, afz.Soa preventie.
  3. WSB
    Hey Chris, Wat een onzettend leuke manier om je bezorgdheid voor deze doelgroep uit te spreken. Ik deel je zorgen hoewel ik er recentelijk geen ervaring mee heb. Ik kan me alleen herinneren dat je als Surinaamse jongen niet gehinderd door enige kennis van Nederland deze dames graag ziet als lonend doel. Natuurlijk scoor je dan ook prima bij de maten. Zolang de dames met respect worden behandeld is er natuurlijk niets aan de hand. Op het moment dat er geweld en misbruik plaatsvindt dan is het zorgelijk. Overigens geldt dat voor alle dames ook onze mooie schone surivrouwen. Ik hoop dat veel van de kwetsbare types jouw stuk lezen en daarmee bewuster zijn van de mogelijke gevaren. Voor de rest hoop ik dat de good guys niet de dupe worden van deze negativiteit. WSM (wang sranang mang)
  4. black
    Ey Chris,loeking so: Once Go BLACK Never Turns BACK, a die fu joe tang fasie toe toch. Of gun je die jongens hun pleziertjes niet.......
  5. EreN
    Hallo Chris, Ook ik geniet steeds van je collumns. De situatie die je schets, kan ik mij levendig voorstellen en begrijp je bezorgdheid. Ik weet niet of ik het juist heb, maar het blijkt een fenomeen te zijn die je in diverse landen kunt tegenkomen. Onlangs heb ik zulks, op mijn vakantie in Turkije, ook ervaren. Als zwarte vrouw geneerde ik mij voor het losbandig gedrag.Als er ondanks goede voorlichting blijkt dat sommige vrouwen deze in de wind slaan en voor spanning en avontuur gaan zou ik willen zeggen,zoals het spreekwoord zegt: "wie zijn billen brandt moet op de blaren zitten"! Let go. Ik zeg altijd;"Liever de dader van mijn toekomst dan het slachtoffer van mijn verleden"! Ik ben blij dat ik als mens keuzes kan maken! Succes ermee!!
  6. Bhai
    Wat is de moraal van dit verhaal? - dat er geen moraal meer is? dat is geen nieuws. In deze tijd van mannelijk- en vrouwelijk sextourisme, breezersex, gangbangs en wat er al nog meer is, is dit nog tamelijk onschuldig en sluit ik me aan bij het door EreN aangehaalde gezegde. - of hebben voorgaande reactie gelijk en is Chris een beetje pissed cause he didn't get any. Ik ken Chris niet dus zou ik het niet weten. Conclusie: Chris, leuk verhaal, ik lig er geen moment van wakker maar ik kijk uit naar je volgende tori. En mischien ooit nog eens de bundel.
  7. Realistic
    Als ik zo naar de verhalen leest lijkt het alsof Chris elke maand heen en weer reist, en alles van Suri meemaakt.Doet hij misschien voor zijn "clienten".Chris !!!!
  8. stanvaste
    Als je op vakantie in Suriname bent zie je inderdaad deze taferelen. Ook Hollandse meisjes die in het holst van de nacht fietsen door Paramaribo en omgeving; dan vraag je wel om problemen.
  9. Kerkhout.Glenn
    Hoi Chris, dit is de waardheid wat je schrijf,heb ik ook mee gemaakt toen ik nog in Su woonde ,ga zo door met je colum Krachtie Mozes
  10. Fem
    Ik heb ook stage gelopen in Su en ik ben een behoorlijke tijd met een Surinaamse jongen geweest. Hij is vreselijk goed voor mij geweest! Ik wil hiermee aangeven dat er ook uitzonderingen zijn op dit verschijnsel. Maar, Chris, ik ben het ook met je eens. Er lopen een heleboel stagiaires rond die gevaar lopen, op welke manier dan ook. Deels heeft dat te maken met hun eigen instelling; de Surinaamse maatschappij is niet te vergelijken met de Nederlandse en je moet inderdaad niet 's avonds in je eentje naar huis fietsen om maar een voorbeeld te noemen. Stagiaires zien de gevaren niet en doen dezelfde dingen als die ze in NL zouden doen. Daarmee lokken ze het deels zelf uit. Maar ook de Surinaamse jongens zijn gehaaid; ze weten meisjes te paaien met een "vlotte babbel" en charmante aandacht die ze in NL niet gewend zijn. Dit is een erg delicate zaak en ik ben blij dat je hierover hebt geschreven. Ik hoop dat meer NL'se meisjes zich bewust worden van de houding die ze aannemen als ze stage lopen in Suriname. Dit reflecteert namelijk op alle Nederlanders (in ieder geval meisjes) en het zou erg jammer zijn als Surinamers een dergelijk beeld van Nederlanders zouden hebben.