Home Nieuws uit Suriname Arbeidsonrust in Suriname neemt grotere vormen aan

Arbeidsonrust in Suriname neemt grotere vormen aan

9

PARAMARIBO, 22 jul – Meer ambtenarenbonden tonen zich bereid actie te voeren voor koopkrachtversterking en een betere sociale positie. Onder de paraplu van de Confederatie voor Organisaties van Landsdienaren, COL, zal getracht worden de aandacht te trekken van Suriname’s grootste werkgever. Onder meer de leraren op middelbare scholen zijn tot actie bereid.

De Bond van Leraren, BvL, heeft mandaat om de strijd voor betere waardering te voeren. Volgens BvL-voorzitter Wilgo Valies is het brutosalaris van leraren in waarde gedaald van maximaal 889 dollar in 1998 tot hooguit 697 dollar. Dit kan de braindrain alleen maar bevorderen. “Als de lonen niet veranderen raken de docenten steeds minder gemotiveerd”, zegt Valies tegenover de Ware Tijd.

Ook de bond bij het Planbureau mag acties ondersteunen van de COL, een afscheiding van de meer behoudende Centrale van Landsdienaren Organisaties. Groot knelpunt in de relatie met de overheid vormen de salarissen, die inflatie al lang niet meer bijhouden. Ook op de haven broeit het. Na de acties van de havenarbeiders, hebben douaniers besloten geen importen af te handelen.

9 REACTIES

  1. NATIONALIS
    Continuiteit van stakingen en acties leggen het land lam en maken Suriname volkomen onaantrekkelijk voor buitenlandse investeerders die niet graag hun geld beleggen en investeren in een onrustig land met een grote vakbonds invloed. Met in gedachte houdend de voortdurende stijgende brandstofprijzen door de onrust in het Midden-Oosten (Libanon, Irak & Iran), Nigeria en Venezuela kan dit een zeer negatieve uitwerking hebben op de herstellende economie van Suriname na decennia crisisjaren. Tevens is de vraag wat voor uitwerking dit heeft op de toeristische industrie. Deze draagt tevens als dienstensector een grote bijdrage heeft op het nationaal produkt. Een doemscenario zou kunnen zijn minder inkomsten in deze branche waardoor er gedwongen ontslagen moeten vallen gevolgd door achteruitgang in koopkracht van de werknemers. Toeristen gaan immers net als investeerders niet graag naar een onrustig land. Suriname zal snel op een bepaald punt aankomen dat men zal beseffen dat men tot een consencus zal moeten komen met de moederbonden of deze volkomen zal moeten uitschakelingen. Voorbeelden van landen die zonder bemoeienis van vakbonden in het economisch proces tot ontwikkeling zijn gekomen zijn talrijk. Chili, Maleisie, Thailand, Singapore, Taiwan, Zuid-Korea, Japan enz. Jawel zelf in het voor veel Surinamers geliefde Nederland is men na de 2de W.O. tot concensus gekomen met de moederbonden. Deze begrepen immers dat economisch herstel van een land vooral rust vereist. Helaas vergt deze ontwikkeling vaak een autoritair visionair regime maar dat zijn de harde keuzes die gemaakt moeten worden. Wil men rijk en welvarend zijn in een autoritair regime dat uiteindelijk toch zal leiden naar een democratisch bestel of arm zijn in een democratie. Uitschakeling van de vakbonden hoeft niet te betekenen dat de rechten van arbeiders geschonden worden. Worden deze immers nu al niet geschonden door de voortdurende armoede, chaos en corruptie, dat terwijl één van de hoofdtaken van een regering is tot ontwikkeling van een land te komen en daarbij de levensomstandigheden verbeteren van de mensen binnen de grenzen van dat gebied wonend. Tot slot, Libanon heeft een excuus voor z'n economische neergang nml, Israel. Suriname maakt zoals altijd zijn eigen neergang.
  2. NATIONALIS
    Continuiteit van stakingen en acties leggen het land lam en maken Suriname volkomen onaantrekkelijk voor buitenlandse investeerders die niet graag hun geld beleggen en investeren in een onrustig land met een grote vakbonds invloed. Met in gedachte houdend de voortdurende stijgende brandstofprijzen door de onrust in het Midden-Oosten (Libanon, Irak & Iran), Nigeria en Venezuela kan dit een zeer negatieve uitwerking hebben op de herstellende economie van Suriname na decennia crisisjaren. Tevens is de vraag wat voor uitwerking dit heeft op de toeristische industrie. Deze draagt tevens als dienstensector een grote bijdrage heeft op het nationaal produkt. Een doemscenario zou kunnen zijn minder inkomsten in deze branche waardoor er gedwongen ontslagen moeten vallen gevolgd door achteruitgang in koopkracht van de werknemers. Toeristen gaan immers net als investeerders niet graag naar een onrustig land. Suriname zal snel op een bepaald punt aankomen dat men zal beseffen dat men tot een consensus zal moeten komen met de moederbonden of deze volkomen zal moeten uitschakelingen. Voorbeelden van landen die zonder bemoeienis van vakbonden in het economisch proces tot ontwikkeling zijn gekomen zijn talrijk. Chili, Maleisie, Thailand, Singapore, Taiwan, Zuid-Korea, Japan enz. Jawel zelf in het voor veel Surinamers geliefde Nederland is men na de 2de W.O. tot consensus gekomen met de moederbonden. Deze begrepen immers dat economisch herstel van een land vooral rust vereist. Helaas vergt deze ontwikkeling vaak een autoritair visionair regime maar dat zijn de harde keuzes die gemaakt moeten worden. Wil men rijk en welvarend zijn in een autoritair regime dat uiteindelijk toch zal leiden naar een democratisch bestel of arm zijn in een democratie. Uitschakeling van de vakbonden hoeft niet te betekenen dat de rechten van arbeiders geschonden worden. Worden deze immers nu al niet geschonden door de voortdurende armoede, chaos en corruptie, dat terwijl één van de hoofdtaken van een regering is tot ontwikkeling van een land te komen en daarbij de levensomstandigheden verbeteren van de mensen binnen de grenzen van dat gebied wonend. Tot slot, Libanon heeft een excuus voor z’n economische neergang nml, Israel. Suriname maakt zoals altijd zijn eigen neergang.
  3. Zomaar
    Geef die onderwijs krachten toch wat hun toekomt. Ze geven de toekomst van Sur onderwijs.
  4. Ar
    Steeds weer zorgt de vakbeweging voor onrust in ons land en wordt daarna de regering vervangen door de slechtste politici en bestuurders aller tijden. Wat staat ond nu te wachten nu we zien dat ook het kaf van de andere partijen zich heeft aangesloten bij de NDP en de dochter van deze partij de VVV. Dit terwijl reeds jaren het thema van actualiseren van het overheidsapparaat centraal staat in de politiek en het belangrijkste "VERGEET"punt is in het beleid van het Nieuw Front, de NDP en VVV. Laat het nu juist het DAAROM zijn van het niet kunnen betalen van een realistiscvh loon aan de ambtenaren. Wie durft primair de lijst van ambtenaren op te schonen: - overledenen die op de rol staan verwijderen. - Ex-ministers en parlementatiers die niet werken als ambtenaar ook verwijderen. - Politiek gelieerden die niet functioneren als ambtenaar verwijderen van de rol. - Ambtenaren die daarnaast ook een bedrijf hebben afvoeren als ambtenaar. - Overige spoken clasificeren en daarna aanpakken. Het model van Singapore is zeer bekend en gerespecteerd in de wereld. Kleine aanpassingen en uitvoeren is wenselijk voor Suriname als staat en Suriname als Natie. Alleen dan kunnen we als volk de betere ambtenaren behouden en nog meer, de ambtenaren en landsdienaren een loon naar inzet en arbeid bieden. En als er politieke ballen aanwezig zijn in de DNA ook de vergoedongen aan de mabtenaren in de DNA aanpassen. Ook politici moeten keuzen maken. Of ambtenaar zijn of politicus/DNAér. EN NIET BEIDEN. Als ambtenaar functioneren ze niet, maar worden wel betaald salaris + toelagen. Als DNA-lid functioneren ze niet maar worden wel betaald voor het ondertekenen van de presentielijst. Een onderwerp voor verdere bespreking via de media en het internet.
  5. faja lobi
    Ar, je bent politiek gemotiveerddaar maar daar is niets mis mee). Als je een onderwerp aansnijdt kom dan niet met irrelevante toelichting. Zoals kaf (op grond waarvan) dat zich aansluit bij NDP/VVV). Je wil het hebben over over DNA'ers die niet komen opdagen in het weinig productieve en door ja-knikkers gedomineerde poppenkastenhuis. Ik denk dat over land dat in een neerwartste spiraal is belangrijke zaken besproken kunnen worden.
  6. Ram
    Zodra iets duurder wordt wil men verhoging, Brandstof wordt duurder men wil verhoging, in Nederland stijgt de brandstof prijs ook voordurend maar krijgen wij om de haverklap verhoging. De staat gaat niet meer kunnen uitgeven dat ze heeft, en dat zullen ze uiteindelijk zien. dus pribeer gewoon het land op te bouwen en niet continu verhoging vragen. De douane staak om de kleinste ding terwijl ze niets uitvoeren en heel goed verdienen
  7. roos
    beste ram e.a. die tegen een staking zijn, je moet Ned. en andere landen niet vergelijken met Su., we zijn maar een land met nog geen 600.000 inwoners dus zou men niet zo moeten leven ,weet je dat meer dan 70% leeft onder de armoede grens? verder als je in Su hebt gewoond en gewerkt in deze tijd met de huidige regering met een minimum inkomen dan weet je wat armoede is.
  8. megawatie
    Mensen nemen vaak sommige aziatische landen als voorbeeld van hoe het wel zou moeten.dat soort landen zijn echter ook niet ideaal. want als je bijvoorbeeld kijkt naar de arbeidsomstandigheden, dan zie je dat arbeiders alleen maar veel uren moeten draaien voor zeer lage lonen.die landen zijn zogenaamd welvarend, maar het volk is volgens mij onmondig.De EU klaagt bijvoorbeeld dat bepaalde bedrijfstakken volledig verdwijnen naar azie, omdat de lonen daar veel lager zijn en de arbeidsvoorwaarden nihil, waardoor arbeiders uit de EU wat dat betreft te duur zijn.Niet omdat die aziaten hun eigen volk uitbuiten , moet Suriname dat ook gaan doen.Ik hoop dat Suriname Europa(lees Nederland) als voorbeeld voor ogen houd. Want Europa heeft een humaner beleid ook als het gaat om opbouwen van de economie.