Home Columns Wereldoorlog

Wereldoorlog

3

Door Iwan Brave – Op 1 juli vierden we nationaal ‘keti koti’ – verbroken ketens; oftewel afschaffing van de slavernij. En werden we ook abrupt bevrijd van de Brazilië-gekte. Waarschijnlijk omdat Brazilië tijdens de twee voorgaande WK’s finalist was, was het mij niet eerder opgevallen. Maar wat een grafstemming in Paramaribo na deze vroegtijdige uitschakeling van het ‘Zuid-Amerikaans voetbal’. Stevige Surinaamse kerels die in snikken uitbarstten.

De Palmentuin was ondanks de regen gezellig druk, met culturele festiviteiten en allerhande kraampjes. We hadden voor Daniël een Braziliaans shirt gekocht met uiteraard het rugnummer en naam van sterspeler Ronaldinho. De Javaanse verkoper verklapte dat hij absoluut geen fan was. “Maar Brazilië verkoopt hartstikke goed”, verklaarde hij zijn overwegend kanariegele aanbod.

Het kleine Portugal werd hier ineens zwaar favoriet en waarschijnlijk daarmee in het gehele zuidelijk halfrond. “Omdat hij een Braziliaan is”, motiveerden velen over coach Scolari. Het moge duidelijk zijn: met het WK krijgt de koloniaalgetraumatiseerde derdewereld de kans om het ‘imperialistische’ westen te verslaan, aangevuurd door etnisch sentiment.

Ik moest op reportage, waardoor ik de titanenstrijd tussen Italië en Duitsland miste. “Die sluipschutters van je hebben het weer geflikt”, berichtte een vriend opgewonden na afloop via mijn mobieltje. Terug in de stad klampte een tandeloze en schoeiselloze krantenverkoper mij aan. Oprecht bevrijd zei hij: “Als fan van Brazilië dank ik de Italianen op mijn blote knieën dat ze die Duitsers hebben geëlimineerd.”

Eén ding lijkt de wereld gemeen te hebben: is je favoriet gesneuveld, dan smeek je God dat in elk geval niet Duitsland wereldkampioen wordt. “Anders moeten we het jaren aanhoren”, zei mijn hindostaanse buurman. Nou is de kans klein dat je hier een Duitser tegen het lijf loopt.

Elkaar bestrijden in een sfeer van verbroedering en ludiek sentiment, maakt van het WK een wereldoorlog om steeds weer naar uit te kijken.

Iwan Brave,
Paramaribo
verschenen in de AD/Haagsche Courant, vrijdag 7 juli 2006

3 REACTIES

  1. tim
    Prachtig verhaal Iwan,ik heb ervan gesmuld. En ja ik heb ook gejammerd,met de uitschakeling van Brazilie. En nu ga ik voor de Itlianen.
  2. Märküs
    Jaja, ga maar lekker door met de Duitse-bashing! Het is wel te makkelijk! Kijk eens even wat de Nederlanders en hun colonies hebben gedaan. Dat ist heel leuk, hoor? Heuchler!
  3. Beertje
    Ja hoor ook ik heb gehuild en je kan het draaien en keren hoe je wil maar Brzailie blijft Zuid-Amerika en wij blijven dat ook dus is het gewoon niet anders. Ook thuis bij mij waren mijn man en zonen in een coma. Maar goed daarna kraak je nooit voor landen die Brazilie hebben uitgeschakeld dus gingen we ook voor ortugal en Italie.