Home Columns Aanrijding

Aanrijding

9

Door Chris Polanen – Het is elf uur ’s ochtends en ik ben op weg naar de praktijk van een Surinaamse dierenarts in Elisabethshof, een rustige buitenwijk van Paramaribo Noord. Ik zie al van grote afstand dat er en ongeluk is gebeurd in de Wilhelminastraat.
Rond een kruispunt heeft zich een kleine mensenmassa verzameld. Een politie auto, een brandweer auto en een ambulance maken het plaatje compleet. Ik parkeer mijn auto en loop er naar toe. In Nederland zou ik dat nooit gedaan hebben. Behalve dat ik daar gewoon de tijd niet voor heb, ben ik natuurlijk ook geen ‘sensatiezoeker.’ Nu ben ik echter niet alleen vakantieganger, maar beschrijf ik ook alles wat interessant kan zijn voor mijn lezers. Is dat een legitieme reden? Nou ja, vooruit dan maar.
Het is een aanrijding geweest tussen een pick up en een passagiersbus. De bus staat midden op de weg, de voorkant is flink beschadigd. De pick up staat in de berm naast de weg, de voorkant is links geheel verkreukeld. Als je naar metaal kijkt dat zo een klap geabsorbeerd heeft, terwijl er nog iemand in de auto zit, krijg je een heel naar gevoel. Op en om het kruispunt heeft zich een bonte menigte verzameld. Jong en oud probeert er achter te komen wat er gebeurd is en wil zoveel mogelijk zien. Eén Euro-Suri kan er ook nog wel bij.
Ik begrijp van wat ik om mij heen hoor, dat de bestuurder nog in de auto zit. De voorruit is in duizend stukjes gebarsten, die vreemd genoeg nog aan elkaar zitten, en ligt naast de auto. Er is een deken over de plek waar de ruit zat, gelegd. Er staan brandweerlieden om de auto heen en een arts kruipt de auto in. Een jongen naast mij zegt:’Ik ken die man die in de auto zit. Het is een oude man, hij reed altijd heel rustig.’
De zon is moordend. De brandweerlieden hebben dikke jassen aan en helmen op. Het zweet druipt van hun gezichten. Hoe ze het volhouden is mij een raadsel. Politieagenten en brandweerlieden lopen heen en weer. Gek genoeg doen ze geen moeite om de omstanders op afstand te houden. Sommige staan dan ook naast de auto en kijken brutaal naar binnen.
De bestuurder van de bus is een jonge kerel met een klein baardje en een bruin hoedje op.
Hij lijkt een beetje op de rapper 50 cent en heeft dezelfde harde uitstraling. Hij is de schade aan de voorkant van de bus aan het beoordelen en praat hierover met de omstanders.
Voor mij in de berm ondervraagt een politie agent een vrouw en haar dochter die het ongeluk gezien hebben. Het meisje is een jaar of zestien. Ze is lang, slank en vol explosieve verontwaardiging. Volgens haar was de bestuurder van de bus fout en reed hij veel te hard.
‘Hij zegt alleen maar dat die oude man fout was. Hij heeft niet een keer de moeite genomen om te kijken of die man nog leeft. Hoe het met hem gaat!’
De bestuurder krijgt nu in de gaten dat het meisje het over hem heeft. Hij loopt naar haar toe, maar blijft op een paar meter van haar en de politie agent staan.’Hoe kan je gezien hebben wat er gebeurde, als je achter de bus stond?’ roept hij haar toe. Het meisje en haar moeder ontploffen bijna van kwaadheid.’Ma, kijk niet naar hem, hoor,’zegt het meisje,’kijk niet naar hem!’ De buschauffeur kijkt ze uitdagend aan. Ze draaien zich demonstratief om en gaan door met hun verklaring. Het meisje vertelt:’Ik ga dood, zei die man telkens, ik voel niets meer.’ Ze is duidelijk aangeslagen.
Dan wordt de man op een brancard uit de auto getild. Zijn hoofd en nek zijn in een soort kussen gelegd, zoals gebruikelijk in deze situaties. Zijn gezicht is niet goed zichtbaar. Hij verdwijnt snel in de ambulance.
In de menigte bevinden zich verschillende mensen die de politieagenten of brandweerlieden persoonlijk kennen. Er worden niet alleen beleefdheden uitgewisseld, maar ook informatie over het ongeluk. Een brandweerman vertelt een vrouw:’Hij was niet verlamd. Die arts kneep in zijn voet en dat voelde hij.’Een andere vrouw is in gesprek met een agent die ze kennelijk kent. ‘Die bussen rijden veel te hard. Ze willen zo snel mogelijk geld verdienen.’ Nu zie ik ook een zwerver die vaak bij mij in de straat loopt. Hij vertelt een agent zijn versie van het verhaal. Aan zijn wild zwaaiende armen te zien is het een behoorlijk heftige versie.
De ambulance rijdt weg en de menigte begint uit elkaar te vallen. De hoofdgetuigen, de vrouw en haar dochter lopen weg, elkaar ondersteunend. De bestuurder van de bus hurkt voor de bus en bestudeert de beschadigde bumper. Even bedekt hij met een hand zijn gezicht. Auto’s die de bus passeren minderen vaart en rijden er met een bocht omheen. Daarna gaan ze weer met flinke vaart verder. Het leven gaat door, in hetzelfde tempo.
En ik? Ik loop terug naar mijn auto. Ik heb genoeg gezien.

Chris Polanen – chrispolanen@wanadoo.nl

9 REACTIES

  1. Ray Saluki
    Ik ben niet belust op sensatie, maar dit artikel geeft de menselijke aspecten van een dynamische- en kleine samenleving weer. Discretie bij het verhoor van de getuigen is er niet bij.De vrijmoedige verklaringen van omstanders, die ongezouten hun mening geven en zo nu en dan verwarring stichten met hun uitspraken of als instant stand-upcomidians wat zout in de pap doen, vinden hier een gewillig oor. De mensen hebben naast hun soms belabberde situatie een issue voor de dag. Chris beschrijft een herkenbare situatie en dat geeft ook wat verstrooing bij de serieusere onderwerpen zonder je te generen voor je gecamloufeerde zucht naar sesatie.Ik vind Chris' zijn artikelen vaak geestig en benaderd vanuit een onverwachte hoek. Ga zo door!!!(Ik wacht op een artikel over kadavers die her en der in de openlucht, in het water of langs de weg liggen weg te rotten, zonder dat de overhied of de lokale bevolking enige verantwoordelijkheid neemt.)
  2. Jan
    In Suriname rijden de buschauffeurs als een gekken !!!!! Moet je ze zien na schooltijd ,want dan hebben wij geen bussen meer maar rollendediscotheek !!!! Maar de buschauffeur zijn slimmer dan de politie . Want voordat ze de politiepost krijgt is het muisstil !!!! Maar in Suriname is alles mogelijk !!! Want de bussen gaan ook op rijwielpadden en RIJDEN HARD !!! SURINAME is een onbeschoft land met alleen maar mensen zonder disipline !!! g
  3. faradiba
    Jan, ik ben het niet met jou eens dat suri,'s onbeschoft zijn ,wel deel ik jou mening dat het grote schot aan mensen ongedisiplineerd wonen,werken,omgangsvormen enz.enz.Je hebt deze mensen ook in Nederland, maar in mindere mate.Ik denk dat de overheid hier in Nederland een grote taak heeft en hun beleid is er ook op gericht,om structuur in het dagelijks bestuur aan te brengen,vandaar ook soms het 'teveel'aan regels waar wij nu in Nederland zo over klagen. Kijk, daar ontbreekt het in Suri, aan en krijg je allerlei chaotische toestanden.Wat Nederland teveel aan regels, structuur heeft, heeft Suriname veel en veel te weinig. Je kunt het als overheid niet aan de suri, gemeenschap overlaten ,want niet alleen in Suri, geld: geef je de mensen teveel vrijheid en denk je dat zij het kunnen regelen onderling, dan begint pas echt CHAOS. Dus in mijn ogen is de Suri, overheid hier schuld aan.
  4. pae
    Buschauffeurs in Parbo hebben altijd haast,ze rijden soms onnozel,misschien een beetje aso,maar waarom? De ritprijzen zijn onder de maat,anders werken ze voor niets in die hete/warme bussen.Mensen wees redelijk ,geef die jongens eens een extra fooi....en niet zeuren over de survice en rijstijl...
  5. bler
    En wat is nederland dan Jan, nog erger dan onbeschoft. Hier rijden de buschauffeurs je zowat overhoop als je wilt instappen, ze gooien de deuren vlak voor je neus dicht. Als ze je zien rennen, dan weten ze van gekkigheid niet hoe snel de deuren dicht moeten. D us kom niet vertellen dat ze alleen in suriname onbeschoft zijn. Hier in nederland zijn ze behalve onbeschoft ook nog eens achterbaks! Dat er veel mankeert in suriname is bekend en dat de overheid niet spoort is ook bekend. Maar jullie witte nederlanders willen vooral overal doen geloven dat nederlanders niet zo zijn. kijk eerst naar je eigen stront voordat je het over een ander hebt. Alsof het in nederland allemaal zo gedisciplineerd en beschaafd aan toe gaat. In nederland gebeuren zeker geen ongelukken en rijden ze snel door. Kom op zeg.