Daar de partij van Paul Somohardjo de strijd zelfstandig in wil gaan als het om parlementszetels gaat, moet dat maar voor eigen rekening. “Somohardjo moet wel beseffen dat PL niet alleen in de politieke arena zit. Er liggen ook anderen op de loer om te vernietigen wat met moeite is opgebouwd”, zegt Venetiaan. Tot die anderen mag oud-legerleider Desi Bouterse worden gerekend.

De militaire dictatuur van de jaren tachtig spreekt voor zich. “In zijn gretigheid moet Somohardjo zich wel kunnen afvragen of hij wel verantwoordelijk bezig is”, aldus Venetiaan. De ministers van PL blijven wel aanzitten. “Ik ga niet in het wilde weg zeggen: die ministers moeten eruit. Als ik aanleiding vind in bepaalde uitspraken of gedrag, dan zal het ervan moeten komen.”

DA ’91 geloofde zelfs een geestverwant te zijn van Van Mierlo’s D’66. Het belette de ommezwaai niet. Nederland had afgezien van een verzoek aan Brazilië om Bouterse te arresteren. Bouterse was op bezoek in het buurland ondanks een internationaal arrestatiebevel. “Ik heb Van Mierlo kwalijk genomen dat hij toen niets heeft gedaan.”, zegt Jessurun tegenover de Ware Tijd.

Van Mierlo was op dat moment minister van Buitenlandse Zaken. “Ons land was op weg van dictatuur naar democratie. Hij had met één beslissing een hoop problemen voor ons land kunnen verhelpen”, aldus Jessurun. In Den Haag werd daar anders tegenaan gekeken. Van Mierlo wilde geen kabinetscrisis in eigen land en al helemaal niet om Bouterse. Meerdere Nederlandse politici zagen het ook zo.

Kiezers hebben tot nog toe althans weinig animo getoond. BVD en PVF hebben al menige parlementsverkiezing achter de rug zonder noemenswaardig stembusresultaat. Gecombineerd of alleen is de oogst nooit meer geweest dan drie parlementszetels. Voor Jiwan Sital was dit herhaalde falen zelfs aanleiding er het bijltje bij neer te leggen. Nu wil het nieuwe leiderschap hoger grijpen.

Met de BVD moet het nu werkelijk gaan lukken. Opmerkelijk is het kennelijke gemak waarmee de twee aaneenrijgen. Het gebeurt in een tijd waarin politieke partijen en partijblokken om het hardst etnische en culturele verschillen afzweren. Beide partijen bogen op een overwegend Hindostaanse achterban. Publiekelijk zal dit altijd ontkend worden. Dat is immers de enige politiek correcte houding.

Aan de andere kant is er de geschiedenis. Die leert onverbiddelijk dat beide partijen verantwoordelijk zijn voor het afkalven van de ooit ongenaakbare VHP van vicepresident Ramdien Sardjoe. Hun grootste aanhang is ook te vinden in traditionele VHP-vestingen. Dilip Sardjoe houdt het op nationale bedoelingen en doelen. “We zijn er voor Suriname, het gaat om echte ontwikkeling.”

De dreiging wordt versterkt door onderlinge verschillen. Sommige verpleegkundigen zijn er beter van af gekomen. Dit heeft te maken met de zogenaamde toelagen. Die zijn nu integraal opgenomen in het loon. Wie één of meer toelagen kreeg, krijgt nu minder. De opname van de toelagen is het principe van het nieuwe loonsysteem bij de overheid. De verpleegkundigen hebben het gevoel gepakt te zijn.

Het maakt het uitzicht op rust er niet beter op. Ook wordt gevreesd voor een uittocht van personeel. Het ’s Lands Hospitaal, een ander overheidsziekenhuis, bijvoorbeeld trekt. De trek naar het buitenland is sinds enkele jaren een stuk minder. Toch stellen verscheidene kopstukken in de zorgsector dat de waardering beter moet. Als het personeel ontevreden is, gaat het hoe dan ook ten koste van de kwaliteit.

Het scholierenprogramma op woensdag-, donderdag- en vrijdagochtend is inmiddels volgeboekt tot het einde van het huidige schooljaar. De bedrijfsleiding overweegt nu om ook op de andere twee doordeweekse dagen open te gaan voor scholen om zoveel mogelijk kinderen in Suriname de tentoonstelling te laten bezoeken. De tentoonstelling Paleisgeheimen over het Ashanti-rijk in Ghana vormt het belangrijkste onderdeel van Villa Zapakara. In anderhalf uur gaan kinderen helemaal op in het verhaal van de Ashanti-koning en zijn gevolg en laten ze zich meevoeren naar de Ghanese cultuur. Ook hun leerkrachten zijn goed te spreken over de tentoonstelling: ‘De kinderen leren hier in een uur meer dan ik ze in een half jaar op school kan bijbrengen’, zo laat een van hen zich ontvallen.

Daarnaast weten ook buiten schooltijd steeds meer kinderen de weg naar Villa Zapakara te vinden. Bedrijfsleider Dakaya Lenz schat dat inmiddels 600 tot 700 kinderen in het weekend en in vakantietijd zijn langs geweest. Vooral de workshops in het weekend trekken veel belangstelling. Kinderen vanaf 6 jaar kunnen elke vrijdag, zaterdag en zondag terecht bij Villa Zapakara om bijvoorbeeld een Ghanese kralenketting te maken, kalebasjes te beschilderen of kleurige graffiti te maken op een stuk hout. Ook de workshops capoeira, hiphop en drummen worden steeds populairder. Elke zaterdagochtend is er een voorleessessie in de mediatheek van het museum waar binnenkort mogelijk een tv-programma aan wordt gekoppeld.

Op doordeweekse middagen kan de Ghana-tentoonstelling worden geboekt voor groepen vanaf vijftien kinderen. Op zaterdag en zondag is de tentoonstelling Paleisgeheimen om 14.00 uur regelmatig volgeboekt, omdat het steeds vaker de hoofdattractie vormt tijdens kinderfeestjes die bij Villa Zapakara worden gevierd. Inmiddels zijn er ook een paar klasse-avonden van de eerste klassen van het voortgezet onderwijs georganiseerd bij Villa Zapakara. Dakaya Lenz toont zich dik tevreden over de eerste drie maanden dat het museum draait: ‘Het bezoek in het weekend is nog wat onvoorspelbaar. Soms is het de hele dag druk, soms hebben we duidelijk minder te doen. Ik kan zelf nog steeds genieten van de manier waarop kinderen de tentoonstelling beleven. Ook merk ik dat nogal wat ouders hier op zaterdag en zondag een beetje komen chillen op het terras terwijl hun kinderen druk in de weer zijn in het museum.’