Suriname, Surinamers en Surinaamse zaken op internet

Door Iwan Brave – Afgelopen week ben ik begonnen aan een cursus ‘Evangelisatie Explosie’. Het zullen in totaal vijf dagen worden, waarvoor ik drie verlofdagen heb opgenomen. Het is een mijlpaal in mijn geestelijk leven, dat ik verlofdagen opneem om God te dienen. “Je gaat er heel gericht van evangeliseren en daarbij de juiste woorden en verwijzingen in de bijbel gebruiken”, had de pastor van mijn kerk gezegd over de cursus.

Door Nellie Bakboord – Wat ik me kan herinneren is die mooie grote bol. Op haar achterhoofd. Tante Alma kende misschien andere kapsels maar kennelijk trok ze met haar charmante bol alle aandacht van zowel het mannelijk als het vrouwelijk geslacht.
Als ik mijn moeder vraag een beeld van haar te schetsen somt zij zonder na te denken de woorden “vrolijk, opgewekt en humoristisch” achter elkaar op.
Tante Alma is niet mijn tante volgens de familielijn maar zoals bij vele Surinaamse families vroeger de gewoonte was zei je ‘tante’ tegen de vriendinnen van je moeder. Soms zelf ook tegen de vriendinnen van je echte tante. Tante Alma was een goede vriendin van tante Wanda Tai Apin-Gardeslen. Een zus van mijn moeder. Samen kwam zij regelmatig bij ons op bezoek met tante Wanda. Mijn echte tante. In de van Hilligaertstraat in Amsterdam
Tante Alma kwam net als vele andere Surinamers in de vroege jaren zestig naar Amsterdam. Woensdag bereikt ze de respectabale leeftijd van vijf en negentig jaar.
‘Omdat ze last heeft van haar knieën en heupen gaat er misschien geen dansi zijn op 25 augustus maar deze bijzondere dag zal niet zonder muziek voorbijgaan’.
Fluisterend, haast geheimzinnig wordt mij deze informatie telefonisch doorgespeeld. Ze wil niet dat ik haar naam noem in dit stukje. Natuurlijk dring ik een beetje aan want ze kan mooi vertellen. Maar ze is te bescheiden. Ik ga overstag.
Heel eventjes moet ik denken aan de periode voorafgaand aan de formatie van de nieuwe regering. Er werden steeds geen namen genoemd van kandidaat ministers.
De sabimans zwegen in alle talen. Ik spelde dagelijks de online versie van de Ware Tijd, surfde mijn vingers krom naar websites als Star News en Waterkant. Luisterde naar mijn favoriete radiozender maar nergens concrete namen. Inmiddels zijn alle namen bekend. Nu kunnen we ons focussen. Vooral dát wat zij zeggen te realiseren tijdens hun regeerperiode kunnen we vanaf nu strak in de gaten houden.
Achteraf voelde het prettig dat ik niet hoefde te verklappen wie mij extra leuke informatie over tante Alma gaf. Met tante Alma persoonlijk in gesprek gaan daags voor haar bigi yari was een beetje teveel van het goede.

Door Iwan Brave – Het is grote vakantie. Voor Suriname zit een roerig seizoen erop. Alsof we vanuit een rotsrijke en kolkende sula zijn terechtgekomen in rustig open vaarwater. Zelfs het regeerakkoord is getekend zaterdag. Alles lijkt op een perfecte timing. Alleen moet de minister van Justitie en Politie nog worden beëdigd en staat de MC-partij Nieuw Suriname op scheuren. Dat eerste is een formaliteit en het tweede zal niet zoveel gewoel teweegbrengen.

Door Iwan Brave – Je kunt zeggen wat je wil, maar onder president Bouterse gebeurt er tenminste wat. Vooral als het gaat om maatschappelijke (be)roering. Er is voelbaar een dialoog aan het opkomen, zowel politiek als moreel. Suriname kan zich nu eindelijk, al doende, afvragen wat zij als natie met zichzelf wil. Grote hamvraag blijft natuurlijk of Bouterse het presidentschap aangrijpt om zijn vege politieke en persoonlijke lijf te redden.

Door Iwan Brave – Het is een vast ritueel als ik mijn kinderen naar school breng. Dan geef ik ze elk een SRD voor lekkers in de pauze. Ook de allerkleinste geef ik een kwartje als ik hem aflever bij de crèche. Hij neemt het gretig aan. En elke keer ben ik me ervan bewust hoe bijzonder dat is in hedendaags Suriname. Nog maar zes jaar geleden was de Surinaamse gulden duizelingwekkend gedevalueerd en moesten we het doen met groezelige, drienullige biljetjes.

Door Nellie Bakboord – Eén van de synoniemen voor zotheid is dwaasheid. In Suriname gebruiken wij graag het synoniem malligheid. Waar je je ook begeeft. “Hou op met malligheid. Soms ook, hou op met gekkigheid”.

Door Iwan Brave – “Op drie augustus wordt Desiré Delano Bouterse beëdigd tot nieuwe president van Republiek Suriname”, galmde het tijdens ABC Aktueel (dat was voor uitstel van de inauguratiedatum). Daarna werd het nummer ‘Momenti doro’ ingezet, uit volle kippenvelborst gezongen door Brian Bijlhout. Niet dat het ooit door de militairen in brand gestoken en gegeselde Radio ABC dit moment bejubelt, maar de uitgenodigde gast had als taak de muziek te verzorgen voor de inauguratie van Bouterse.

Door Iwan Brave – We zijn alweer voorbij halverwege juli. Voor het eerst in mijn leven dat ik voor mijn gevoel nog steeds aan het begin van het ‘nieuwe jaar’ sta. Zelf ben ik de eerste week van juli jarig. Altijd was dat voor mijn beleving ergens diep in het jaar, als eindelijk de zomer volop gaande was. Ik moet nu echt de knop omzetten om te beseffen dat 2010 gewoon een rijp jaar is.

Door Iwan Brave – Het WK 2010 in Zuid-Afrika zit erop. Het was een WK van verrassingen. De allergrootste was wel dat Nederland de finale heeft gehaald. Onze Afrikaanse voorouders hebben die Hollanders in een schijnbeweging genomen. Ze hebben ze in de waan gevoerd dat ze Zuid-Afrika wederom zouden veroveren en ook nog onder aanvoering van een speler met de bijna identieke naam van het eiland waar Nelson Mandela, het boegbeeld van de antiapartheidsstrijd, achttien jaar gevangen heeft gezeten.

Publicist Theo Para is pessimistisch over de nabije toekomst van het openbaar bestuur in Suriname. ‘De cultuur van woordbreuk waarvan de steeds verdachtere coalitievorming overloopt, is een accurate voorspeller van wanbestuur. De onverschilligheid van sommige politieke leiders ten aanzien van het gegeven en zelfs ondertekende woord heeft alle fatsoenlijke Surinamers verbijsterd.