Suriname, Surinamers en Surinaamse zaken op internet

Ian heeft voor de website, maar ook voor de hele Surinaamse gemeenschap een onvoorwaardelijke bijdrage geleverd. Ik wil hem samen met de designer van onderstaande kaart (Henk van der Belt) en Waterkant.Net danken voor zijn bijdragen (tot nu toe).

Door Ian van der Kooye - Nog minder dan 24 uur en dan eindigt de meest historische presidentsverkiezing in de geschiedenis. Nog minder dan 24 uur en dan sluiten de laatste stembureaus aan de westkust van de Verenigde Staten. Sowieso staat Amerika op een kruispunt in haar geschiedenis. Als Obama wint zal Amerika weer serieus genomen worden door de rest van de wereld. Als McCain wint zal Amerika definitief haar positie als leider van de vrije wereld verliezen. De laatste 8 jaar onder George Walker Bush heeft Amerika veel van haar mondiale respect verloren.
Het is hier een gekkenhuis. Er zullen na vandaag meer mensen gestemd hebben tijdens een verkiezing dan ooit. In bijna elke swingstate leidt Obama. De verschillen zijn klein, maar het is wel in het voordeel van onze favoriete kandidaat. De spanningen lopen ook hoog op. Men weet dat deze verkiezingen de verhoudingen binnen de Verenigde Staten zullen veranderen. Mensen putten er hoop uit. Anderen zijn bang hun positie te verliezen. Ik heb zojuist mijn eerste face-to-face racistische scheldpartij over me heen gekregen sinds 25 jaar. De laatste keer dat dit me overkwam was ik 11.
Anyway, we hebben nu belangrijkere dingen aan ons hoofd. Na deze verkiezingen kan elk Amerikaans kind president worden. Na deze verkiezingen wordt een levensgrote muur gesloopt en stappen we over een drempel waar we meer dan 400 jaar op hebben moeten wachten. Volgt de rest van de wereld dan Amerika’s voorbeeld?
De teams waarmee ik werk zijn vastbesloten. We weten dat het al in Florida kan gebeuren. Als we hier winnen dan wordt het nagenoeg onmogelijk voor de tegenpartij om er nog met de winst vandoor te gaan. We werken alsof ons leven ervan af hangt. En misschien is dat op de een of andere manier ook wel zo. Iedereen is uitgeput. Maar we kunnen niet stoppen. We mogen niet stoppen. We zullen niet stoppen. We gaan voor de overwinning.
Nog minder dan 24 uur. Dan heb ik Barack Obama geholpen. Ik heb Barack Obama in levenden lijve gezien. Het is een man. Een heel bijzondere man. Laten we ons beseffen dat het niet alleen maar om deze man gaat. Het gaat om een beweging. Een beweging om de wereld te veranderen. Een beweging om de richting van de toekomst bij te sturen. Een beweging voor onze kinderen en onze kleinkinderen. We zijn er nog niet. Dit is het begin.
Nog een nachtje slapen en we leven in een betere wereld.

Door Iwan Brave - Gek hoe je gewend raakt aan bepaalde associaties. In Suriname staat aov voor ‘algemene oudedagsvoorziening’. Als Amsterdamse taxichauffeur heb ik weer regelmatig te maken met aov. Alleen staat het hier voor ‘aanvullend openbaar vervoer’. Op kosten van de zorgverzekeraar kan een behoeftige op jaarbasis 700 kilometer naar eigen invulling reizen tegen een zeer geringe eigen bijdrage. Dan hoeft een passagier op een ritprijs van ruim 30 euro slechts 2.80 te betalen. En het maakt niet uit waarheen. Het kan zijn naar een instelling, vrienden, familie of zelfs een café! Meestal gebeurt dat door middel van minibusjes van vervoersmaatschappij Connexxion, maar die krijgt het niet allemaal voor elkaar. Dus wordt er veel uitbesteed aan de Taxicentrale Amsterdam (TCA), waarbij ik aangesloten ben. Ondanks deze super-de-luxe voorziening heb ik regelmatig een klagende passagier over de wachttijden. Dan denk ik aan die al die armlastige Surinaamse aov’ers die een moord zouden plegen als ze alleen al die reële ritprijs te besteden zouden krijgen.

Door Ian van der Kooye - Natuurlijk kan ik hier beschrijven wat ik in Florida doe. Ik kan het in woorden proberen uit te drukken. Ik kan er lyrisch over zijn of er een neutrale beschrijving van geven. Met de techniek van tegenwoordig bestaan er nieuwe manieren om de lezers van www.waterkant.net te informeren.

Door Ian van der Kooye -
Michelle Obama. Beautiful black woman.
Terwijl iedereen zijn aandacht richt op de volgende president van de Verenigde Staten, kunnen er tegelijkertijd andere historische dingen gebeuren. De eerste zwarte First Lady komt er binnenkort aan. Michelle Robinson ontmoette haar echtgenoot op het advocatenkantoor, waar zij beiden werkten. Hij vroeg haar een paar keer mee uit, maar zij had in eerste instantie geen interesse. Toen zij uiteindelijk een keer ja zei tegen zijn verzoek om uit te gaan, nam hij haar mee naar een bijeenkomst voor hulpbehoevenden waar hij vrijwilligerswerk deed. Hij sprak de mensen aldaar toe over hoe hij hen zou helpen en dat ze de hoop op een beter leven vast moesten blijven houden. Michelle Robinson luisterde vanaf de zijkant ademloos mee. Het was tijdens deze eerste date dat zij wist dat dit de man van haar leven was.

Michelle Obama. Strong black woman.
Moeder van Malia en Natascha (Sasha). Moet haar man met beide benen op de grond houden.
Is zelf afgestudeerd aan maar liefst twee van de meest gerenommeerde universiteiten ter wereld: Princeton en Harvard. Zal waarschijnlijk de komende jaren niet alleen maar op het huis en de kinderen passen. Moet mee op buitenlandse reizen en ceremoniële plechtigheden bijwonen. Zal veel aan liefdadigheid doen. Elk woord dat ze zegt zal breed uitgemeten worden in de media. Heeft tegelijkertijd de verantwoordelijkheid om het goede voorbeeld te blijven voor alle vrouwen in de Verenigde Staten. Michelle Obama zal het ongetwijfeld waarmaken, want zij is een bijzondere vrouw.

Door Ian van der Kooye - Je mag niet generaliseren. Iedereen is uniek. Kijk niet naar de groep, kijk naar het individu. We weten allemaal dat het waar is en toch doen we het constant.
Een paar dagen geleden ging ik canvassen. Canvassen is met een groep campagnemedewerkers langs alle deuren gaan om mensen op te roepen om op Obama te stemmen. In de zwarte wijken stemmen veel mensen op Obama. In de middenklasse wijken is de verhouding McCain-aanhangers en Obamafans verdeeld. In de rijke wijken, zoals waar ik tijdelijk verblijf, zie je opvallend veel McCain-borden in de tuin. Er zijn ook veel wijken waar de witte onderklasse woont. Een paar dagen geleden zette ik voet in een woonwagenkamp waar de witte onderklasse van Amerika rijk vertegenwoordigd was. Minachtend wordt deze groep mensen wel eens White Trailer Trash genoemd. Het zijn de witte Amerikanen, die net als iedereen in de onderklasse, dagelijks vechten voor hun bestaan. Ze hebben vaak weinig onderwijs genoten, zijn slecht verzekerd tegen ziekte en ongevallen en barsten vol vooroordelen ten opzichte van andere groepen. Hierdoor is een deel van deze groep wellicht racistisch of ongeïnformeerd te noemen. In dit opzicht verschillen ze echter niet van de Hispanics, Afro-Amerikanen of welke andere groep dan ook.