Surinaamse artsen, politici, hoger kader bij bedrijven enzv kunnen van in het buitenland wonende landgenoten die hun kennis gratis of tegen kost en inwoning ter beschikking stellen heel wat leren.
Ja ook internationale ervaring opdoen zonder ooit zelf in het buitenland te zijn geweest.

De misstanden die zich ook bij de “betere” ziekenhuizen in Paramaribo voordoen zijn mij ook bekend. Bv bij artsen die zich gedragen als deskundigen waarvan je de uitspraken niet in twijfel mag trekken.
Je krijgt dan een blik van “Wie ben jij ?”, “Wat weet jij ?”, “Hoe durf jij mij vragen te stellen ?”
Men is kritiek niet gewend. Wil het ook niet. Ondanks dat het bekend is dat de gewone man/vrouw weet dat artsen geen
alleswetende Goden zijn. En dat ze zelfs constant fouten maken die ze dan proberen te verdoezelen met smoezen.

Ik heb meegemaakt (was op ziekenbezoek) dat ik een lokale arts in opleiding (zat maar doelloos te zitten) op een gang in het academisch ziekenhuis de weg naar het toillet vroeg. Met merkbare tegenzin gaf hij de richting aan. Ik kreeg de deur niet open (zwaar versleten) en vroeg hem hoe het eigenlijk moest.
Dat was volgens mij wel logisch toch ? Hij komt elke dag in het gebouw en zal af en toe ook van dat ding gebruik maken. Een beetje lacherig en ook beetje beledigt zei hij tegen mij “daar ben ik niet voor je moet het maar aan de verpleegsters of iemand van het schoonmaakpersoneel vragen”.

In het Academisch maakte ik mee dat iemand die echo-scans (ivm trombose) maakte, patienten heel arrogant en kleinerend behandelde. En buiten het ziekenhuis had hij ook die maniertjes.
Het personeel van het fililiaal van de Surinaamse bank aan de Kwattaweg zag hem bv liever gaan dan komen. En zo ken ik nog een aantal van zulke figuren die omdat ze een zeker aanzien (al dan niet ingebeeld)in de Surinaamse samenleving hebben, zich als arrogante alleswetende griezels gedragen.
Maar land en bevolking veilig houden lukt ze niet. Hoezo zijn zulke clowns de voortrekkers/gezicht naar buiten van het land?

Ik begrijp Andra helemaal. Ik begrijp de frustratie van de schrijver die constateerd dat pedofielen hun viezigheid in Suriname op onschuldige kinderen komen botvieren. En de ergernis van een andere schrijver over aannemers in Suriname die je portemonaie kaal roven en ondertussen half werk (of geen) doen.
En mensen dat mag toch allemaal gezegd worden. Gewoon ter kennisgeving van de onwetende medeburger.

En de aanleiding van de allemaal is het mooie scherpe artikel van Iwan Brave.
Ga zo door heer Brave. Ik hoop nog meer van deze maatschappelijk kritische artikelen te zien.
Als de zogenaamde kwaliteits kranten te laf zijn om uw colums te plaatsen dan zijn de Spits, Metro, Dag enzv misschien wat voor u.