Laten we alles opschrijven en geschiedschrijven voor de nakomelingen, ons eigen geschiedenis goed vastleggen, dat is enigste wat telt. Hoe iemand later daarme zal omgaan is nog zeer de vraag.
Wardering en respect wordt verdient en niet afgedwongen.

Papo

Een leuk en leerrijk artikel, vooral de laatste zinnen spraken ons zeer aan:

“Om hen hoeft men zich geen zorgen te maken. Zeker niet het comité uit verzorgingshuis de Drecht in Amsterdam, dat zich verzet tegen de tentoonstelling ‘De Tweede Wereldoorlog in de West’. Zij mag wel met trots haar oorlogsleed tentoonstellen.”.

Meneer Accord, wanneer wij, soms zeer uitdrukkelijk, ook onze mensen wijzen op het racisme in Nederland, luister goed meneer Accord, ONZE EIGEN MENSEN, dan hebben sommigen onder hen blijkbaar heel veel te verdedigen: “Ach meneer, laat dat ding nou maar. Ach, zo erg is het nou weer niet. Acht, die mensen weten niet beter. Weet je wat, dan gaan we dat ding maar ergens anders organiseren. Laat ze hoor meneer, we willen geen ruzie maken. Ach, het is maar een standbeeld, Anton de Kom is ook allang dood” en ga zo maar door. En deze houding is desastreus in de strijd die wij voeren voor een ‘Waardig Standbeeld van Anton de Kom’ t.b.v. onze ‘Trots, Respect en Waardigheid’ voor onze gemeenschap.

Het racisme moet je nimmer proberen te belonen. En als ze dreigen, dan dreigen wij terug!. Maar neen, sommigen onder ons kiezen eerder voor het ‘hazenpad’, dan te strijden voor waardigheid en respect voor hun mensen, en dat is fout, ernstig fout. Sleep ze voor de rechter desnoods, die Drechtse racisten!!!.

Want stel dat weer een groepje had geroepen van: “en wij willen die tentoonstelling ook niet in het CEC gebouw hebben, wat dan. Trouwens, zouden ze dit geflikt hebben met mijn Marokkaanse vrienden? Dan zouden ze wat moois beleven. Ma un lobi a subsidie????????!

“JE WORDT BEHANDELD ZOALS JE BEHANDELD WILT WORDEN”

Vorig jaar lieten wij van EBU-Akademiya in een brief aan de Surinaamse vereniging ‘Ons Suriname’ in Amsterdam Oost weten, dat die vuil stinkende container, die pal voor de ingang van het gebouw staat, ons beledigend stoort. En dat wij van plan zijn de Gemeente Oost/Watersgraafsmeer hiervan op de hoogte te stellen, wat wij ook nog zullen doen.

En wat denkt u dat de nota bene ‘geschokte reactie’ van deze slapjanussen aldaar was?
Neen, het is ‘onze’ vereniging, niet doen we lossen het wel zelf op, tot vandaag. “Bij het concert gebouw staat er toch ook zo’n container bij de ingang”, dus……..

En met deze zomer kunt u zich voorstellen met wat voor een stank je bij de ingang van “Ons Suriname”, let wel “ONS SURINAME” ontvangen wordt, bij het bezoeken van een Surinaamse activiteit aldaar.

En het is deze houding, dwars door alle lagen van de Surinaamse gemeenschap in Nederland heen, inclusief het midden- en hogerkader aan toe, die ervoor gezorgd heeft dat wij vandaag in Nederland in zulks een bizarre positie zijn komen te verkeren.

En enorm grote groep zakkenvullers, subsidie jagers, pseudo-intellectuelen en verraders onder de eigen doelgroep, die als bange wezen en kruiperige paria’s, zich als Lazarus laten behandelen en zich zelfs laten geselen, om morgen bij een eventueel succes van bijvoorbeeld Clarence Seedorf en Edgar Davis, zichzelf plotseling ‘Een Trotse Surinamer’ te noemen.

Maar in feite zijn het opportunistische bange schijters die regelmatig hun kop in het zand steken, wanneer het op aankomt om te strijden, om ten slotte weer te voorschijn te komen als de storm geluwd is.

En ze noemen zich bijvoorbeeld “ONS SURINAME” EN “PODIUM KWAKOE”, allemaal van die pretentieuze nationalistische namen, ma notinoti. In feite zijn het deze dwangmatige leugenaars en bedriegers onder ons volk, wiens waardigheid ver te zoeken is en als staathonden en ordinaire onderkruipsels hun eigen proces onder de noemer van “vooruitgang” ongestoord blijven voorzetten (let wel hun eigen fragiele “vooruitgang”), gemotiveerd door een eigen grenzeloos opportunisme en een portie naïeve onwetendheid omtrent ‘Zwart Bewustzijn’. En dat is jammerlijk vervelend, storend, beschamend en geen voorbeeldhouding naar onze gemeenschap toe, in het bijzonder naar onze jongeren.

En daar willen wij van de Bewustzijnsbeweging veranderen in proberen te bewerkstelligen, ongeacht of deze viezeriken onder ons volk het nou leuk vinden of niet, wit zowel zwart.

Vandaar dat wij ‘Strijdend’ gaan!