Het succes van Surinaamse voetballers in Nederland

Vanaf 1978 werd het een tijd lang stil op de Nederlandse velden. Successen waren er niet meer. Tot er zich in de jaren tachtig een nieuwe generatie topvoetballers aandiende. Natuurlijk waren daar de oer-Nederlandse spelers met namen als Koeman en Van Basten bij betrokken, maar de echte 'schwung' kregen Oranje, en ook Ajax, vooral van spelers met een geheel andere achtergrond. Het waren spelers die hun roots op één of andere manier hadden in Suriname.

De voormalige kolonie, die op 25 november 1975 onafhankelijk werd, had tot 1981 welgeteld één Nederlandse international geleverd. Op 3 april 1960 debuteerde Humphrey Mijnals voor Oranje. Hij speelde drie interlands, en daarna werd het stil rond de Surinamers in het Nederlandse voetbal. Daar kwam in 1981 verandering in. In het voorjaar werd Romeo Zondervan de tweede Nederlandse international van Surinaamse afkomt. Later dat jaar debuteerden Frank Rijkaard en Ruud Gullit tijdens een vriendschappelijke wedstrijd tegen Zwitserland. Rijkaard startte in de basis, Gullit loste hem in de rust af, slechts weinig toeschouwers hadden in de gaten dat er gewisseld was. Jammer, want het was een echt historisch moment, het begin van een nieuwe bloeiperiode van het Nederlandse voetbal. Immers, daarna was een Oranje zonder Surinaamse inbreng ondenkbaar.

Gullit en Rijkaard werden de boegbeelden van een decennium. Aron Winter, Gerald Vanenburg, Stanley Menzo, Hennie Meijer en Bryan Roy; ook zij kwamen in de jaren tachtig allemaal in het Nederlands elftal. Met de topspelers uit die eerste Surinaamse generatie won Oranje het EK van 1988 en pakten PSV (EC I in 1988) en Ajax (EC II in 1987) eindelijk weer eens prijzen.

In de jaren negentig werd de lijst internationals van Surinaamse afkomst almaar langer. Geen wonder, want ook in de eredivisie zetten zij de toon. Feyenoord werd in 1993 kampioen met een elftal dat bulkte van de Surinamers: Henk Fräser, Ulrich van Gobbel, Regi Blinker en Gaston Taument waren basisspeler. Verder beschikte trainer Van Hanegem in die tijd over Dean Gorré, Errol Refos, Orlando Trustfull en Harvey Esajas. Ook bij Ajax was het één en al Surinamers wat de klok sloeg.

In de absolute glorietijd kon Louis van Gaal met gemak een echt Surinaams elftal opstellen. Alleen al in de 20-koppige selectie voor het eerste elftal had hij in 1995 zeven Surinaamse spelers. Logisch dus dat ook het Nederlands elftal een steeds Surinaamser uiterlijk kreeg. In de loop van de jaren negentig debuteerde de één na de andere Surinamer: Marciano Vink, Jerry de Jong, Regi Blinker, Henk Fräser, Ullrich van Gobbel, Orlando Trustfull, John Veldman, Gaston Taument, Glenn Helder, Ferdi Vierklau, Clarence Seedorf, Edgar Davids, Winston Bogarde, Patrick Kluivert, Michael Reiziger, Jerrel Hasselbaink, en laatstelijk Mario Melchiot.

[Bron: Jaap van Essen - Twentse Courant | 22/9/2001]