|
Suriname
1999 - de laatste maand
Na
een hele tijd weg geweest te zijn gaat deze jonge Surinamer
terug naar zijn land van afkomst om de laatste maand van deze
eeuw daar door te brengen. Speciaal voor www.waterkant.net
verzorgd hij een verslag.
vorig verslag:| 23-12-99| 18-12-99
|
14-12-99 |
9-12-99 |
27-12-99
Kerst
is voorbij. Het was best wel vreemd om kerst mee te maken
in Suriname. In nederland vier je het met maar een paar familieleden,
soms gewoon met vriendin. Je gaat dan meestal niet naar de
kerk en het enig wat je echt doet is een kerstkadootje kopen
en een dinertje organiseren. Het zal natuurlijk verschillen
van persoon tot persoon, maar zo gaat dat meestal bij mij
in Nederland.
In
Suriname wordt kerst gevierd met echt de hele familie. Ooms
en tantes die ik in geen jaren gezien heb, zie je dan weer.
Alle neefjes en nichtjes die van de een op de andere dag 10
cm gegroeid zijn en oh zo brutaal zijn geworden. Ook eten
is heel belangrijk met kerst. Ik heb echt mijn hele buik rond
gegeten en voor de mensen die me kennen, dat is wel heel erg
rond.
Kerstnacht.
Ik ben van libanese afkomst en bij ons begint kerst in de
kerk. Het hele gezin moet gaan, geen discussie mogelijk. Dit
jaar begon de mis op de 24ste om negen uur ’s avonds.
Apintie had namelijk de tv-rechten gekocht en dat bepaalde
volgens mij het tijdstip. Monsingeur Sigum voerde de mis.
Ik persoonlijk vond het niet zo een mooie mis. Het was erg
rommelig, ook door de aandacht van de media. Krijsende microfonen
en wachten tot alle camera-mensen op hun positie waren, zorgde
voor veel op onthoud. De mis duurde anderhalf uur, er waren
veel liedjes waaronder ‘Stille nacht’ en ‘Jezus is geboren’.
Er werd benadrukt in de mis dat we moeten proberen Suriname
weer op te bouwen, dat er geen corruptie meer plaats moest
vinden. Toen moest ik wel even lachen, want ik keek om mij
heen en de helft van de mensen die in de kerk zaten, hebben
een corrupt verleden (of heden).
Na
de mis was er de gebruiklijke handjes schudden en iedereen
alvast een gelukkig kerstfeest wensen. Vervolgens gingen we
naar een oom van me, die een feest had. Heerlijk eten gecombineerd
met allerlei soorten drank. Familie en vrienden bij elkaar
die de herdenking van de geboorte van Jezus Christus vieren.
Ach, misschien is dat niet eens meer het geval. Kerst is al
zo vercommercialiseerd dat veel mensen dat vergeten, denk
ik. Ik kan me vergissen. Wanneer het buikje vol is en je iedereen
hebt gegroet dan ga je uit. Touché !!!! Ik zelf ben
niet gegaan, ik was moe, maar mijn broer en zijn vriendin
wel. Genoten hebben ze, heel veel oude bekenden gezien en
gedanst tot de holst van de nacht. De muziek was opzwepend
en Touché was weer als vanouds. 5 uur waren ze thuis.
Kerstochtend.
De hele familie staat op. Iedereen glimlacht en is blij. We
ontbijten, lachen nog met elkaar en pakken de kadootjes uit.
Dan gaat de telefoon en die zal vanaf dat moment non-stop
gaan, iedereen belt om een gelukkig kerst te wensen. Die middag
moeten we weer naar familie. Deze keer bij een andere oom
en tante. En ja hoor, weer ontzettend veel eten. Je hoort
mij niet klagen.......
Kerstavond.
Toch maar weer uit, waarheen deze keer ??? Allerlei theorieen
worden er gevormd. Waar zal het het leukst worden ?? Touché
was wel erg gezellig gister. Uiteindelijk is het weer Touché
geworden.
Tweede
kerstdag was voor mijn moeder. Nu mocht zij koken en alles
organiseren. We hebben heerlijk gegeten en het was ontzettend
gezellig. Een paar vrienden waren gekomen om te eten. Eén
van de vrienden heeft pas een cursus kaart lezen gevolgd en
las het verleden, het heden en de toekomst voor de mensen
die dat wilde. Het kwam aardig overeen. Zondagavond was vrijgemaakt
voor Energy. Veel ‘ukkies’ (quote van mijn broer) maar wel
gezellig.
Maandagochtend.
Ik lees de Ware Tijd en zie dat een aantal hoofdstraten uit
veiligheidsoverwegingen éénrichtingswegen zijn
geworden. Ik kan me echter hier niet in vinden. Ik denk dat
het eerder een nog groter chaos zal zijn. Vooral omdat heel
veel mensen zullen drinken en toch achter het stuur zullen
gaan. Reflexen zijn dan minder en men vertrouwd meer op de
algemene bekendheid van de wegen. Deze bekendheid is er dan
niet meer omdat de belangrijkste wegen nu éénrichtingsverkeer
voeren. Een aantal straten zijn: de Domineestraat, de Klipstenenstraat,
de Maagdenstraat, de steenbakkerijstraat en nog een paar anderen.
Overal
zie je trouwens nu borden met ‘Vuurwerk te koop’ en om de
haverklap hoor je bombels afgaan. Elke avond zie je zulk prachtig
vuurwerk, van mortieren tot vuurpijlen. Dat was het zo’n beetje
van hier. Over een paar dagen weer meer....
Raoul.
|
