|
Suriname
1999 - de laatste maand
Na
een hele tijd weg geweest te zijn gaat deze jonge Surinamer
terug naar zijn land van afkomst om de laatste maand van deze
eeuw daar door te brengen. Speciaal voor www.waterkant.net
verzorgd hij een verslag.
vorig verslag: 01-01-2000 | 27-12-99
| 23-12-99| 18-12-99
|
14-12-99 |
9-12-99 |
11-01-2000
Ik
ben nu al een paar dagen terug in Nederland. Ik moet weer
wennen. Ik denk dat dat normaal is. Het zijn twee verschillende
culturen, twee verschillende landen, eigenlijk twee verschillende
werelden. Suriname en Nederland. Een taal gemeen. Wat nog
meer ?? Volgens mij niet zoveel meer. Het zijn twee landen
die helemaal uit elkaar gegroeid zijn om verschillende redenen.
Waren ze wel ooit bij elkaar ?? In ieder geval waren ze nooit
één. Nee, Nederland had altijd de macht in handen.
We waren afhankelijk van hun. Nu denken we dat we zonder ze
kunnen en eigenlijk hoort dat te kunnen. Maar jij en ik weten
allebei dat dat niet zo is. Ik denk dat Surinamers te trots
zijn. Waarom zijn we te trots om geld van hun te nemen ??
Ik bedoel als zij willen geven, laten we nemen. Ze hebben
nog verplichtingen aan ons, laten ze ten minste die volbrengen.
Ach, ik begrijp wel waarom we dat niet willen. Het is meer
dan trots. We willen geen mengeling hebben in onze zaken.
We willen geen supervisie hebben betreffend onze geldzaken.
Logisch toch ?? Ik bedoel hoe moet men anders stelen, toch
??
Maar
hoe komt Suriname dan verder vraag ik me af. Weinig Surinamers
die in het buitenland studeren willen terugkomen. Het surinaams
bedrijfsleven kan ze niet betalen. Ze hebben ze niks te bieden.
Alleen liefde voor het land is vaak niet genoeg. Laatst keek
ik naar tv en zag ik Martin Luther King en sprak hij de legendarische
woorden ‘I have a dream’. Ik heb ook een droom. Een droom
waarin een bloeiend Suriname de hoofdrol speelt. Waar de corruptie
heeft plaats gemaakt voor mensen die willen werken voor hun
geld. Waar de kinderen weer wat leren op school en niet met
gekopieerde exemplaren van boeken die zijn gedrukt in 1985
hoeven rond te lopen. Waar men trots zegt dat ze Surinamer
zijn en niet Hindostaan of Creool, Indaan of Javaan (net zoals
op het Vat waar iedereen uit volle borst ‘Opo Kondre’ zong).
Waar de criminaliteit zo laag is dat de mensen weer hun deuren
durven open te laten wanneer ze slapen gaan (mijn zwager zei
dat hij Suriname een prachtig land vindt alleen vond hij het
jammer dat er zoveel dievenijzer was). Waar we met trots een
surinaams produkt kopen en niet pronken met een produkt van
het buitenland (het beste voorbeeld hiervan is dat mensen
cola in blik kopen i.p.v. een cola in een Fernandes fles).
Ach, ik kan uren door gaan met dingen die ik graag anders
wil zien, maar is dat wel realistisch ??
Ik
weet dat ik met deze uitspraken veel reacties oproep dus ik
zal maar stoppen. Dit zijn gevoelige onderwerpen en iedereen
weet wat het beste is voor Suriname. Misschien als jullie
je reakties zouden sturen naar Waterkant, dan kan de Webmaster
ze op zijn pagina zetten.
[ reageer op het
Suriname Discussion Board - webmaster ]
De
laatste paar dagen van mij in Suriname waren dagen waarbij
je gewoon voelt dat afscheid om de hoek is. Je begint automatisch
een beetje stiller te worden en je doet minder veel dingen,
besteedt meer tijd met je familie. Samen met mijn familie
ben ik naar Billiton geweest en naar de mijn gaan kijken.
Heel Billiton is indrukwekkend, zo’n grootschalige operatie.
De holepacks zijn immens, net als alle andere voertuigen en
apparaten die ze gebruiken (zoals de Tien Pontoe en de Ba
Gridi) om het bauxiet uit de mijnen te halen. Billiton is
wel heel erg veranderd. Het voelt er zo zakelijk aan. Vroeger
was Billiton een aparte gemeenschap. Een hechte gemeenschap.
Waar iedereen elke vrijdagavond op de club borrel kwam en
als je niet kwam werd je kwalijk genomen. Zoals ouderen zouden
zeggen ‘de goede oude tijd’.
Ik
denk dat dit het zo’n beetje is. Het einde van het Milleniumverslag.
Het was leuk mijn verhalen op internet te zetten en ik hoop
een goede weergave van Suriname en de belevenissen omtrent
de millenniumwisseling te hebben gegeven.
Raoul
|
